Hayatın bazı anlarında hayatımıza girip çıkan insanlar olur, biz istemediğimiz halde hayatımızdan çıkan kimi kişilere duyduğumuz özlem ancak o insana olan hisler kaybolduğunda yavaşça kuvvetini yitirir, bu durum o insanın bazı sebeplerden dolayı içimizde soğumasıyla gerçekleşir. Bu hem iyi hem kötü bir durumdur. Tesadüf eseri karşımıza çıkan ve kişiyi içimizde soğutan durumlara teşekkür mü etmeliyiz? Belki de evet. Tüm bu hisleri asıl hakeden kişide yeniden yeşertmeliyiz.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
" mutlu olduğun vakitlerde birdenbire hüzünleniyorsan birisini çok özlüyorsun demektir."
#okudumbitti
Uzun yıllar önce (çocukken) okuduğumda beni çok etkilemiş olan bu kitabı şimdi daha yetkin bir okur olduğumu düşündüğüm ve yetişkin bir birey olduğum bu anda bazı farklı detaylar da barındırdığı haliyle tekrar okudum.
Dili ve anlatımı sade açık ve anlaşılır olmakla birlikte edebi keyif anlamında beklenti içinde olmamanız gereken bir eser.
Kurgusu ilgi çekici ve güzel, rahatsız edici bir tarafı yok. Okuduktan sonra iyi hissedeceğiniz, rahatlayacağınız bir kitap.
Ben bu kitabı belki 13 yaşlarında okumuşumdur ve ben hala o çocuğum, içimdeki çocuk hiç bir zaman ölmedi ve yara almadı. Hayatımda unutulmayacak ve kaldırılması güç olaylar yaşamış olsamda merhametimi, ilk bakışın gülümsemesini ve içimdeki sevgi hissiyatını yitirmediğimi düşünüyorum.
Ben bu kitabı okuduğum andaki kendime özlem duymuyorum çünkü ben hala aynı kişiyim, fakat o anlardaki insanlara ve hissettirdiklerine, gelecekte karşılaşacağım insanlar ile ilgili umudu özlüyorum.
