Günü başlatan o cılız çizgiyi seviyordum.Onun,gecenin siyah kumaşına hiç beklenmedik bir ihtimali gerçekleştirir gibi incecik bir kesik atışını seviyordum.Ben tam gecenin karanlık kuyusuna düşmek üzereyken son anda yetişip bana sabahı getiriyordu çünkü.
Sevmeye karar vermek risk almaktır.Her zaman.Bu yüzden insanlar birden açık olurlardı,kimse elinde pusula ve Ordnance Survey haritalarıyla aşık olacağı kişinin yolunu bulmazdı.
Otuz yaşımda tam olarak sahip olacağımı düşündüğüm şeylere sahip olmayabilirdim ya da sahip olmam gerektiği söylenenlere.Fakat memnundum:Her sabah uyandığımda, bu dünyada bir gün daha yaşadığıma, iyi şeyler yapabileceğim,iyi hissedebileceğim ve başkalarının da iyi hissetmelerini sağlayabileceğime minnettardım.