Beyaz Leke II/Özgürlük
Goodreads: 4,4/5
1000kitap: 8,9/10
4/5
“Çünkü güç, en çok inançtan gelir. Bunu hiç unutma.”
“Bana dedi ki 𝑘𝑜̈𝑡𝑢̈ 𝑔𝑒𝑐̧𝑒𝑛 ℎ𝑖𝑐̧𝑏𝑖𝑟 𝑔𝑢̈𝑛𝑢̈𝑚𝑑𝑒 𝑦𝑎𝑛ı𝑚𝑑𝑎 𝑦𝑜𝑘𝑡𝑢𝑛, 𝑠𝑒𝑣𝑔𝑖 𝑏𝑢 𝑑𝑒𝑔̆𝑖𝑙𝑑𝑖𝑟 𝑀𝑎𝑟𝑐𝑜.”
“Eftal,” dedi babam, gözlerini sahneden ayıramazken. Başımı ona doğru eğdim ama sahneye bakmaya devam ettim heyecanla. “Adnan Atalar’ın kızı olarak yaşamayı hiç bırakma olur mu?” Gülümsediğimde dikkatim sahnedeydi. “Bütün bu ışıklar, yapay saygılar, insanların güç gösterileri seni hiç cezbetmesin.” Her cümlesi yüreğime işlemişti aslında ama o an başarılı bir avukat olmanın hayali içindeydim. “Özgürlüğün parlak bir ışığı vardır, güzel kızım. Eğer bir gün yanılgıya düşersen o ışığa doğru ilerle, doğru oradadır. Sakın senden bu ışığı almalarına izin verme.”
“Savaşın ortasında kaybetmekten korktuğun tek duygu vicdanın olmalıdır…”
Çok sevdiğim bir dostumun hediye etmesiyle tanışmıştım Beyaz Leke/Mahkûmiyet ile. Serinin ilk kitabını çok keyif alarak okumuştum. İlk kitabın sonunda BL’nin içinde bir hain olduğunu öğrenmiştik ve kim olduğunu anlayamadan da kitap bitmişti. İkinci kitapta hainin kim olduğunu öğreniyoruz ama bayağı sonlara doğru oluyor. Marco, en çok sevdiğim karakter oldu. TDÇ ve GPÇ, kitabı aslında okutturan karakterlerdi. Özellikle TDÇ’yi kitaptan çıkardığımızda, kitap kendini okutturmaz, diye düşünüyorum. Distopik türde bir eser olsa da bence distopyadan oldukça uzak ve gerçeğe çok yakın bir eserdi. Kurguda bariz eksikliler vardı; hatta bence o kadar fazlaydı ki okurken gözüme çok fazla çarptı ve kendi kendime “Yook artııık…” diye konuştuğum oldu. Özellikle kitaptaki ana karakterlerden Eftaltya’yı ben hiç sevemedim. Yazar her ne kadar güçlü bir kadın karakter inşa etmek istemiş olsa da ve nispeten bunu başarabilse de çok fazla tekrara düşen bir karakterdi
8/10
Beğendi
·2026 25. kitabı
Faruk Nafiz Çamlıbel Cumhuriyet Dönemi en önemli şairleri arasında yer alır. 
Han Duvarları ise Cumhuriyet Döneminde şiirleri arasında kült kabul edilen bir klasiktir. Şiirin ünü şairin önüne geçmiş ve şair bundan sonra Han Duvarları şairi olarak anılmaya başlanmıştır.
Faruk Nafiz Çamlıbel eski bir öğretmen aynı zamanda 8, 9, 10 ve 11.Dönem milletvekilliği yapmış bir siyasetçidir. Şair aynı zamanda Behçet Kemal Çağlar ile Onuncu Yıl Marşının da sözlerini yazmıştır.
Kitapta toplam 282 şiir bulunmakta. Kitap 2 farklı bölümden oluşmakta Han Duvarları ve Bir Ömür Böyle Geçti. Her bölüm ise kendi içinde kısımlara ayrılmış. Han Duvarları kitabın ilk şiiri ve hem kitaba da ilk bölüme adını vermiş. Altında ise Memleket Şiirleri, Aşk Şiirleri, Rubailer olmak üzere 3 bölüm var. Bir Ömür Böyle Geçti bölümünün altında ise; Mustaripler, Rüzgârda Bir Ses, FNÇ in kitaplara girmemiş şiirleri bulunmakta.
Şiirlerde derin bir memleket sevdası dikkat çekmekte. Şair memleketine, Atatürk’e ve Anadolu kültürüne olan bağlılığını şiirlerine de yansıtmış. Kitapta Ulu Önder Atatürk ve gaziler için yazılmış şiirler yer almakta. Ayrıca efsanevi aşkları anlatan Çoban Çeşmesi adlı şiiri de okumaya değer.
Genel olarak düz yazı şeklinde yazılmış şiirlerden oluşmakta kitap. Kitaba adını veren ve kitabın ilk şiiri olan Han Duvarları 7+7=14’lük hece vezniyle Mesnevi biçiminde yazılmış 140 dizeden oluşmaktadır. Ulukışla’dan başlayıp Kayseri’ye yapılan yolcuktan bahseder.
Şiirde bir halk ozanından bahsedilmekte Osmanzâde Hamdi Bey. Bu ozanın dizeleri de şiir içinde kullanılmıştır. Sanki iki şiir iç içe varmış gibi görünebilir. Bazı edebiyatçılar gerçekte böyle bir ozan olmadığını Faruk Nafizin kendini ifade etme şekli olarak bu ozanı oluşturduğunu ileri sürerken bazıları ise gerçekte yapmış olduğu bu yolculuk esnasında
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
John Verdon’un Dave Gurney serisinin yedinci kitabı Tepenin Laneti’ni bitirdim. Seriyi takip edenler bilirler. Emekli dedektif Dave yine bir son kez diyor ama olaylar peşini bırakmıyor.
Bu sefer sahne küçük, sakin ve zengin bir kasaba. Larchfield. Kasabanın en nüfuzlu, en sözü geçen adamı Angus Russell, malikanesinde boğazı kesilerek ölü bulunuyor. İlk bakışta intihar gibi duruyor ama işler hızla karışıyor. Dave Gurney, eski meslektaşı tarafından çağrılıyor ve klasik usulüyle detaylara takılıp, mantık oyunları kurup soruşturmaya dalıyor. Bol ceset, aile sırları, miras kavgaları, psikolojik gerilim ve beklenmedik bağlantılar…
Kitap akıcı ve sürükleyici. Bir oturuşta epey ilerletiyorsun, ters köşeleri de fena değil. Dave Gurney’in o insanüstü gözlem yeteneği, küçük ipuçlarından büyük resme ulaşması yine ön planda. Kasabanın huzurlu görünümü altında yatan karanlık, zenginlerin kirli ilişkileri, atmosferi insanı geriyor. Yer yer bu nasıl bağlanacak diye merak ettim, sonlara doğru da tempo iyice yükseliyor.
Ama serinin diğer kitaplarına göre biraz daha uzun ve betimlemeler yer yer ağırlaştı. Bazı sahnelerde hadi ilerle artık dediğim de oldu. Dave’in kişisel hayatı bu kitapta da var ama biraz daha arka planda kalmış. Yine de polisiye sevenler için keyifli bir macera.
Dave Gurney serisini baştan takip ediyorsan bu kitapta karakterin olgunlaşmış halini görüyorsun. Tek başına da okunabilir ama seriyi bilmek tadını artırıyor. Hızlı polisiye, akıl oyunları ve gerilim arıyorsan tavsiye ederim. Bol cesetli, merak unsuru yüksek bir roman.
Serinin sağlam halkalarından biri. Sürükleyici ama biraz sabır isteyen yerleri var. Okuduktan sonra da bir dahaki sefere ne olacak acaba diye düşündürttü.
Severek okudum ne var ki daha önceden kitapla ilgili eleştirileri okurken biraz etkilendim acaba okumasam mı derken bir kaç kez başlayıp elimden bırakmama rağmen dur bakalım ilk bir kaç sayfası her şey değildir biraz ilerle leyim derken baktım kapıldım gittim romana ve severek merak ederek okudum yazar içerikte çok oynamamış gerçekçi süslemeden olduğu gibi yazmış katı bir gerçekçilik herkesin hoşuna gitmeyebilir. Baştan sona aynı yerde yazmadan başka zamanları başka mekanları yerleştirdiği kısa anlatımları aslından konudan ayrı değil adı üstünde gezgin ruhları anlatıyor. Aslında bir survivor hikayesi hem tarihsel gerçekçilik hem de insanın ruhsal yapısını bu kadar yalın anlatması övgüyü hak ediyor kesinlikle . Uzak doğu kültürünü neden bu kadar sevdiğimi bana bir kez daha anlattı.
Mutluluğun özü:
1- iyi ruh hali (eudaimonia)
2- sağlıklı beden
3-iç huzur
4- dış faktörler
Kurallar:
1. Gelecek kaygısı veya gerçekleşmesi imkansız hayaller, şu anki huzurumuzu yok eder. Mutluluğu, dış koşullarda değil, iç dünyamızdaki sükûnette aramalıyız.
2. Kıskançlıktan kaçın.
3. Kendini tanı, yeteneklerini keşfet: deneyim ve dış faktörlerden elde ettiğin bilgilerden sonra edinilmiş karakterini oluştur. ( ampirik birey)
4. İsteklerimizin peşinden giderken çaba göstermeliyiz. Eylemsizlik memnuniyetsizliği arttırır. (İstiyorsan harekete geç.)
5. Mutluluk ve acı görecelidir, isteklerimiz sürekli değişir. Önemli olan dengeyi bulmak.
6. İsteklerden ziyade, yaşayabileceğimiz gibi yaşamak pragmatik ve bilinçli bir yaklaşım gerektirir.
7. Bir işe başlamadan önce düşün planla. Sonuç kötü olursa kötü bir rastlantıydı de ve ilerle.
8. Az ile yetin. Beklentileri düşür, minimalist yaşamı seç. Sadelik mutluluk verir.
9. Anlık hazlar yerine uzun süreli huzuru seç.
10. Her şeyi aklının kontrolünde yap. Akıl ve duyguları dengele.
11. Geçmişteki talihsizlikleri düşünüp kendine işkence etme.
12. Hiç kimse duyduğunu kendine saklamaz. ( Güven)
13. Neşeli insanın neşeli olmak için her zaman nedeni vardır ki o da neşeli olmasıdır. (Neşeye kapılarını aç)
14. Anda çok takılma geleceği de çok kafaya takma. Dengede tut.
15. Sıkıntılar hayatın parçasıdır. Sakin kal ve ilerle.
16. En şanslı kişi hayatını acısız geçiren kişidir. Hayatını tamamla ve atlamaya bak.
17. Hayallerini dizginle çok uçarsan gerçeklikten koparsın.
18. İçindeki bulduğumuz an bir gün geçmiş olacak; anı yaşa, onu kaçırma.
19. Nefretini sözle değil eylemle göster ki küçük düşmeyesin.
20. Her meseleyi ona ait olan zamanda düşün.
21. Elinden kaçan şeyler için yas tutma.
22. Hayat belirsizliklerle dolu planlarımız
Sorunu Tespit Et, Sağlam Verilerle İlerle ..Düşünce
Müellifimiz Rene Descartes (1596-1650) Avrupa'nın Hristiyan din tüccarlarıyla yozlaştırıldığı bir dönemde, bilime ve bilimsel metoda ağırlık veren aykırı bir düşünür olarak öne çıkıyor. Aslen geometri uzmanı... Kant ve Newton'un etkilendiğini ifade ediliyor, sonra gelen birçok filozofun ilham kaynağı bir isim. Dindar, Tanrı'ya bağlı ama bir o kadar da Matematik Kurallarına inandığı görülüyor...
Nihayetinde eserinde bu zihin-inanç dünyasının yansımaları çokça mevcut. Descartes'e göre; birşeyin "bilgi" olarak adlandırılabilmesi için, onun sağlam delillere, kategorik adlandırılmaya, mantıkla izahına, önceden belli bir yöntemle ulaşılabilir ve evrensel olmasına ... son derece ihtiyaç vardır. Aksi durumda, bilgi olarak nakledilen şeyin "güvenirliği" tartışılacaktır.
Açıkçası eserinden günümüze bazı notları çıkartmanın biraz zor olduğunu düşünüyorum, zira matematikten geometriye geniş bir yelpazede pratik olmayan örnekler ve başlıklar dahi açıyor. Yine de bilim ve felsefe ile uğraşan okuyucular için temel bir yaklaşım ortaya koyduğu söylenebilir.
Okuma hızı orta, hacmi küçük, birkaç gün içerisinde bitirilebilir... Toplamda 21 kuraldan (konu başlığı) bahsediyor, son 3 kural haricinde, herbiri için birkaç sayfalık izahta bulunuyor.
Aklın fonksiyonlarıyla ilgilenen, mantık ilmini geliştirmek isteyen ve Batı Düşünce Dünyasının köklerini merak eden tüm yaş grubuna tavsiye edilebilir.