İdil Aşkın
@idilaskin
114 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Oruç Aruoba - HaniŞiir
Türk Edebiyatının önemli düşünürü çok sevgili
Oruç Aruoba, “Türkiye’nin Nietzsche’si” olarak anılır.
O’nu okumak; insanı, düşünmeye ve hayatı yaşarken daha naif olmaya sürükler. Başlarda biraz zorlanılabilir ama dünyasına bir kere girdiniz mi oradan çıkmak istemezsiniz.
- De ki İşte kitabı ile başlayabilir ve felsefe açısından bambaşka bir bakış açısı kazanabilirsin.
- İle kitabında ise okuyan herkes kendisiyle ilgili bir parça bulacaktır eminim ve yakın zamanda kesinlikle tekrar okuyacağım.
Tüm kitaplarından tek tek ve uzun bir şekilde bahsetmek isterim ama şimdi biraz - Hani - den bahsetmek istiyorum.
Satırların altını çizmek alışkanlığım değildir pekte sevmem aslında ama bu kitabı okurken neredeyse her satırın altını çizmek, bir daha okumak ve hiç okumamış gibi bir daha okumak, her sayfasından bir alıntı paylaşmak ve hissettiğim hüznü tekrar tekrar yaşamak istedim. Yaşamın manasını fark ettiren ve insanın kendisini bulmasına yardımcı olan duygular var bu kitapta.
Şiiri ve felsefik tarzı mükemmel. Kimisine göre basit bir dil gelebilir ama ben ona sadeliğin eşsizliği diyorum.
Okuyanlar mutlaka ‘bu kısımda da benden bahsetmiş’ diyecektir eminim. Keyifli okumalar dilemeden önce buraya birkaç alıntı bırakmak isterim.
• Kendin olmayı yeniden öğrenmen gerek – yıllar yılı unuttun onu yalnızca: Bunu da “koşullar"a, "hayatın akışı"na, "sorumlulukların"a falan bağlamaya kalkışma – bahane bulmaya çalışma: Sendin, sendeki asıl senin anlamını, önemini, değerini gözardı eden : korkaklıkla işin kolayına kaçan…
O işte şimdi hesabını soruyor o sahici senin, senden : ne yaptın sen sana?!..
• Şimdi, uzaklarda kalmış bir hayalin yankısıdır, yansısıdır, yanılsamasıdır diye, aldatıcı saydığın mutluluk da bambaşka bir anlam kazanacak: Kendi kendine uyumlu olma olanağı saymıştın onu
Kendi olarak, sana gelen —
sana gereksinimi olmadan, seni isteyen —
sensiz de olabilecekken, senin ile olmayı seçen —
kendi olmasını, senin ile olmaya bağlayan ——
O, işte ...
En iç, en içten, en içteki sesine bile aykırı düşebilir mi kişi? —
Düşer...
Burada oturan herkesin bildiği ve neden bazılarının bilmezlikten geldiği gibi, öğrencilere her çeşit dileklerini yetkili kurullara bildirmeleri gerektiğini dün akşamki forumda ben söylemiştim. Her öneri kabul edilir ya da edilmez (yeni profesörlere bakarak), fakat konuşmaktan neden korkuyoruz? Biz özerk bir kuruluş değil miyiz? Polis sayısını artırmak ya da kapıdaki kontrolları sıkılaştırmak gibi basit tedbirlere oy vermek için mi çağrıldık -Profesör olmak için kimseye sormuyoruz da deyimleri yanlış kullansalar da içtenlikle davrandıkları satırların gerisinde sezilen bir öğrenci topluluğunun şu iki satır dilekçesini görüşebilmek için kime danışacağız? İçişleri bakanlığına mı soracağız? Valiye mi? Polis müdürüne mi? Sorunlarımızın bu toplantı masası dışında ve daha önce tartışılarak kararlaştırıldığına inanmak istemiyorum.
