"Bir anda garip bir huzur, bir sarmaşık gibi sarışan taşkın, arsız bir mutluluk duydu. Sanki kırk yıldır tanışıyorlardı, sanki onun yanında insanın canı hiç sıkılmazdı ve sanki onun yanında insana bir şey olmazdı."
yapyalın, yapayalnız bir kadın
kendini örter üstüne
düşlerinin ışığında uyur uyanır
Safran sarısı gün ortalarında
açılıp kapanan kapılardan
bir türkü gibi savrulur
eteklerinde rüzgarların hınzır oyunları
saçlarında çiçek kokusu ağzında karanfil
gülüşünde düş izleri
sıyrılır kimliğinden
aynalara soyunur