Abime inanmayayım da kime inanayım?Sonra sarıldık,saçlarımı öptü,çünkü yani bilemezsiniz,benim abim hep saçlarımı öper.
Günler diyorum,öyle ya da böyle geçer.Saçlarınız öpülmemekten eskir ama kimseye çaktırmazsınız.
Günü başlatan o cılız çizgiyi seviyordum.Onun,gecenin siyah kumaşına hiç beklenmedik bir ihtimali gerçekleştirir gibi incecik bir kesik atışını seviyordum.Ben tam gecenin karanlık kuyusuna düşmek üzereyken son anda yetişip bana sabahı getiriyordu çünkü.