“Günü hoş tutmak için ‘Sevgilim parlak’ derim,
‘Aydınlatır gökleri bulutlar kararmışken.’
Yağız yüzlü geceyi över, diller dökerim:
‘Yıldızlar kör olunca sevgilimdir nur döken.’ Ama gün, işte her gün çilemi uzatıyor; Gece, işte her gece derdime dert katıyor.”
“Sende bir şey var, öyle bir şey ki hiçbirinde rast gelmiyorum. Öyle bir şey ki, işte bütün endişelerim senin yanında mahvoluyor. Ruhuma bir şifa, bir sükûn geliyor. Dudaklarını gözlerime dokundurduğun zaman bütün canımın koşa koşa gelip toplandığını, orada sana mülaki olmaktan mesut olarak kaldığını hissediyorum.”
“Veronika her şeyden nefret ediyordu ya, en çok da yaşamını sürdürmüş olduğu biçimden, içinde barındırdığı yüzlerce Veronika’yı keşfetmeye zahmet etmeyişinden tiksiniyordu.”