"Peki, zamanı durdurmak isteğinin aksini de yaşamıyor musun? Zaman denen mefhumun korkunç genişliğinden, beklenen günlerin bir türlü gelmemesinden..."
"O da oluyor tabii, o zamanlar da kitaplara minnet ediyorum. Bir eşya, beni kendim olmaktan alıkoymaya muktedirdir. En çok kitapların içine düştükten sonra, gerçeğe dönmek istemediğim zamanlarda seziyorum bunu."
"İnsanın kendi olabilmesi, ya da başkalarının yerine yaşamak... Bundan mı bahsediyorsun? Yani okuduğun mesnevilerdeki gavur romanlarındaki insanlara dönüşmek."
"Kitap okurken, acılarını sadelestirmeden yazanlara tesadüf ettiğim zaman şunu idrak ediyorum en çok: Böylesine yoğun bir acıyla muhatap olan sadece biziz sanıyoruz, ama çok şükür sandığımız kadar yalnız değiliz."