İhsan Erbil
@ihsanerbil
46 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Tamamen zaman kaybı... çeviri desen değil, özgün desen değil. Konu bütünlüğü yok. Tutarsız ifadeler çok. Mesela şu konu a, b, c diye üçe ayrılır demiş. Detayında a, d, e, f gibi tamamen farklı bi şeyi anlatmış. Görsellerin ifade ettiği anlam ile açıklamadaki anlam tutarsız. Yarısına kadar bile atlaya atlaya geldim. Ama daha fazla işkencenin anlamı yoktu. Bıraktım.
Reklam
Güzel bir kitap, farkındalık oluşturuyor. Okurken zevk aldım. Zaten telefonla seviyeli bir ilişkimiz vardı :), bu sebepten uygulamaları birebir uygulamadım ama ilk iş olarak beni çokça meşgul ettiğini düşündüğüm Linkedin ve twitter uygulamalarını telefondan kaldırdım. Gerçekten bu uygulamalardan kaynaklanan boşa geçen zamanımın ne kadar çok olduğunu farkettim. Bir adım sayma uygulaması vardı, onu da kaldırdım. O da çok iyi oldu. Çünkü, adım sayacak diye telefonu devamlı yanımda tutuyordum, bu da her an açıp bakmama neden oluyordu. Şimdi bir kenarda bırakıyorum, hiç farketmiyorum bile. Dediğim gibi, farkındalık anlamında çok faydalı ve okuması da keyifli bir kitaptı.
“Etrafınıza şöyle bir göz gezdiriniz! Gerçek hayat denilen şeyin ne olduğunu, nerede olduğunu bilmiyoruz bile! Kitaplarımızı, hayallerimizi elimizden alsalar, öylece ortada kalakalacağız.”
Bu kitaptan en çok yapılan alıntılardan biri işte bu cümleler. Oysa, dostumuz Dostoyevski bununla çok daha farklı bir şeyi ifade ediyor. Kitap dediği çocukluktan itibaren, çevremizi izleyerek ve yaşayarak öğrendiğimiz, çoğunu içselleştirememiş olsak bile yapmak zorunda olduğumuzu düşündüğümüz davranış kalıpları. Toplumda herkese biçilmiş bir rol var ve bunun dışına çıkmak insanlar için ürkütücü olabiliyor. O yüzden birileri durmadan yalanlar savururken, başka birileri yalan olduğunu bile bile yancılık yapmaktan geri kalmıyor. İnsanlar kendi alanlarında kendilerini hep en yakışıklı, en zeki, en ulaşılmaz görse de kapıdan dışarı adımını atınca, oynaması gereken role bürünüyor hemen ve hayatına bu şekilde devam ediyor. Ve bu da insan zihninde ikilemler, çatışmalar meydana getiriyor. Bu sebepten Dotoyevski kitabın birinci kısmında çok daha yoğun, ikinci kısmında ise hikaye içerisine serpiştirerek; bu yoğun çatışma halini yaşıyor. Ve tabi bizlere de yaşatıyor. Bu sebepten durmadan namuslu/namussuz, yalancı/dürüst vs... gibi karşılaştırmalarla rahatsız ediyor vicdanlarımızı.
Şunu da ifade etmek istiyorum: İlk kısım anlamlandırması çok güç bir kısım oldu benim için. Çok ağır ve sofistike buldum. Kitabı yarım bırakmak istedim. Ama ikinci kısım; birinci kısmı tamamlar nitelikte oldu.
Belki ikinci kısım önce okunup, ardından birinci kısma geçilebilir. Veya birinci kısım, kitabı bitirdikten sonra tekrar okunabilir.
Kitabı okurken, çok ta beklenti içine girmeden, rahat bir şekilde okumak gerekiyor. Zira, zaten kitap radyo konuşmalarının metne dökülmüş hali. İrticalen yapılan sohbette, güzel hakikatlar ifade edilmiş. Batı değerlerine yapışmak kadar uzak kalmanın da hata olduğu, müslümanlar olarak kendi medeniyetimizi günümüz dünya şartlarına göre tekrar kurmamız gerektiği ifade ediliyor özetle. Anlatılan anekdot ve hikayeler merak uyandırıcı ve ibretâmiz. Beni en çok etkileyen, tefekkürî boyutta, göğe bakmak ve fırsat buldukça tabiatta yalnız kalma kısımları oldu.
Tekrar tekrar okunup istifade edilebilecek güzel bir eser.
İskender Pala'nın, eserlerinde olayların geçtiği devirlere dair tasvirleri gerçekten etkileyicidir. Bu eserde de bunu çok açık bir şekilde gördüm. Anadolu Selçuklular'ın son ve zor zamanları, Moğol istilası, Bizans'ın azalsa da Anadolu Türkleri üzerindeki etkisi; Yunus Emre'nin kendisini veya O'nu bulma hikayesi yanında çok güzel işlenmiş.
Tasavvufla ilgili enstantaneler, bilgiler, hikayeler, özlü sözler kitabın diğer artıları. Tahmin ederim, çokça alıntı çıkarmaya müsait bir eser, Od.
Şiirleri saymakla ilgili kısım, sonda olduğundan mıdır, yoksa sonuna kadar zaten okuyucuyu hazırladığından mıdır bilemem, çok vurucu oldu.
Kitaptaki tüm karakterler (örneğin eşi Sitare, çocukları, babası, yol arkadaşları) gerçekten yaşamış mıdır? Veya ne kadarı doğrudur, ne kadarı yazarımızın hayal dünyasından dökülerek serpilmiştir sayfalara? Kitabı okurken bu soruları bir türlü aklımdan çıkaramadım.
Okumaktan keyif almakla birlikte, bana da çok şey katan, çok şey öğreten bir eser oldu benim için.
Reklam