Reklam
#okudumbitti
Yazarın okuduğum ilk eseri.
Dili ve anlatımı kendine has, Karadeniz şivesyle yazılmış bu eserde çok azda olsa kelime tekrarına düştüğünü söylemek isterim. Karadeniz şivesiyle yazıldığından okuma hızını düşürüyor fakat bu bir problem değil.
Öz yaşam öyküsü olan bu eserin gerçek oluşu insanın kanını donduruyor. Baştan sona acıyla yoğrulmuş, yoğrulurken de içine ne yağ ne tuz atılmış. Kitabın adından da anlaşılacağı üzere savaşı ve açlığı iliklerime kadar hissettiğim bir okuma oldu. Tek sayfayı bile dalgınlıkla okumadığımı, hikayeden asla kopmadığımı belirtmeliyim.
Savaşların ne denli kötülüğe yol açtığını, insanların sadece cephede zorluk çekmediğini, savaşın çocukları ve kadınları, hatta bebekleri de olduğunu bir tokat gibi hissettim.
İyiliğin tam anlamıyla yaşam olduğunu, kötülüğün yarattığı ölümcül ve ölümlü durumları teessürle gördüm.
Kelimeler bazı durumları tasvire yetersiz kalır. Hissedilen çok şeyin izahı az olur.
Tavsiye ederim.
O zaman, o bu kerte ufak çocukların ölebileceğini bilmiyordu. İnsanların yaşayıp ihtiyarladıktan sonra, bir de cephede kurşunla vurularak ölebileceğini sanıyordu. Ölüm, sırayı saygıyı unutarak gelmiş, iki sevgili küçük kardeşini alıp götürmüştü.
Bu savaş dedikleri şey ne biçim bir canavar?
9/10
Beğendi
·88 günde okudu
·2024 16. kitabı
Reklam