Halil İbrahim balcı
@ibrahimbalci
Gençler hep seni takip edecek.Kitap Alıntısı
Sizler, yani yeni Türkiye’nin genç evlatları! Yorulsanız dahi beni takip edeceksiniz…
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Görmek..
Tam olarak sonuna kadar gittiğin bir yol seni kesinlikle hiçbir yere ulaştırmaz. Bir dağın dağ olduğunu anlamak için o dağa yalnızca birazcık tırman. Dağın tepesinden dağı göremezsin.
Aynı kalıplar.
Düşnüyorumda insan boşa çabalıyor
sonunu bile bile filmi izlemek,
yakacağını bile bile ateşe dokunmak ölümü bile bile yaşamak,
Gideceğini bile bile sevmek gibi
Hep aynı sonucun kalıpları.
Kim duymak isterdiki!..
Dandelion birkaç yıl sonra baladın içeriğini değiştirebilir, gerçekte olanları yazabilirdi nasılsa. Ama yapmadı bunu. Çünkü gerçek hikâye kimseyi duygulandırmazdı. Witcher ile Göznuru nun ayrıldıktan sonra bir daha hiç karşılaşmadıklarını kim duymak isterdi ki? Göznuru’nun dört yıl sonra Vizima’yı kasıp kavuran bir salgında öldüğünü kim duymak isterdi? Dandelion’ın kızın cansız bedenini odun yığınının üzerinde yanan cesetlerin arasından kendi elleriyle alıp kentin çok uzağındaki bir ormanda tek başına usulca gömdüğünü ve kızla birlikte —ondan istediği gibi- iki eşyasını, lavtasını ve mavi incisini toprağa verdiğini kim duymak isterdi? Şair kız, o inciden ömrünün sonuna kadar ayrılmamıştı.
