Hayatımızı yargıladığımızda bile, hâlâ ona aitizdir; onaylamamız da kınamamız da onun bir parçasıdır, kendi kendini yansıtan odur daima. Çünkü başka hiçbir şey yoktur; dünya, her birimiz için, hayatımıza yakın düştüğü ölçüde vardır. Hayatımızı oluşturan unsurlar da ondan ayrılamaz: çok iyi biliyorum ki, gurur duyduğumuz içgüdülerimizin de, itiraf edemediklerimizin de aslında kökeni aynıdır.