İçten
@ictensahaf
Okur. Yazar. Dinler. Güler geçer.
Sahaf / Şair / Yazar
Dikili
24 okur puanı
Ekim 2023 tarihinde katıldı
İki aşk arasında, iki din arasında... Peki esas mesele bu mu? Okurken çokça düşündüğüm bir konu, asıl arada kalış tekille çoğul arasında. Kalple akıl arası da tekillik ve çoğulluk içermez mi? Yaşamak ve birileri için yaşamak...Güzel şeyler yapmak ve birileri için güzel şeyler yapmak... Ahlaklı olmak ve birileri için ahlaklı olmak... Hepsi aynı değil mi? Peki ceza, ceza beklentisi ve alışkanlığı ortadan kalksa inançların yönü nereye döner? Bir kadın cezalandırılacağı için kocasıyla doyasıya sevişemiyorsa, bir yere cezalandırılacağı için giremiyor, biriyle cezalandırılacağı için konuşamıyorsa, dahası birilerine cezalandırılacağı için yardım edemiyorsa insan, tekil ile çoğul arasında sıkışmıyor mu?
Ceza alışkanlığımız olmasa tekil için mi çoğul için mi yaşarız? Ötesi, kime inanırız? Evet, hep iki şey arasındayız ama hangi iki şey arasında?
Çıplak resmiyle, portreleriyle değil de aşkının ve mücadelesinin resmiyle ölümsüzleşen bir kadın. Ona aşık, inanan ve onun mücadelesini resmeden bir adam ve bütün iktidarlar için sanat tehlikesi… Ölümsüz bir aşk. İspanyol kalemleri gerçekten seviyorum.
Başımın ucunda...Felsefe-Düşünce
Sadece 52. sayfadayım ve okurken kafaları yiyorum. Hele adamın ağıtları ve dört evre. Daha bitirmedim ama sadece bu 52 sayfa bile bu kitabı baş ucu yapmaya yeter. Çok geç kaldığım bir kitap olarak görüyorum kendi adıma.
Javier Marias'ı sanırım bu kadar çekici kılan çelişkilerinin çelişki olup olmadığına bile karar verememesi ve bunu kurgusunun diline her tarafını açıkta bırakarak gömmesi. Sürekli muallakta bırakıyor.
“Hakikat zaten asla düzenli bir şey değildir, karmaşadan ibarettir” demiş kitabın sonuna doğru ve bunu aslında kitap boyunca üslubuna yaymış cağnım İspanyol.
