Medeniyet Ufku
Kitap ile ilgili öncelikle şunları ifade edeyim. Kitap tam olarak okullarda ders olarak okutulması gereken bir kitap. Muhteşem bilgiler barındırıyor. İçerisinde aktarılan bilgiler araştırarak bir çırpıda öğrenilebilecek bilgiler değil iken hocamın birikimi sayesinde istifade etmiş oluyoruz.
Bu kitap Sadettin Ökten hocamızın 
mymecra Youtube kanalında 
Serdar Tunçer ağabey ile yaptığı sohbetin yazıya dökülmüş halinden müteşekildir.
Peki kitapta neler var?
—> Medeniyet Nedir?
—> Medeniyet Tasavvurundan ne anlamalıyız?
—> Bu medeniyet modelini kimler ortaya koydu?
—> Modernitenin geçmişi,günümüzdeki durumu ve geleceği nedir?
—> İslam Medeniyetinin geçirdiği dönüşüm?
—> Nasıl yaşamalıyız, Neler yapmalıyız, Kimlerle yapmalıyız?
gibi bir çok sorunun cevabını bulacaksınız.
Keyifli Okumalar...
#medeniyetufku
#sadettinökten
#serdartuncer
#mymecra
mymecra Youtube kanalında Serdar Tunçer ağabey ile yaptığı sohbetin yazıya dökülmüş halinden müteşekildir.
Peki kitapta neler var?
—> Medeniyet Nedir?
—> Medeniyet Tasavvurundan ne anlamalıyız?
—> Bu medeniyet modelini kimler ortaya koydu?
—> Modernitenin geçmişi,günümüzdeki durumu ve geleceği nedir?
—> İslam Medeniyetinin geçirdiği dönüşüm?
—> Nasıl yaşamalıyız, Neler yapmalıyız, Kimlerle yapmalıyız?
gibi bir çok sorunun cevabını bulacaksınız.
Keyifli Okumalar...
#medeniyetufku
#sadettinökten
#serdartuncer
#mymecra
inkılap yayın evinden çıkmış 129 sayfalık bir roman.
kitapla ilgili en canımı sıkan konu, Livaneli'nin gündemden bir şeyler yazayım telaşı ile bu romanı yazmış olduğunu düşünmeme sebebiyet verecek kadar karman çorman gitmesi.
tabii ki bir noktada her konu birbirine bağlanıyor. oğullarını kaybeden balıkçı ailesi, Ege'de yaşamaları, sahile cenazesi vuran göçmen bebek, ege doğasının tahrip edilmesi, dağların siyanür ile delinerek altın aranması. ne ararsanız var, son dakika haber bülteni gibi aynı.
yakıştıramadım Livaneli'ye bu kitabı. onun o içtenlikle, kurgusu güzel, dili akıcı bir sürü romanı var iken, böyle her konudan biraz alayım, azıcık da dram olsun demesi, basit gündem oluşturma gibi geldi biraz bana. ki zaten kitabın son 6 sayfasında yer alan röportajda kanıtı gibi bunun. dergide yayınlanan hikaye tadında olmuş anlayacağınız.
kolay okunur bir şey ararsanız, severek okursunuz tabi ama Livaneli okuyayım diye elinize almayın, normalde bu kadar basit bir yazar değil kendisi, yanlış tanımış olmanızı istemem.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
dune serisi ile tanışmam, dune kitabının filminin çıkması ile olduğunu utanarak söylemeliyim. o zamandan beri de okumak için fırsat kolluyordum. açıkçası serinin uzun kitaplardan oluşması göz korkutmuyor desem yalan olur. tüm bu sayfa karmaşasının gözünüzü korkutmasına izin vermezseniz eğer, bir çöl gezegeni kurgusuna hoşgeldiniz.
temel unsurlara bakacak olursak,
klasik bir imparatorluk ve onun yönetiminde bulunan soylu ailelerin ve onların görevlendirildiği gezegenlerden oluşan bir sistem. soylu aileler bir nevi derebeyi. atandıkları bölgeyi kalkındırmak ve para kazandırmak bu kazançtan da imparatora hakkını vermesi gerekiyor. şu noktaya kadar, dünya düzeninin uzaya taşınmış hali olarak görüyoruz.
biraz daha derine inersek, baharat ticareti ve o ticaretin ana unsuru choam şirketi ile baharat loncası. pasta çok büyük, pay almak için bekleyenlerse sırada efenim anladığınız üzere.
tüm bunların yanında ezilen halk fremenler. gezegenin tüm zorluğunu halkın bu kısmı yaşıyor. ama hayalleri çok güzel. kitapta beni en çok etkileyen de bu olmuştu. `bir gün çocuklarımız diğer gezegenlerde olduğu gibi burada da suların olduğu havzalarda koşup oynayacaklar' başarmışlar da. açıkcası bunu ileriye taşıyacak çaba azim ve birlik olma içgüdüsü vardı.
kitapla ilgili anlatılacak çok şey var aslında ama bi kaç başlıkta ilerleyeceğim.
- bene gesseritler, bir amaç uğruna dini ve siyaseti bir topluluk nasıl kurar ve yönetir ise, aynı derecede örgütlenmişler. tek bir okul, tüm evreni yönetimine katacak bir sistem. takdire şayan ve bir okadar da ürkütücü. muadibin bile varoluşu hatta fremenlerle arasındaki ilişki bile bu tarikatın bir ürünü olması... ne desem az. etkileyici ve ürkütücü bir güç bu insanlar için. bilim, ruhani güç ve siyaset birleşimi.
- fremenlerin kendi aralarında olan
10/10
en çok üzüldüğüm kitaptır harry potter serisinde. en uzun kitaptır aynı zamanda. ikinci kez okurken, bildiğim bir sonun hiç olmamasını istediğim için harry'ye çat pat yapıştırasım geldi çokluk. tamam evet, mr. weasley i kurtarılmasına vesile olmuş olabilirsin. neden hiç büyüklerine fırsat vermiyorsun birazda onlar işi götürsün değil mi? canım sirius senin yüzünden öldü al bakalım. kitabın direk finaline geçtim ama gerçekten, harry kadar bende bu gerçeği kabul edemiyorum. üstelik, sirius'un ona verdiği o aynayı bölüm sonu canavarı gibi en en sonda bulmuş olması, kalbimi çok kırıyor. eğer o paketi çok önceleri açmış olsaydı, şömineyi kullanmayacak, kreacher pisliğinin yalanına maruz kalmayacaktı.
neyse sakinim..
bu kitap üzüntü ile kızgınlık arasında gidip gelen bir kitap bence. o yüzden en çok kızdığım kişi harry iken, ikincisi tabiki dumbledore. bu kadar uzak ve bilgisizce neden sonuç ilişkisi kurdurmadan yeniyetme bir çocuğa sadece denileni yap dersen, tabiki yapmaz. keşke azıcık anlatmış olsaydı, siriusta ölmezdi belki... ayrıca dumbledore, hala söylemediklerin var. hala bildiğin ama sakladığın şeyler var ve korkarım asla tam açık etmeyeceksin bunları. o kadar sinir bozucu ki..
7 serilik bir serüvenin son kitabıdır "ölüm yadigarları." adı gibi yadigar kalmıştır bize orası ayrı. bir yandan çok üzüldüğüm bir yandan da soruların çoğu cevaplandığı ve ana gruptan ölen olmadığı için sevindiğim kitap. ilk kayıp hedwig oluyor. okula başlarken harrynin yoldaşı olan hedwig, bu son zorlukta da ona yardımcı olacak kısımda yer alamıyor ne yazık ki. harry son kez teyzesinin evinden ayrılırken, hedwig yolda öldürülüyor. (beyaz tüylü, tavır ve davranışları ile 6 kitap boyunca harrynin yanında duran, büyü dünyasına bağlantımızı sağlanyan güzel kuş. ) öldüğünde gerçekten çok üzüldüm ama yola devam ettik.
bu kitapta, dumbledore'un hayatı da gözler önüne serilyor aynı zamanda. sır küpümüz dumbledore, geçmişi ile dünyadan göçtükten sonra yüzleşiyor. yazık..
hermione'ye bu kitapta bir daha hayran olmadan edemiyorum açıkcası. herşeyi planlıyor, hazırlıyor. en ufak noktasına kadar organize oluyor. bu yolda eğer bu karakter olmasa idi, harry başarılı olabilir miydi? sanmıyorum.
kitap bir son, bir veda olduğu için tek tek tüm karakterleri anlatmak, tüm olayları yorumlamak istiyorum ama 5 tanım falan yazsam ancak istediğim oranda anlatabilirim sanırım. o yüzden, çok uzatmadan bağlayacağım.
harrynin son hortkuluk olduğu ve annesi gibi diğer insanların yaşaması için kendini gözü kapalı ölüme götürmesi takdireşayandı. hatta bu yaptığı ile, savaşan büyücü ve cadılara bir tür koruma da sağladı annesinin ona yaptığı gibi. sevgi gerçekten güçlü kadim bir büyü. altını tekrar çizdiler.
tüm ölen karakterlere üzülsem de en çok tonks ve lupin'e üzüldüm. daha yeni bebekleri olmuştu. bir de fred'e tabii. o ikili ayrılmazdı gözümde. biri yaralı iken, diğerinin ölümü beni çok yıprattı. diğer yandan, jk rowling'e ron'u öldürmeyi tercih etmediği için teşekkür ediyorum. eğer böyle
fantastik aşk konulu 5 kitaplık serinin ilk kitabıdır kendileri.
fantastik serilere düştüğüm şu günlerde, kütüphaneden almamla okumaya başladım.
çok uzun olmaması sebebi ile de bir çırpıda bitirilebilecek bir kitap. dili oldukça akıcı geldi bana. çevirmen başarısı da olabilir tabi buna yorum yapamayacağım.
evrenin kuruluşunun anlatıldığı bir kitap olması sebebi ile, doğu - batı - kuzey ve güney bölgelerinin solaris imparatorluğunun büyüklüğünü, bu sınırlara nasıl ulaştığı gibi detayları görüyoruz. vhalla, ana karakterimiz. batılı. evrende sıradanlar bir de büyücüler var. her bölgenin de kendine has büyücü özellikleri var. o yüzden vhallanın nereli olduğu önemli. kütüphaneci çırağı iken sarayda, birden bir büyücü olduğu açığa çıkıyor ve macera başlıyor.
ana erkek karakterimiz prens aldrik. fazlasıyla toksik bir arkadaş gibi görünüyor ama vhalla ile ilişkisi hikayeyi okutturuyor buna bir şey diyemiyorum. her ne kadar prens baldair (küçük prens) daha sıcak kanlı dursa da sanırım asla hedef tahtasında yer almayacak bir karakter.
ilk kitaptan itibaren sevdiğim okuması güzel ve eğlenceli olan ilişki de tabi ki baldair ve aldrik’in hafif komik bazen çekişmeli ama hep birbirlerini korumalı ilişkisi. sırf bunun için bile okunur diyorum.
fantastik öğelerden çok aşk okuyacağınıza emin olarak kitaba başlayın bence, yok sevmem derseniz sizi mutlu etmez bu kitabı okumak.
