Normalde yeni çıkan kitapları hemen okumayı sevmem; popüler kültüre kapılıp başta klasikler olmak üzere birçok kitabı erteliyormuş gibi hissediyorum bazen. Ancak Yanlış Hedef’i, sebepsiz bir içgüdüyle seveceğimi düşündüğümden hemen edindim. Öyle de oldu denebilir. Sevdiğim şey kitabın konusundan ziyade yazarın dili ve olayları anlatış biçimiydi. İlişkiler üzerine okumalar yapmayı çok sevdiğim bir dönemdeyim ve bu ara nokta atışı kitaplar okuyorum desem yalan olmaz.
Kitabı okurken 'Aaaa, yeter artık!' diye bağıran iç sesim hiç susmadı. Her sayfayı 'erkekler kapatılsın' diyerek çevirdim; erkek nefretimi arşa çıkaran bir kitap oldu. Ana erkek karakter tam bir Sadakatsiz Volkan’dı. Gerçekten öyleydi... 'İkinizi birden seviyorum' aymazlığına bu kitabı okurken sıkça rastlayabilirsiniz. Kitap son derece akıcı, bence bir şans verebilirsiniz.
Yılanı Öldürseler , Yaşar Kemal bu kitabında toplum baskısını etkileyici bir şekilde ele almış. Detaylı betimlemeler sayesinde kitap okuyor gibi değilde bir film izliyor gibi okudum. Uzun betimlemeler sevmiyorum ama bu kitabında çok yerinde olmuş. Hasan’ın yaşadığı duygusal gel gitleri onunla beraber bende hissettim. İnsanların sesi bazen iç sesimiz oluyor biz fark etmeden. Kitap sayesinde bende iç sesim olmayan dış sesleri bir düşündüm. Ne kadar da çok :( Roman hem duygusal hem de düşündürücü bir yapıya sahip. Bu tarz kitaplar daha kalıcı oluyor benim için. Kitabı genel olarak beğendim, kolay okunabileceğini düşünüyorum.
Reklam
Fayda Bitince İnsan BiterAlıntı
Bir sabah gözlerini açıyorsun ve artık eskisi gibi değilsin. Asıl korkunç olan şey ise değişmiş olman değil; odanın, evin, ailenin ve dünyanın buna neredeyse hazır bekliyormuş gibi davranması. Dönüşüm tam da burada başlıyor: Bir insanın böceğe dönüşmesinden çok, çevresindeki herkesin yavaş yavaş gerçek yüzüne kavuşmasıyla. Gregor Samsa’nın kabuğu sertleşirken, ailenin merhameti inceliyor. Odanın kapısı kapandıkça insanın içindeki en eski soru açılıyor: Değerim, sadece işe yaradığım sürece mi vardı?
Hikâyenin ilk darbesi bedene iniyor gibi görünür. Yatağın içinde dönmeye çalışan, kalkamayan, sesini duyuramayan bir adam vardır. Fakat asıl değişim tenin üstünde değil, anlamın içinde yaşanır. Gregor’un bedeni böceğe dönüşür; ama daha önceden de çoktan insan olmaktan çıkarılmış gibidir. Sabah işe yetişme telaşı, patron korkusu, borç yükü, ailesini geçindirme zorunluluğu… Bunların hepsi onun görünmez ayaklarıdır. Böcek bedeni yalnızca bu görünmez esaretin görünür hale gelmiş biçimidir.
Bu yüzden hikâye, fantastik bir olaydan çok acımasız bir teşhir gibi okunabilir. Çünkü Gregor’un başına gelen şey imkânsızdır ama hissettirdiği şey fazlasıyla gerçektir. İnsan bazen kendi hayatında da böyle uyanır: Herkesin ihtiyacını taşımış, herkesin yüküne omuz vermiş, yıllarca kendini ertelemiş; sonra bir gün yorgunluğu artık saklanamaz hale gelmiştir. İşte o anda çevresindekiler onun acısını değil, işe yaramazlığını görür. En sarsıcı taraf da burasıdır.
Evin içi küçük bir dünya gibidir. Kapılar sınırdır, odalar hapishanedir, salon toplumdur, baba otoritedir, anne çaresiz merhamettir, kız kardeş ise sevginin nasıl çıkarla karışabileceğini gösteren en ince çizgidir. Başta Gregor’a yaklaşan, onu besleyen, odasına giren kişi odur. Fakat zamanla o da yorulur, tiksinir, uzaklaşır. Sevgi
Harika bir kişisel gelişim
Puan vermedi
Kitap teorik açıklamalarla birlikte pratik egzersizler ve uygulamalar da içeriyor. Bizleri kendi iç dünyasına davet ederek farkındalık yolculuğuna çıkarıyor.Dili samimi ve sohbet eder gibi; akıcı ve kitap kalın bir kitap olmasına rağmen okunması rahat.
Özellikle içsesiyle kavga eden, kendini yargılayan, geçmiş kalıplardan kurtulamayan kişiler için güçlü bir rehber niteliğinde bir eser.
Kitap, iç dünyandaki savaşı bitirip huzura ulaşmak isteyenler için pratik bir içsel dönüşüm rehberi. Susturmak yerine anlama ve uzlaşma odaklı bir yaklaşım sunuyor.
Sevgili Patasana...
İlk başta seni okurken sıkıldığım için beni mazur görmeni istiyorum. Sen de kabul et, sıkıcıydın:)
Evet,başlarda zorla okuyup, sonra da yarıda bırakma kararı aldığım bir kitap olmuştun sen. Sonra devam et dedi iç sesim, iyi ki de devam etmişim... Sabrın sonu selametmiş meğer :)
Ters köşe yapan kitapları severim. Ve sen de böyle bir kitap olup beni şaşırttığın için sana teşekkür ederim Patasana'cığım. İyi ki seni okudum, iyi ki yolumuz kesişti...
Kocanın Güzelliği - “Gözlerimizi bileyip iyice yaklaşsak mı kocanın güzelliğine— temkinle, çünkü alev alevdi.”
Kocanın Güzelliği – Bir aşkın, arzunun ve kırılmanın tangosu.
“Gözlerimizi bileyip iyice yaklaşsak mı kocanın güzelliğine—
temkinle, çünkü alev alevdi.”
Anne Carson’ın dili sınırların ötesine taşıdığı, türler arasında gezinen sarsıcı bir metin. İlk başka "ben ne okuyorum böyle" dedim ama kısa sürede anlatımın ritmine alıştım ve kendimi dansın ritmine bıraktım..
Çünkü 29 tangodan oluşan bu “kurgusal deneme”, evliliği bir dans gibi ele alıyor: dokunuşlarla başlayan, tutkuyla hızlanan, suskunluklarla derinleşen ve sonunda geriye sadece “ses”in kaldığı bir ilişki.
Okurken iç-sesim hiç susmadı: "Hayat kesintisiz akmaz.
Zihin de, duygular da öyle.
Yaşadıklarımız pürüzsüz değildir;
anlıktır, inişli-çıkışlı, git-gellidir. Tıpkı yaşam gibi, ilişkiler gibi.." Bu yüzden okuduklarım çok sahici geldi. Kitabı romantik değil; keskin, ironik ve yer yer acı verici buldum.
Güzellik ise bir vaat değil — bir yanılsama, hatta bazen bir tuzak.
“Güzellik hakikattir” diyen dünyaya karşı, Carson sanki şunu fısıldıyor: Hakikat her zaman güzel değildir.
Dilin parçalandığı, arzunun dile geldiği, sessizliğin bile konuştuğu bir metin.
"Bazen en çok yakan şey, en güzel görünenin içinden çıkar."
Farklı bir tür okumak isteyenler için önerebilirim.
Reklam
Reklam