Gülcan
@ilme_
Öğrenci
Ankara Üniversitesi|Sınıf Öğretmenliği
Mersin
13 okur puanı
Mayıs 2021 tarihinde katıldı
"Kendimi herhangi bir yere ait hissetmiyorum.
Ne bir şehre ne bir ülkeye ne de dünyaya
Yeryüzüne susmaya gelenler sınıfındanım.."
.
.
.
#Yedincimısra
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Tek kelimeyle muhteşem bir kitap Ancak biraz daha kelimeleri konuşturacak olursam öncelikle küçük ve yetim bir kız çocuğunun mecburi olarak yengesinde kalmasının bir hikayesidir. Daha o yaşlarda haksızlıklara başkaldıran bir karakteri vardı. İçinde olanca sevgi ve masumiyetin yanı sıra gerektiğinde ateşli ve öfkeli bir yapısı da vardı. Bu haliyle yengesinin yanında daha fazla kalamadı ve 8 yıllık bir yetimhane okulu süreci başlamış oldu. Karakterinden ödün vermeden ve son yıllarında öğretmenlik olarak geçirdiği 8 yıl. İlan verip mürebbiye olarak başladığı bir malikâne ise ömrünün sonuna kadar yaşayacağı bir aşk duygusunun başlangıç yeri olmuştur. İçine düştüğü bu aşkının resmîleştirilmesini belirledikleri tarihte adamın evli olduğunu ve deli olan bu karısının da o malikânede yaşadığını öğrenip o üzüntüyle kendini yollara atar.
Tesadüfen girdiği bir papazın evinde ilerleyen zamanlarda o papazın ve iki kız kardeşinin de kendi kuzenleri olduğunu öğrenir ve bu durum amcası tarafından ona bırakılan mirastan daha fazla mutlu etmiştir.
Yakışıklı bir papaz olan kuzeni ona Afrika ülkesine gidip manevi görevlerini yapmak kaydıyla evlenme teklifi etmiştir. Eyre bu görevi yapacağına ancak evlenmek istemediğini söyleyince kuzeni onun kabul edebileceği şekilde konuşup ikna etmeye çalışır. Bu durum duygusal olarak uygun görülmese bile (çünkü karşılıklı olarak bir sevgi yoktu aralarında) mantıken uygun olduğu için Eyre tam kabul edeceği sırada içinden bir ses yükselir ve o sese doğru gitmeye çalışır. İçindeki sese kulak veren Eyre bir zamanlar mürebbiyelik yaptığı malikânede aşık olup evleneceği adamın evinde bulur kendisini. Adam artık kördür. Eyre ayrıldıktan sonra evde çıkan yangında deli karısı intihar etmiş ve kendisi de kör kalmıştır. Ancak sevgisi ve aşkı azalmayan bu adam
"Bu kaba giyimli küçük köylülerin tıpkı en kibar ailelerden gelen çocuklar kadar et ve kandan oluştuklarını ve doğal üstünlük, incelik, zekâ ve ince duyguların tohumlarının en soylu insanlar kadar bu kızların kalbinde varolması ihtimalinin de olduğunu unutmamam gerekiyor. Benim görevim bu tohumları geliştirmek olacak; bunu başardıkça mutluluk bulacağım muhakkaktır."
Güzel olan her şey yarım kalır.
Filmler en güzel yerde sonlanır.
Çok mutluyum dediğin yerde hüzün kendini hatırlatır.
Çocukluk kısadır, gençlik azdır ve bebeklik sanki hiç yaşanmamıştır.
Vefa azdır, sadakat sınırlıdır.
Çok seversin çok çabuk gider.
Güzel rüyalar en güzel yerde biter.
Güzel olan ne varsa en sevdiğin şarkı gibi hemen bitiverir, kısacıktır.
.
.
.
.
Cahit Zarifoğlu
