İnsan yaşarken eğrileri ve eksikleriyle rahatsız olduğu, beslenemediği ‘doğduğu topraklara gerektiği zaman veda edemezse, bağnaz bir ulusalcılığın yakasına yapışma tehlikesi belirir. Renk yelpazesi ve bakış açısı daralabilir! Vaktinde, henüz alma kapasitesi yüksekken görülecek dünya, yetenekli ve yaratıcı ruhun en besleyici gıdasıdır. Zamanı geçtikten sonra, önyargı ve koşullanma illeti gözlerin, ellerin ve yüreğin en ince kıvrımlarını nasırlaştırır ve artık yurtdışında yalnızca bir turist olma şansızlığı kalmıştır ortada.