Eskiden insanlar yaprakla, deriyle örtünürler, ağaç kovuklarında, izbelerde otururlardı. Şimdi yünden, ipekten elbise giyiyor, evlerde, kâşânelerde oturuyorlar; fakat hep aynı ihtiraslar, aynı duygular...
Medeniyetin eli, beşeriyetin kirlerini yıkamak için çok kısadır. Görüyorsunuz ki insan taş devrinde nasıl kan dökücü idiyse, bu asırda da aynen öyledir. Ama o zaman tırnakları, sopa ve baltalarıyla yaptığı bu işi, bugün tüfenkleri, mitralyözleri, tayyâreleri, tankları, zehirli gazlarıyla yapıyor. Medeniyetin değiştirdiği, geliştirdiği, şekildir. Esas ve netîce ise aynı...