Bazen bir yaprak, bir karınca, minicik bir meyve ya da akşamüstü güneşinin kırık bir camdaki yansıması gibi küçücük bir şey gördüğümde şunu düşünürüm: Belki de tüm hayatım boyunca yaşadığım onca hikaye, attığım kahkahalar, döktüğüm gözyaşları, içime sığmayan mutluluklar ve kalbimi parçalayan anlar, hepsi belki de o birkaç saniyelik güzelliği görebilmek içindi. Yani dünyaya geliş amacım, o anlık güzelliğe hayran kalmak ve onun için şükretmekti. Tüm yaşadıklarım aslında o anı hazırlayan küçük alt hikayelerdi. Neden olmasın?