Bizi bataklığa sokan ve olduğumuz yere yapıştıran şey bizi alıkoyar. Çamura saplandığımızda ve yapışıp kaldığımızda bazen botlarımızı orada bırakmamız gerekir, ya da yaşamamızı.
Ne oldu? Yapmayı unuttuğu bir şeyi mi anımsadı birden? Ya da yeryüzünde tek gerçek değerin kendisine verilmiş bu olağanüstü yaşam armağanını korumak, her şeye karşı sağ kalmak, direnmek olduğunu mu anladı giderayak? Yoksa bilinçsiz canlı etin ölüme kendiliğinden bir tepkisi miydi bu?