ibrahim ALTINTAŞ
@ibr74
Şu anda okuduğu kitap
Önünde öyle çok zaman vardı ki ! Tek bir yıl bile ona bitmez tükenmezmiş gibi görünüyordu ve güzel yıllar daha henüz başlamaktaydı ; yıllar sonu gözükmeyen sınırsız bir diziye , insanın uğruna biraz sıkılmayı göze alabileceği halen hiç el değmemiş ve görkemli bir hazineye benziyordu . Ona “ Dikkat et Giovanni Drogo ! ” diyecek hiç kimse yoktu . Gençliğinin solmaya başlamış olmasına rağmen , inatçı bir yanılsama sonucu , yaşam bitmek bilmezmiş gibi görünüyordu gözüne . Ama Drogo , zamanın ne olduğundan habersizdi . Önünde tanrılar gibi , yüzlerce gençlik yılı olsa dahi , ona düşen pay hep küçücük olacaktı . Oysa , onun önünde , tersine , basit ve sıradan bir yaşam , cimrice verilmiş bir armağan gibi , yılları parmakla sayılabilecek ve insan tanıyana kadar eriyip gidecek küçücük insani bir gençlik vardı .
Reklam
Kolejdeyken bir psikoloji dersinde öğretmenin belirli koşullar altında insan zihninin yaşam boyunca tanıştığı bütün in sanların adlarını , yediği her yemeği , tüm günlerin tek tek hava durumunu sayabileceğini anlatmıştı . İnsan zihni akıl almaz bir yeteneğe sahip bir bilgisayardı . Belki de bir milyar bellek hücresi vardı ve bunlardan her birinin ne kadar bilgi alabildiği bilinmi yordu . Bellek hücreleri bu kadar çok olduğundan , yeni bir bilgiyi kafaya sokmak gerekince , bunlardan herhangi birinin silinme sine gerek yoktu . Gerçekte insan çıldırmamak için bir korunma önlemi olarak bildiği şeylerden bazılarını unutur , üstünü örterdi .
Evren hakkında bildiğim en şiirsel gerçeklerden biri , bedenimiz deki her atomun bir zamanlar patlayan bir yıldızın içinde olduğudur . Dahası da var : Sol elinizin atomları başka , sağ elinizin atomları başka bir yıldızdandır . Kelimenin tam anlamıyla yıldızların çocuklarıyız , bedenlerimiz yıldız tozundan .
