Kirli ve üzgün sesler var aramızda
salon ışıklı, bazen gölgeli… garson fraklı,
piyanist yelkenli,
sen eskiden…
sen eskiden…
kırılganlığım geçiyor odalardan
suç bunun da adı.
Bak, bütün tınılar isyan
bütün kemanlar gece
duysana, kopuk ve uzak bir şeyler var aramızda
ya beni bırak,
ya sarıl bana.
‘Yıktığım, atladığım, söndürdüğüm
bir yangın yerindeyim
içimde sadece, dediğim gibi,
her gidenden biriktirdiğim melekler,
kalbimin üstünde bir daha hançer.’
Birhan Keskin