Sen Özsün
MoojiYazar:
Mooji
Çevirmen:
Ahmet Çınar
Tahmini Okuma Süresi:
7 sa. 56 dk.
Sayfa Sayısı:
280
Basım Tarihi:
Nisan 2015
Yayınevi:
Ganj Yayınları
Orijinal Adı:
Before I Am
ISBN:
9786055006044
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Özünü Unutma, Özünden UzaklaşmaFelsefe
Sen Özsün, öyle bir kitap ki ateisti inanca, inançlıyı da (hangi inançtan olursa olsun) mensubu olduğu dine karşı daha fazla bağlılığa iten, sürükleyen, davet eden bir eser. Kitaba geçmeden önce eser içindeki söyleşilerin sahibi Mooji'ye bir değinelim.
Mooji, Jamaika asıllı bir İngiliz'dir. Aydınlanma yolunda kendini Hindistan'da bulur ve kadim Hint felsefelerinden biri olan Advaita Vedanta öğretisinin hocası Papaji'yle karşılaşır. Bu karşılaşmanın sonucunda Mooji, üstat Papaji'nin müridi olur ve Ramana Maharshi, Sri Nisargadatta Maharaj ve Papaji'yle devam eden silsilenin günümüzdeki son temsilcisi olur.
Kitapta soru-cevap şeklinde ilerleyen söyleşilerden de anlaşılabileceği üzere Mooji, bir Hintli olmadığı, bu felsefenin içinde doğmadığı yani dışarıdan gelmiş, sonradan aydınlanma fikri kafasında oluşmuş bir insan olmasından ötürü -belki de Jamaikalı genlerinin de etkisiyle- "aydınlanma" fikrine çok uzakta olabilecek, Doğu felsefelerine karşı ön yargılı birçok kişinin fikrini değiştirebilecek bir anlatıma ve yaşanmışlığı sahip.
Peki kitapta Mooji ne diyor. Her insan eşittir. Biri diğerinden üstün değildir. Çünkü her birimiz yaratıcının bir parçasını taşırız. Hepimizin içinde o mükemmel özün mutlaka bir kısmı bulunmaktadır. Bizi diğer insanlardan üstün olduğumuz vehmini verenin benliğimiz yani egomuz olduğunu belirtir. Benlik bir sürü düşünceler ileri sürer, seni korkutur, aydınlanmaktan uzak tutar. Mooji der ki, bırak bu düşünceler beyninde uçuşsun dursun, sen kendini dışarıda tut ve yalnızca bir izleyici ol yani nefsine mağlup olma. Hani Aşık Veysel'in bir türküsü vardır, sözlerinde "Beni hor görme kardaşım, sen altınsın ben tunç muyum, aynı vardan var olmuşuz, sen gümüşsün ben saç mıyım" der. Kitap boyunca müritler, aydınlanma esnasında yaşadıkları zorluklar
"Ben kimim" soruyu soran kim? Bilmek isteyen kim?
Soru cevap şeklinde defalarca bu sorular üzerinde duruyor kitap. "Ben"den (ego-zihinden) sıyrılıp boşluk olma halinin, bizi kavrayamayacağımız ama hissedebileceğimiz Öz'ün rahmetinin eşsiz ve mükemmel hissiyle donatıyor kitap. Uyanışa doğru yolda olanların, yola çıkmak isteyenlerin, arayışta olanların okuması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum.
Kitaba çok önyargısız başladım. Hatta incelemelere de şöyle baktım çok olumlu. Dedim ki bu sefer gerçekten bu tür bir kitaba olumlu yaklaşarak başlayacağım. Ama okurken yine sinirlendim yine sinirlendim. Tutamadım kendimi.
Oldum olası böyle aşırı ve hatta saçmalık düzeyine çıkan polyannacılıktan nefret ederim. Hatta ondan daha çok nefret ettiğim şeylerden birisi de günümüz sözde “kişisel gelişimcilerin” (ben onlara kişisel yozlaştırıcılar diyorum) “Sen bitanesin, teksin, çok kıymetlisin, derinlerinde bir hazine var, dünya mutlulukla dolu, her şey bir mucize, kötü sandığın şey bile gelişmen için bir iyilik…..” falan filan bu saçmalıklar uzayıp gidiyor ve bu söylemler bana tam bir tarikat dilini anımsattığı için neffffrret ediyorum. Ayrıca gerçeklikten de çok uzak.
Kitapta da insanların -sanki çok bilir kişiymiş gibi- abuk subuk sözde felsefik sorular sorarak karşılığında aldıkları gizli üstenci cevaplar, sanki her şeyin hakikatini biliyormuş gibi yaklaşımlar falan bunlar gerçekten bana çok aptalca geliyor. Hani günümüzde aptal aptal etkinlikler yapılıyor ya işte yok kendinizi keşfetmek için yeniden doğuş ritüeli yok bilmem dağlara bağırma kampları hah işte tam olarak onların elemanlarının okuyacağı türde bir kitap.
Kusura bakmayın bu kadar yükseldim ama bunlara uhrevi bir şekilde bel bağlayanlar çok afedersiniz ama en basit tabirle geri zekalıdan başka bir şey olamazlar. Dünyada neler oluyor arkadaşlar gözünüzü seveyim her şeye böyle sevgi pıtırcığı gibi yaklaşamayız. Oturup özümüzü düşünmekle, hakikate ulaşmaya çalışmakla geçecek bir dünyada yaşamıyoruz maalesef. Keşke eski Yunan döneminde olsak da böyle boş beleş felsefi düşüncelere kendimizi adayabilsek.
Velhasıl her şeye zihinsel problemi varmış gibi ebele hebele diyerek sağa sola anlamsız gülücükler saçan akıl
Mooji
Mooji bugüne kadar karşıma çıkan en huzurlu, en dikte ettirmeden, en dingin konuşan; sureti ve sesinin tınısı iç huzurunu ruhuma ığıl ığıl akıtan varlık. Tüm videolarını soluksuz, şükrederek izlediğim, kitabını okumanın eksiklik olacağı Usta. Önce videolar, sonra kitap bence. Sesini duymadan tamamlanmaz çember. Sevgiyle...
* Benimi BEN varım düşüncesini anla
* Bilinç ötesini , farkındalığın farkında ol,
* Sadece tanıklık yapıyorsun ama tanık değilsin.
* Ben kimin diye gözlemle kendine hiçbir anlam var
* Ben 5 duyu ile bulunamaz, zaman ve mekan ötesindedir,
* Ben nesne olarak aranırsa sadece düşüncedir.
* Kendi özünde yapılan araştırma uzay araştırmasından daha zordur.
* Zinini durdurma , ona itibare etme
* Araba kullanmayı öğrenen adam yağmurda silgeçleri açınca dikkani dağıtıyormuş yoldan çıkıyormuş , eğitimci ısarla yolda silgeçleri kapattırmamış sadece yola odaklan diye uyarıyormuş.
Söför daha sonra dikkatini yolda tutmaya başlamış : sorunlar yerine dikkatini yola odaklan , ÖZ üne odaklan.
* kendini arayan allahı bulur
* kendi özünü bulmaya çalış
* sen olmasaydın varoluş nasıl agılanabildi,
* özün şeklinden önce gelir, özün bilmesi bir bedeni gerektirir.
* bilinç ve ötesisin , bilinç bile gözlemlenebilir.
* bütün dinler kendi özünü bilmene yardımcı olmaz.
* sen savaş yerinde değilsin
* gerçek özün farkında olmamaktan dolayı savaş halindesin.
* hakikati arayan bilge olanı örnek alır gerçek bilge senin içindedir , o zihinde değildir bilinebilir ötesindedir.
*
Mooji eğer bu kitap İlginizi cektiyse önerim kitabı almadan önce ilk iş bulabildiginiz tüm videolarını izlemek daha sonra kitabı elinize almak derim
Sonuçta yaşayan bir ekol ki buda konuşmalarını güvenle okumanızı sağlıyor. Bir osho bir yogananda gibi bu hayattan göçüp gitmemiş. Özetle mooji kaçmaz bir ekol, hatta mooji hangi dine mensupsanız o dinde daha iyi bakış açısıyla ilerlemenizi sağlıyor
Eleştiri
Puan vermedi
Kitabın geneli iyi yönde ama insanlığın görevini basit bir yaşama ittiğini fark ettim.
İnsanlığın görevi dünyayı yönetmek değildir demek, farklı deyiminlere yol açar. Fakat insanoğlunun ilim olarak açılıp bilime yönelen biri çok basitçe anlayacaktırki: asıl görevinin bilgi çokluğunu elde edip, dünyayı iyiliği güzelliğe ulaştırıp, insanların bu hayat mücadelesinin boşa olduğunu ve asıl amacın 'özünü bul' ve bunu güzelce yaymak gibi..
Konu uzun olduğu için ben özetle anlatmaya çalıştım. Çünkü ben insanoğlunun asıl amacının kendini bulduktan sonra tek bir gerçeğe doğru ilerlemesine inanıyorum. Başkası bunu dedimi bilmiyorum ama dememişse bu benim teorim olsun :-) okuduğunuz için teşekkür
Mutlu olmak için hiç bir şeye,
mutsuz olmak için bir şeye ihtiyacın var☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆
Yazar Hakkında
MoojiYazar · 2 kitap
MOOJİ'NİN BİYOGRAFİSİ:
Anthony Paul Moo-Young, bilindik ismiyle Mooji*, Jamaica, Port Antonio’da 29 Ocak 1954’de dünyaya geldi. 1969 yılında, İngiltere’ye taşındı ve Brixton, Londra’ya yerleşti. Antony, Londra ‘West End’ de uzun yıllar sokakta portre ressamlığı yaptıktan sonra, bir ressam ve vitray sanatçısı olarak ve daha sonra da Brixton Koleji’nde öğretmen olarak çalıştı. Uzun yıllar Tony Moo diye tanındı, ama artık çok sayıda ruhsal arayışta olan insan ve onu ziyaret eden arkadaşları tarafından Mooji olarak tanınıyor.
Mooji, ünlü advaita (ikiliksiz, tek olan) ustası Sri Harilal Poonja’nin, ya da takipçilerinin onu çağırdıkları ismiyle Papaji’nin doğrudan öğrencisidir. 1987 yılında bir Hrıstiyan mistik ile tesadüfi karşılaşması Mooji’nin hayatını değiştiren bir olay oldu. Ona dua aracılığıyla ilahi özü ile bağlantı kurabilme olanağını açtı. Kısa bir süre içinde, bilincinde radikal bir değişim deneyimledi. O kadar derinden ki, onu tanıyan bir sürü insan için tamamen yeni bir insan gibi görünmesini sağlayan bir değişim. Ruhsal bilinci uyandıkça, bir çok mucizevi deneyim ve mistik içsel görüler şeklinde kendini göstermeye başlayan derin bir içsel dönüşüm başladı. Kendini kutsal amaca tamamen bırakmanın yoğun dürtüsünü de beraberinde getiren yaşamanın üzerinde esen güçlü değişim rüzgarını hissediyordu. Kısa bir süre sonra, ders vermeyi bıraktı, evini terk etti ve son derece basit bir hayata başladı ve içerisinde kendiliğinden beliren Tanrı'nın isteğine teslim oldu. Ulu bir huzur varlığına nüfuz etti ve bir daha da ondan ayrılmadı.
Takip eden 6 yıl içinde, resmi dış dünyaya bilincinin kapalı kalmasını sağlayan, kendiliğinden gelişen bir meditasyon haline sürüklendi. Bu yıllar boyunca neredeyse meteliksiz yaşadı ama değişmez bir içsel neşe, gönül huzuru ve doğal meditasyon hali tarafından zapt edilmişti. Rahmet ona, kendi evini sevgi dolu bir nezaketle açan ve dışsal hayatın alışıldık baskı ve taleplerinden uzakta, ruhsal olarak yeşermesi için fazla fazla yeterli alan ve zamanı veren kız kardeşi Julianne şeklinde göründü. Mooji hayatının bu dönemini 'vahşi hayat' olarak anar ve ' Tanrı'nın kucağında oturuyor olmanın' güçlü hissinden dokunaklı bir şekilde bahseder. Esasında bu zamanlar Mooji için hiç de kolay zamanlar değillerdi, ama o yıllardan bahsettiği hiç bir sözünde pişmanlık ya da şikayete rastlayamayız. Tam aksine, hayatının bu safhasından, zengince kutsanmış ve bolca merhamet, güven ve sevgiyle kendini adama olarak bahseder.
1993 yılında Mooji Hindistan'a yolculuk yaptı. Yüce Bengali'li aziz Sri Ramakrishna'nın yaşadığı ve ders verdiği, Calcutta'daki Dakshineswar'ı ziyaret etmeyi diliyordu. Ruhsal gelişiminin erken yıllarında, Ramakrishna'nın yaşamı ve sözleri onun için cesaret ve ilham kaynağıydı. Aziz'i derinden sevmişti, ama kadere bakın, Calcutta'ya gidemedi. Himalayalar'ın eteklerindeki kutsal bir yer olan Rishikesh'teyken, başka bir uğurlu karşılaşma gerçekleşti. Takipçilerinin kendisini Papaji olarak andığı, ulu advaita Usta Sri Harilal Poonja'nın üç takipçisi ile... Usta ile tanışması için kendileri ile yolculuk etmeleri için sundukları dayanılmaz teklif, Mooji üzerinde derin bir etki bıraktı. Ama yine de, önce kutsal bir şehir olan Varanasi'yi ziyaret etmek için, Papaji ile tanışma şansını tam iki hafta boyunca erteledi.
1993 Kasımının sonlarına doğru, Mooji Papaji ile tanışmak için Lucknow'daki Indira Nagar'ı ziyaret etti. Ruhsal yolculuğunda çok anlamlı ve hayırlı bir deneyimdi. Tamamiyle aydınlanmış bir usta, yaşayan bir Buda ile tanıştığı için kendisini talihli hissediyordu. Zaman geçtikçe Papaji'nin kendisinin Gurusu olduğunu anlamaya başladı. Mooji Papaji ile aylarca kaldı. Bir Satsang toplantısında, Papaji ona şöyle dedi: ''Gerçek ile bir olmak istiyorsan, 'sen' tamamen yok olmalısın.'' Bunu duyar duymaz Mooji'nin zihninde Papaji'ye karşı direnç ve yargılama dolu koca bir nefret yükseldi. İyiliği için Usta'nın huzurundan ayrılmaya karar verdi, ama o günün ilerleyen bir vaktinde, öfke ve isyanın dev bulutu birdenbire üzerinden kalktı... zihnini öylesi bir huzur, boşluk ve ustasına yönelik sevgi halinde bırakarak. O kadar kuvvetliydi ki, artık istese de ayrılamayacağını biliyordu.
'Papaji'nin lütfu' sayesinde zihni, kaynağın boşluğuna geri itilmişti. 1994 yılında, Usta'nın kutsaması eşliğinde, daha aşağılardaki Tiruvannamalai'daki Sri Ramanasramam'a yolculuk yaptı. Arunachala, 'Ateşten Tepe'nin' eteğinde yer alan bu aşram, Papaji'nin Gurusu ve Arunachala'nın bilge hocası Ramana Maharsi'nin ** yaşadığı yerdi. Mooji, Tiruvannamalai'de çok mutluydu ve evinde gibi hissediyordu. Papaji'nin ayaklarının dibine tekrar dönünceye kadar orada neredeyse üç ay kadar kaldı.
Lucknow'a döndükten 1 hafta sonra, Mooji Londra'daki en büyük oğlunun zatürreden öldüğünün haberini aldı. İngiltere'ye döndü. Papaji'nin varlığı ve erdemiyle verilen son yıllarının saadeti engin bir boşluk ve içsel sessizliğe yol açmıştı.
Moji Papaji'yi 1997 yılında tekrar ziyaret etti. Bu artık hasta ve hareketlerinde zayıf olan ama içsel ışığı ve huzuru azalmadan devam eden sevgili Usta'sını son ziyareti olacaktı. Londra'ya döndükten bir süre sonra, Mooji ustasının vefat ettiğinin haberini aldı. Bununla ilgili Mooji şöyle bildirir: '' Kendini usta olarak ortaya koyan o ilke her zaman ŞİMDİ BURADADIR. Gerçek bir usta asla ölmez, ölen bay kişiliktir. Gerçek usta, o içteki Sat Guru*** , gerçeğin ta kendisidir.''
1999 yılında beri, dünyanın her yerinden onu ziyaret eden arayışta olanlar, gerçeği deneyimlemek isteyenlerle bilgeliğini paylaşıyor. 'Öz'e ait bilgelik' ve Öz'ü araştırmanın metodunu paylaşan, advaita geleneğinden gelen birkaç modern öğretmen arasından, göz kamaştırıcı bir berraklık, sevgi ve kudret ile beliriyor. Mooji'nin huzurundan, bir tür enerji yayılıyor; Kişisellikten uzak ve samimi, sevgi ve sevinç dolu ve oyunbazlığın ve kudretin meraklı bir karışımı olan bir enerji. Onun üslubu direkt, net, şefkatli ve çoğunlukla mizahi. Bir kere onun sorularının kıskacına yakalanıldığında, saklanacak hiç bir yer yok.
Mooji İspanya, Almanya, İsveç, Kuzey Amerika, Arjantin, Brezilya, Britanya, İrlanda, Portekiz, Ukranya, Polonya, Rusya ve Hndistan'a seyahatler yaptı, satsang buluşmaları, (İntensives ve Retreats) paylaştı... Kendisi, geçmişi ne olursa olsun, gerçeği içtenlikle arayanlarla buluşmaya her zaman hazırdır.
