İbrahim Altay
@ibrahimm55
Muhasebeci
İKTİSAT
Samsun
2 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Diyelim ki çalıştığın iş yerinde , amirin konumundaki insan daimi olarak senin hata yapacağın üzerine temellenmiş bir ön yargıya sahip.Devamlı seni kontrol ediyor,fikirlerine hiç güvenmiyor ve şans vermiyor,çok küçük hatalar yaptığında bile aşırı tepkiler veriyor.Aslında sen işine hevesli , geleceğe yönelik planları olan bir insansın.Eğer bu işten ayrılmadığını varsayarsak , içindeki bu olumlu duygular ne olacaktır? Sana güvenilmediği , hep sorun çıkaran eleman gözüyle bakıldığı için , bir süre sonra sen de tam olarak beklenildiği gibi hiçbir şey üretmeyen , işe dair tüm heyecanını yitirmiş ve sadece işini yapmış olmak için yapan birisine dönüşeceksin.Tam tersi bir durumla karşı karşıya olsak ne olurdu? Sana inanan bir yöneticin var , içindeki fikir kıvılcımlarını ortaya çıkarman için seni cesaretlendiriyor , yaptığın hatalara hoşgörüyle yaklaşıyor.Böylece sen de çok büyük ihtimalle işine heyecanını kaybetmeyen , işini daima geliştiren birisine dönüşeceksindir.
Reklam
Çok kıymetli yakutuz amma ham maddemiz iki şeydir: gönül ateşi ve gözyaşı.Suyla ateşin bileşimiyiz biz...Velhasıl yanan bir kalp,ağlayan bir çift göz bütün hayatın sermayesidir.Bu bapta Yenişehirli Avni merhumun beytinin de sanki yeri gelmiştir:
İki çeşm-i sirişk-efşân ile bir kalb-i vîrân al
Tükenmez hasra gelmez dâ'imi îrâd lazımsa
Ömür sermayen elinde,bir avuç buğday gibi...Ben bunu nasıl değerlendireyim,nereye yatırım yapayım,riskli diye düşünüyorsun.Sana öyle bir yatırım yolu söyleyeyim ki kıyamete kadar kârın eksilmez,kıyametler kopsa zararın olmaz : Ağlayan bir çift göz ve yanan bir kalp al.Her şeyini ver ama bu ikisini al!
Bir üst değere , bir üst kıymete kendini ram etme , feda etme , vakfetme , hayatını adama halinin adıdır aşk.Sonsuza kanat açmaktır.Bir fotoğraf,bir anlık görüntü değil ; bir filmdir.Bitmeyen , ebediyete doğru giden bir süreçtir ; pişiren,olgunlaştıran,yetiştiren,insana insanlığını kazandıran,hayatını anlamlandıran bir disiplin,bir ateştir.İnsanoğlu soğana benzer ; soğan nasıl ki acıyken ateşte tatlılaşır, insan da aşkla pişerse tatlanır.Yoksa acı,epey acı bir şeydir insan.Aşk,insanı pişiren bir hadise.Görünüşte zayıflatır,sarartır,inceltir,kaybettirir ama haddizatında insanın hayatı o kadar anlam bulmaktadır ki onsuz her şey boşluğa düşer , anlamsızlaşır ; mahvolduğunu , kahrolduğunu hisseder insan.Aşkın muhatabı önemli yani.
Demek ki Allah'ın sendeki bu dertten bir muradı var...
Muradı var ki o derdi veriyor,sana müjdedir aslında.Yanıp yakılmak,kavuşmanın habercisidir.Ne güzel misal vermişler değil mi: Maddiyatta senden geride olana,maneviyatta senden ileride olana bak.Böylelikle şükrün artar,mutluluğun artar,gerçekten yaşamaya başlarsın.Herkes ölür ama herkes yaşamaz.Yaşamak buna bağlıdır işte:Noksanını görmeye,onu ikmal etmek için çalışmaya,iyilere benzeme gayretine denir yaşamak.Bu da vermekle olur,başkalarını düşünebilmekle olur,diğergâm olmakla olur.Kimsenin derdiyle dertlenmiyorsan insan sayılmazsın, diyor şair.
Reklam