İbrahim bedir
@ibrahim_44
14 okur puanı
Aralık 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Gizlenen'in Zamanı Geldi
Ender rastlanan kalitede kurgu ve sağlam tarihi temeller üzerine kurulmuş, usta bir mimar tarafından insanın zihninde tuğla tuğla örülen olaylar silsilesi. Arif Ergin ile sıcağı sıcağına 2. buluşma, ilk kitabı Tekvin’i bitirdikten sonra ara vermeden hemen Gizlenen’e geçtik, Tekvin’de yer alan karakterler, isimler, mekanlar, olaylar, arka plan daha etkisini yitirmeden yeni bir maceraya yelken açtık. Bu yönüyle zamanlama manidar oldu diyebiliriz ki, kitabı okumayı düşünenlere öncelikle yazarın ilk kitabı Tekvin’den başlayarak ara vermeden Gizlenen’e geçmelerini tavsiye ediyorum.
Yazarın ilk kitabı Tekvin konu olarak tarihi-gizem-polisiye kurgu eksininde akarken, Gizlenen’de ise daha çok tarihi-politik kurgu yönü ağırlığını hissettirdi. Bir çok yorumcu kitapların Dan Brown tarzında yazıldığını zaten belirtmiş, ancak, ben buna ek olarak iki romanda da Umberto ECO’nun Faucault Sarkacı adlı eserinin izlerini ciddi şekilde hissettim. Dan Brown’un romanlarında da tarihsel gerçeklikler ve kurgu bakımından (her ne kadar kendisi kabul etmese de) Sarkaç’ın etkisi yadsınımaz.
Kitaba dönecek olursak, Arif Ergin, araştırma gerektiren tarihsel gerçeklikler eşliğinde kitap boyunca tempoyu bir an düşürmüyor, sonlara doğru çarklar daha da hızlı dönmeye başlıyor. Roman boyunca, İstanbul’un kadim geçmişi, antik yapılar, Mimar Sinan eserleri, Hristiyanlık tarihi, Ortodoks Katolik ayrılığı, medeniyetler çatışması, yapay zeka, matematik gibi bir çok bilgi, yazarın araştırma becerisi ile harmanlanarak hikayeye eşlik ediyor.
Son tahlilde; içinde inceden inceye oto-sansürün de hissedildiği, “bu kadarını ben yazabiliyorum, gerisini sen anla” şeklinde boşlukları doldurmak için okuyucunun zihinlerine pay bırakmayı ihmal etmeyen, okumaya değer, sürükleyici ve okumaktan tat almayı bilenlere
İstanbul tarihi ve turizm
Bab-ı Esrar’dan sonra okuduğum 2.Ahmet ÜMİT kitabı. Yazar daha önce yazdığı Bab-ı Esrar’da konu edindiği tasavvuf, islam, Mevlana..vs..gibi kendi dünyasına yabancı öğelerin aksine bu defa kendi dünyasına daha yakın görünen, aşina olduğu istanbul meyhaneleri, roma mitolojisi, rakı-balık, sol siyasi fraksiyonlar gibi hususları romanında arka plan olarak kullanmış. Yine ve yeniden gerçek hayatta kin beslediği kesimleri romanında hal ettirerek güncel sorunlara ciddi anlamda bir sosyal eleştiri getirmiş. Yine kurgu sağlam, hikaye sürükleyici, heyecanı son sayfaya kadar diri tutan bir tempo… ki bunlar Ahmet Ümit’in yeteneği ve kitaplarının alamet-i farikası olabilir. Amma ve lakin benim romanda gözüme çarpan ve kitabı okumaya yeni başlayacaklar için spoiler kategorisine de girmeyecek bir iki hususu belirtmeden geçemem. 1- Roman polisiye olmasına rağmen, büyük bir şehrin en yoğun caddelerinde yapılan takip ve izleme sahnelerinde nedense mobese, kamera kaydı gibi olaya gerçekçilik katacak teknolojik unsurlara yer verilmemiş 2- Hikaye kurgusu tek katmanda ilerliyor, bu da maalesef daha kitabın başlarında katilin kimler olduğu noktasında ipucu veriyor. Öyle abartılı yorumlarda yazıldığı gibi ters köşe falan yok 3- Hikayenin sonunda boşlukta kalan önemli ayrıntılar var (örneğin; evalinga) 4- Hikaye İstanbul’da ve dolayısıyla Türkiye’de geçmesine rağmen sosyolojik gerçekler, medya ve olayın politik sıcaklığı yeterince işlenmemiş. Bir biriyle bağlantılı 7 cinayet var, ortalıkta tık yok. Okurken cinayetler sanki Londra’nın soğuk banliyölerinde işleniyor zannına kapılabilirsiniz. 5- Kitabın ismi… Kesinlikle hatalı seçilmiş. İstanbul Hatırası ismini gören, ilk bakışta kitabın Turizm Bakanlığı tarafından İstanbul’un tarihi turistik yerlerini tanıtmak amacıyla yayınlattığı kültürel