petrarca bir sonesinde, yüreğinin nasıl yandığını söyleyebilenin ateşi azdır, diye yazmış. evet, konuşabildiğine, yazabildiğine, sözcükleri sıralayabildiğine göre, bu muhtemelen kederin küçük ateşidir.
ben kendime eğilip eğilip bakmaktan, irkilmekten, korkmaktan, ortaya çıkacağım diye titremekten, diğerlerini hep beni fark edecek ve tutuklayacak, buna da yetkisi olan kimseler olarak görmekten başka bir şeyi ayırt edemiyordum. bu tutuklanma korkusu, yalan ve kendini gizlemek ve başka türlü göstermek suçu üzerimde öyle bir yük ve korkuydu ki, yakalanırsam fena muamele görmeyeyim diye insanlara bir yandan hep çok iyi davranmaya, benden çok sert şikâyetçi olamamalarını sağlamaya çalışıyor, geceler boyu savunmalar hazırlıyordum.