Kendimiz dışındaki bir şeye âşık olup kendi varlığımıza olan inancı unutmak, bağımlı olan dünyanın karmaşası içinde kendimizi yitirmek, kişisel gerçekliğimizin tek yaratıcısının kendimiz olduğunu unutmak demektir.
İnsan, bedeninin dışına çıkıp kendine bakabilmeliydi. Nasıl göründüğünü, nasıl davrandığını, nasıl düşünüldüğünü anlayabilseydi, karşısındakinin üzerinde yarattığı etkiyi analiz edebilseydi, belki ozaman dengede durabilirdi
Senin veya benim var olmadığımız bir zaman asla olmamıştır.
Ve varlığımızın sona ereceği bir zaman da olmayacaktır.
Fakat çok değer verdiğimiz bu sûretler gelip geçicidir.
Uyan. Uyan.