Yetmiş yıl sonra aynaya bakıyorum.
Başıma gelen felaketin boyutlarını ölçebiliyorum,gittikçe daha da kötü görünüyorum.İnsan yaşlanınca,bronzlaşmış da olsa,yine çirkin kalıyor.Aynada kendime gülümsemek gelmiyor içimden.
Yalnız adam gülümsemeyi unutmuştur,neşe içinde meleklere gülme alışkanlığını yitirmiştir,hem artık çevresinde melek de kalmamıştır.