İmam Gazâlî / Yeme ve İçme Adâbı,
Kitabu Âdabi'l- Ekl.
Tercüme Kadri Sinan Şengöz.
Eser dokuz bölümden meydana gelmektedir. Birinci bölümde Yemek ve Şehvet Terbiyesi anlatılmaktadır. İkinci bölümde Açlığın Fazileti ve Tokluğun Yerilmesi üzerinde durulmaktadır. Üçüncü bölümde Açlığın Faydaları ve Tokluğun musibetleri örnekleri ile açıklanmaktadır. Dördüncü bölümde Mide Şehvetini Eğitme Yolları hakında bilgiler vardır. Beşinci bölümde Açlığın Farklı Hükümlerine dikkat çekilmektedir. Altıncı bölümde Az Yiyenlerin Başına Gelen Riya Afeti irdelenmektedir. Yedinci bölümde Cinsellik Şehvetinin nasıl yönetileceği üzerinde durulmaktadır. Sekizinci bölümde Müridin Evliliği ve dokuzuncu bölümde Şehvete Muhalefetin Fazileti başlıkları bulunmaktadır.
Daha çok tasavvu ehline hitap eden eser, nefsin terbiye yollarından olan yeme içme konusunu detaylı bir şekilde açıklamaktadır. Dünyadan alınan her hazzı şehvet olarak değerlendiren Büyük imam, şöhretten kaçınma yollarını da örnekleriyle ortaya koymaktadır.
#Kitapşuuruinsanlıkşuurudur.
5 hikayenin içinde biri beynimden vurdu maalesef. Halbuki niye vuruluyorsun Zweig denildi mi intihar demek zaten. Göbek adı gibi bir şey. İntihar üzerine kafa yorduğum bir şey değil. Eskiden o kadar cesaretli biri değilim derdim şimdi o kadar "..." değilim. Doldurulabilir. Bilemiyorum.
Benim hayata bakışım, herhalde Allah'a şükür kaldıramayacağımı yüklemediği içindir, gelen geldiği an, ee şimdi n'apıyoruz? Buradan nereye kırıyoruz? Şimdi hangi kameradayız?
Gerçekten böyle. Yoksa kalpten gitmiştim çoktan. Bu hayatta fiziksel imtihanlardan sonra duygusal imtihanlar gelir. Ve bu konuda YL DR değil Prof'um ben. Çünkü . Çünkü uzun hikaye.
Bu novella, zengin diyeceğim, bir otelde garson olarak çalışan François adındaki bir gencin yaşantısından onun iç buhranını veriyor. François, otele konaklamaya gelen ve kendisinden sosyal statü olarak çok yüksekte olan aristokrat bir kadına yani bir kontese aşık oluyor ve şahsi kanaatim saçmalıyor. Neden. Aşık olmak kavuşmak demek değil ki. Neden ya. Her sevdiğimizi almak zorunda değiliz. Hem de alamayız ki. Ha uğruna ölecek kadar aşıksan alabilirsin de. O ayrı bir mesele ama almak zorunda değiliz. Kontes bana bakmaz vah beni beni doğru bir yaklşaım değil. HERKES HERKESE BAKAR. Hayatta her şeyin bir yolu vardır. Ben asla gerçekten birbirini seven iki insanın kavuşamayacağına inanmıyorum. Kavuşma yoksa bir taraf eksiktir. BİTTİ. Buradaki durum o bile değil. Kontesi sevmek demek uğruna ölmek demek olabilir mi? Sev ya doya doya sev. Kaburgaların çatlasın öyle sev. Ama ölünce sevemezsin. En sevdiğin şeyi sevmekten neden vazgeçersin? Madem bu kadar güçlü bir duygu sevgi, neden ölmek kadar "an" bir his için vazgeçeyim ?????
Şimdi bunu Zweig yazmış ben de allıyorum pulluyorum gibi olmayacaksa; var maalesef böyle şeyler. Bir insanın varlığını
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
BEYAZ LEKE MAHKUMİYET İNCELEME ELEŞTİRİ (SAYILIR)
Puan vermedi·764 syf.·
2026 22. kitabı
Kitap hakkında yazılan neredeyse tüm incelemeleri okuyup o şekilde bir inceleme yazdığımı belirtmek isterim...
Wattpadd kitabı olması sebebiyle eleştiri alması çok doğal, zira ben de bu yönünü; cinsellik, şiddet vb. Unsurlar ile sığlaştırılmasını eleştiriyorum. Ayrıca bu kitaptan edebi derinlik beklemek başlı başına bir hata olacağını biliyorum. Çünkü kitap zaten distopik bir anlatımla (az çok sosyal medya kullanıyorsanız anlarsınız) 
Aslı Arslan 'ın genç okurları ile kurduğu bağı temsil eden bir kitap.
Bu kitap bana henüz ortaokuldayken arkadaşlarımın önerileri üzere okumalıyım gerekliliği vermişti. Wattpadd okumadığımdan daha sonra okumayı, yaşımın gerekliliği olarak gördüm.
Kitapta flörtleşmeler, temaslar, karşılıklı bir erkekle henüz ilişkiniz dahi yokken alkol içme hayalleri kurmalar vs. Oldukça normal lanse edilmiş. Ben müslüman ve hassasiyeti olan bir insan olduğum için en büyük eleştirim bu oldu.
Zira yaş ortalaması belki 10-18 olan bir kitleye bunları sunmak, üstüne üstük cinsel içerik vs. Yayımlamak bence pek doğru değil... dürüst olacağım hiç mi okumadım böyle şeyler, elbette okudum ancak irademe hakim olup bu sahneleri atlayarak okudum. Eleştireceğim ilk nokta bu.
İkincisi ise güzel bir eleştiri; mesela Marco T. , Javier G gibi karakterler var ve bunların kişilik özellikleri hikayeye az da olsa muziplik katıyor.
Üçüncü ve son eleştirim ise, işkence sahnelerinin biraz ballandıra ballandıra anlatılması. Zira 16 yaşında olmama rağmen beni bile etkileyen sahneler oldu. (Sizi etkilemeyebilir)
Bütün bunlar gözönünde tutulduğunda sonuö şu oluyor; biz gençler gördüklerimize alışıyor, okuduklarımızı hayal ediyor ve dinledikçe pekiştirerek onları geleceğimiz haline getirmeye çalışıyoruz.
Ve özetle anlatacak olursak kanaatime göre 16-20 yaş okuyabilir yaş sınırı
Aslı Arslan 'ın genç okurları ile kurduğu bağı temsil eden bir kitap.
Bu kitap bana henüz ortaokuldayken arkadaşlarımın önerileri üzere okumalıyım gerekliliği vermişti. Wattpadd okumadığımdan daha sonra okumayı, yaşımın gerekliliği olarak gördüm.
Kitapta flörtleşmeler, temaslar, karşılıklı bir erkekle henüz ilişkiniz dahi yokken alkol içme hayalleri kurmalar vs. Oldukça normal lanse edilmiş. Ben müslüman ve hassasiyeti olan bir insan olduğum için en büyük eleştirim bu oldu.
Zira yaş ortalaması belki 10-18 olan bir kitleye bunları sunmak, üstüne üstük cinsel içerik vs. Yayımlamak bence pek doğru değil... dürüst olacağım hiç mi okumadım böyle şeyler, elbette okudum ancak irademe hakim olup bu sahneleri atlayarak okudum. Eleştireceğim ilk nokta bu.
İkincisi ise güzel bir eleştiri; mesela Marco T. , Javier G gibi karakterler var ve bunların kişilik özellikleri hikayeye az da olsa muziplik katıyor.
Üçüncü ve son eleştirim ise, işkence sahnelerinin biraz ballandıra ballandıra anlatılması. Zira 16 yaşında olmama rağmen beni bile etkileyen sahneler oldu. (Sizi etkilemeyebilir)
Bütün bunlar gözönünde tutulduğunda sonuö şu oluyor; biz gençler gördüklerimize alışıyor, okuduklarımızı hayal ediyor ve dinledikçe pekiştirerek onları geleceğimiz haline getirmeye çalışıyoruz.
Ve özetle anlatacak olursak kanaatime göre 16-20 yaş okuyabilir yaş sınırı
Yüz yirmi sayfalık bir klasikten en fazla ne beklenebilir ki? Ben de beklentimi asgari ölçüye indirip başladım okumaya. Ama hem kısa hem de sürükleyici olmasından dolayı bir gecede bitirdim. Birçoğumuzun aklına klasik deyince Suç ve Ceza, Sefiller, İki Şehrin Hikayesi gibi kült eserler gelir. Maalesef daha bir okuma zemini oluşmadan, çevreden gelen “Aa! Daha okumadın mı!” baskılarıyla koca koca kitapları okumaya, anlamaya çalışıyoruz. Sonuçsa o koca kitapların başında sıkılıp, okumaya yıllarca ara vermek oluyor bazen. Ancak kitabın sayfa sayısı değildir içeriğini belirleyen faktör. Veya herkes aynı türleri sevmek, benimsemek zorunda değildir. Biri dünya klasiği okur, öteki türk edebiyatı sever, bir diğeri bilim kurgu aşığıdır vesaire. Önemli olan hangi türle bağlantı kurduğunuzu bilmek ve ona göre kitap seçimi yapmaktır. Bunun sonucunda farklı bir tür arayışına girilebilir diye düşünüyorum.
Kitaba gelecek olursak; büyük buhran esnasında insanların açlıkla, en temel insani ihtiyaçlarıyla sınanmasını okuyoruz. Bir dans maratonu düşünün ki saatlerce dans etmek zorundasınız ve on dakikalık aralarda uyku, yeme-içme gibi en temel ihtiyaçlarınızı karşılamak durumundasınız. Ve hiç durmadan aylarca dans etmeniz gerekiyor ki sonunda kazanan çift siz olmalısınız. Eğer kazanırsanız zenginler için cüzi bir miktar olan ama sizi bayağı rahatlatacak bir para ödülüne sahip oluyorsunuz. Yeni nesil bir gladyatör arenasında günlerce hatta aylarca dans etmek…
Empati kurabildiyseniz devam ediyorum.
Hikayemiz sonda olan olayı anlatarak, bir mahkeme sahnesiyle başlıyor. Daha sonra olayın oraya nasıl vardığını anlıyoruz. Robert ve Gloria’nın bir rastlantı sonucu tanıştıktan sonra ani bir kararla maratona başlamasıyla, karakterlerin ruhani çalkantılarıyla birlikte kitabı sonlandırıyoruz. Daha
Zamansız Bir Dertleşme: Bir Kahve İçme Ne Olur Gelsen
Bazı kitaplar vardır, sadece okunup rafa kaldırılmak için değil; gecenin en sessiz anında, elinizde bir fincan kahveyle baş başa kalıp ruhunuzu dinlendirmek için yazılmıştır. Arife Öztaş’ın "Bir Kahve İçme Ne Olur Gelsen" kitabı tam olarak böyle bir eser.
Şiirlerin satır aralarında gezinirken kendimi yabancı bir yazarın dizelerinde değil, çok eski, çok tanıdık bir dostun dertleşmesinde buldum. Yazarın kalemi öyle içten, öyle samimi ki; hani o çok özlediğiniz, karşılıklı birer kahve içip içini dökmek istediğiniz dostlar olur ya, her bir mısra tam olarak o boşluğu dolduruyor.
Yapmacıklıktan uzak, tamamen yürekten süzülüp gelen bu şiirler, insanın ruhuna çok ince bir sızıyla ama bir o kadar da şefkatle dokunuyor. Günlük hayatın koşturmacası ve gürültüsü içinde, kendi iç sesimi duymamı sağlayan, derin bir nefes gibi geldi bana bu kitap.
Eğer siz de şiirde o yapay imgeleri değil de saf, duru ve insanı hemen sarıp sarmalayan duyguları arıyorsanız, bu samimi davete mutlaka kulak verin derim. Kalbime dokunan, bende iz bırakan çok güzel bir okuma deneyimi oldu.
Yazarın yüreğine, kalemine sağlık.
Pumking Spıce kafe Kitap Yorumum
"Bazı yerler vardır, insan daha ilk adımını attığında eve gelmiş gibi hisseder."
Merhabalar canlarım
Ben geldim ve bugün sizlere sonbaharın tüm güzelliğini, kahve kokusunu ve küçük kasaba sıcaklığını sayfalarına sığdırmış o kitapla geldim. Laurie Gilmore'dan Pumpkin Spice Kafe ile sizlerleyim.
Jeanie Ellis, Boston'da yaşayan ve yıllardır aynı düzen içerisinde sıkışıp kalmış bir yönetici asistanıdır. Sürekli başkalarının hayatını kolaylaştırırken kendi hayallerini erteleyen Jeanie, teyzesi Dot'un vefatının ardından Dream Harbor kasabasındaki Pumpkin Spice Kafe'yi miras alır. Hayatında ilk kez kendisi için bir karar veren Jeanie her şeyi geride bırakarak bu küçük kasabaya taşınır ve yeni bir başlangıç yapmaya çalışır.
Logan Anders ise Dream Harbor'ın sessiz, huysuz ve insanlarla arasına mesafe koyan çiftçisidir. Geçmişinde yaşadığı olaylar nedeniyle insanlara güvenmekte zorlanan Logan, mümkün olduğunca kendi hâlinde yaşamayı tercih etmektedir. Ancak Jeanie'nin kasabaya gelişiyle birlikte kurduğu düzen yavaş yavaş değişmeye başlar.
Öncelikle kitabın en sevdiğim yanı kesinlikle atmosferi oldu. Yazar öyle güzel bir kasaba yaratmış ki okurken kendimi Dream Harbor'ın sokaklarında yürüyormuş gibi hissettim. Sonbahar yaprakları, sıcak kahveler, kasabanın küçük dükkânları, insanların birbirini tanıması ve o samimi ortam beni kitabın içine çok kolay çekti. (Kitabı okurken sürekli battaniyeye sarılıp yağmurlu bir günde kahve içme isteği geldi. )
Kasaba halkını da çok sevdim. Hazel, Annie, Noah ve diğer yan karakterlerin hikâyeye kattığı sıcaklık bence kitabın en güçlü yanlarından biriydi. Sadece ana karakterleri değil kasabada yaşayan herkesi tanıyor gibi hissettim. (Bazı yan karakterlerin hikâyelerini daha fazla okumayı isterdim açıkçası. )
Jeanie