Yazar:
Charlotte Brontë
Çevirmen:
Ayşe Düzkan
Tahmini Okuma Süresi:
13 sa. 19 dk.
Sayfa Sayısı:
470
Basım Tarihi:
2004
İlk Yayın Tarihi:
Ekim 1847
Yayınevi:
Bordo Siyah Yayınları
Orijinal Adı:
Jane Eyre
Orijinal Dil:
İngilizce
Orijinal Ülke:
Büyük Britanya ve Kuzey İrlanda Birleşik Krallığı
ISBN:
9789756323519
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
127 diğer baskı · Tümünü Göster
Jane Eyre
25,5bin okunmaCan Yayınları · 17 Nisan 2020 · 626 s.
Jane Eyre
3.754 okunmaMartı Yayınları · Temmuz 2013 · 576 s.
Jane Eyre
2.673 okunmaCan Yayınları · 2018 · 626 s.
Jane Eyre
1.865 okunmaKoridor Yayıncılık · Nisan 2020 · 664 s.
Jane Eyre
1.724 okunmaOda Yayınları · 2002 · 510 s.
Jane Eyre
1.397 okunmaCan Yayınları · Ocak 2021 · 632 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Kasvet ve Kendilik Cesareti
Asalet İsyanı
Charlotte Bronte, sınıf farkının yozlaşmış asalet algısına sert darbeler vurur romanlarında. İsmet Özel’in “tevarüs edilmemiş asalet” tanımlamasıyla örtüşür niteliktedir bu yorum. Romanlarında o dönemin popüler ilmi Frenoloji ilgisini de sezdiren Charlotte, Jane Eyre romanında o dönem için yeni ve cesur bir asalet yorumu getirir. Bronte, asaletin “zengin, muteber, nüfuzlu, şöhretli, güzel, bilgili vs.” gibi sıfatlarla kutsandığı, alenen ya da gizli bir üstünlük hiyerarşisi olarak kullanıldığı 19. yy. İngiltere’sinde sıfatların kimseyi asil kılmaya yetmediğini vurgular. Charlotte’ın asaleti, en önce ruhta, şahsiyette ve hâl dilinde filizlenen şeydir çünkü.
Buradan cüretle Jane Eyre’de kendinden üst bir sınıfa mensup bir asili (aynı zamanda platonik aşkının rakibini) şu cümlelerle küçümseyebiliyordu: "Bayan Ingram gösterişliydi ama samimi değildi. Güzeldi, bir sürü parlak yeteneği vardı ama zihni zayıftı, kalbi karakteri gereği çoraktı. Özgün değildi; kitaplardan okuduğu kulağa hoş gelen sözleri tekrarlıyordu, hiçbir zaman kendisine has bir fikir öne sürmezdi, zaten böyle bir fikri de olmazdı." Ayrıca romandaki aşkı (Rochester) ve rakibinin (Bayan Ingram) flört edişine seyirci kalan karakter Jane’in iç sesi, Charlotte’ın iç sesini ve ukdeli gözlerinde anlık parlayan ateşi ele verir gibidir: "Baktım. Bakmaktan şiddetli bir zevk aldım, yine de değerli bir acıydı bu."
Yaşanmamış Aşkların Düşten Romanları
Düşledikleri, düşündükleri hayatları yaşamayacaklarını anlayacak kadar gerçekçi olan Bronte’ler yaşayamadıklarını yazarak yaşama yolunu tercih ettiler. Yaşanmamış her aşkın onulmaz tesellisi olarak, yaşanmamış aşkının romanını yazmayı seçer Charlotte da. Jane Eyre’de geçen "kısacası bütün âşıklar gibi, ben de alışılmış yollardan kendimi uçuruma sürüklemeye
(İnceleme ve özet) Jane Eyre, genç bir kadının kendi hayatını ve aşkını keşfetme hikayesini anlatıyor. Yetim olduğundan bir akrabasının yanında büyüyor. Akrabası Jane'i sürekli cezalandırıyor. Jane'in hayatı, onu Lowood Okulu'na gönderilmesiyle değişiyor. Bu okulda eğitimini tamamlayıp burada öğretmen oluyor. Ancak, daha sonra başka yerde öğretmenliğe başlıyor. Burada, çalıştığı evin sahibi ile tanışıyor ve birbirlerine aşık oluyorlar. Ancak sırlar aşklarının önünde engel oluyor. Jane, buradan kaçıyor ve saklanıyor. Ölümcül bir hastalıkla karşı karşıya kaldığında, yanında çalıştığı adamı hala sevdiğini anlayıp ona geri dönüyor...
"İnsan yaradılışı hiç bir zaman mükemmel olamıyor.En parlak yıldızda bile karanlık lekeler bulunur. Bayan Scatcherd'inkine benzeyen gözler bütün kürenin parlaklığını göremezler de ufak kusurları görürler."
Hiç anne babasını tanıyamadan kötü yürekli yengesi tarafından büyütülen Jane Eyre katı kuralları olan yatılı bir okula verilir. Büyük zorluklar içinde okulu bitirip aynı okulda öğretmenliğe başlar.Fakat artık bu tekdüze yaşam onun ruhuna ve kişiliğine tamamen terstir. Farklı bir yerde iş bulabilmek için ilan verir ve bundan sonra kendisini bambaşka bir maceranın içinde bulur.
Baştan sona akıcı ilerleyen kitapta yaşam mücadelesi, geleneksel yaşam, inançlar ve aşk gibi konular hiç sıkmadan ve duyguları tam hissettirecek bir anlatımla verilmiş.
".... bazen soğuk ve kibirli bir hal ile yanımdan geçiyor, bazen de kibar bir samimilikle gülümseyip selam veriyordu. Onun ruh halindeki bu değişiklikler beni gücendirmiyordu, çünkü bu değişikliklerin benimle hiç ilgisi olmadığını biliyordum. Duygularındaki değişimler kendisinin bildiği sebeplerdendi."
Tek kelimeyle muhteşem bir kitap Ancak biraz daha kelimeleri konuşturacak olursam öncelikle küçük ve yetim bir kız çocuğunun mecburi olarak yengesinde kalmasının bir hikayesidir. Daha o yaşlarda haksızlıklara başkaldıran bir karakteri vardı. İçinde olanca sevgi ve masumiyetin yanı sıra gerektiğinde ateşli ve öfkeli bir yapısı da vardı. Bu haliyle yengesinin yanında daha fazla kalamadı ve 8 yıllık bir yetimhane okulu süreci başlamış oldu. Karakterinden ödün vermeden ve son yıllarında öğretmenlik olarak geçirdiği 8 yıl. İlan verip mürebbiye olarak başladığı bir malikâne ise ömrünün sonuna kadar yaşayacağı bir aşk duygusunun başlangıç yeri olmuştur. İçine düştüğü bu aşkının resmîleştirilmesini belirledikleri tarihte adamın evli olduğunu ve deli olan bu karısının da o malikânede yaşadığını öğrenip o üzüntüyle kendini yollara atar.
Tesadüfen girdiği bir papazın evinde ilerleyen zamanlarda o papazın ve iki kız kardeşinin de kendi kuzenleri olduğunu öğrenir ve bu durum amcası tarafından ona bırakılan mirastan daha fazla mutlu etmiştir.
Yakışıklı bir papaz olan kuzeni ona Afrika ülkesine gidip manevi görevlerini yapmak kaydıyla evlenme teklifi etmiştir. Eyre bu görevi yapacağına ancak evlenmek istemediğini söyleyince kuzeni onun kabul edebileceği şekilde konuşup ikna etmeye çalışır. Bu durum duygusal olarak uygun görülmese bile (çünkü karşılıklı olarak bir sevgi yoktu aralarında) mantıken uygun olduğu için Eyre tam kabul edeceği sırada içinden bir ses yükselir ve o sese doğru gitmeye çalışır. İçindeki sese kulak veren Eyre bir zamanlar mürebbiyelik yaptığı malikânede aşık olup evleneceği adamın evinde bulur kendisini. Adam artık kördür. Eyre ayrıldıktan sonra evde çıkan yangında deli karısı intihar etmiş ve kendisi de kör kalmıştır. Ancak sevgisi ve aşkı azalmayan bu adam
Mükemmel bir eser, anlatılmaz derecede güzel. Kitabın beğendiğim bir yanı yok. Kusursuz benim için. Sonunun bitişini okumayanlar için söylemeyeceğim.
Ama şunu diyebilirim, son bölüme kalbimi bıraktım...
Uzun zamandır etkilendiğim böyle bir klasik okumamıştım. Ruhuma iyi geldiğini söylemeliyim. Bunun en güzel sebeplerinden biri de sanırım Jane karakterine yakınlık duyuyor olmam. İlkelerinden ve değerlerinden vazgeçmemek için katlandığı acı, sıkıntı ve mücadeleler tam olarak benim kişiliğimi yansıtıyor. Çekinmeden konuşması ve bunu yaparken tepki olsa bile mağrur duruşunu koruması, iç dünyasında zengin dışarıdan sessiz duruşu karakterle bütünleşmemi sağladı. Anlatım akıcı ve sürükleyiciydi. Tüm bu unsurlar bir arada olduğunda okur açısından büyük bir haz kaynağı oluyor. Sonunun istediğim şekilde bitmesinden çok mutluluk duydum aynı zamanda hüzünlüyüm. Duygular okura kolayca geçerek sünger gibi emiliyor. Tekrar böyle bir eser okumak için sabırsızlanıyorum. Jane Eyre ruhunun arzusunu dinledi, kendine sadık kaldı. Tüm bu savaşlar aslında kendisiyle olan mücadelesiydi. Kendine adanmak bu sanırım. Acı ağır olsa bile ruhunun arzusundan gitmek, insanın bedenini ve ruhunu doyuran yegane yoldur.
Jane Eyre 
Jane Eyre (2.Cilt)
Jane Eyre Jane Eyre (2.Cilt)Jane EyreRoman
Henüz yeni başladım ama güzel bir kitaba benziyor hele o yazarın müthiş anlatımı başlar başlamaz sardı .Yani şunu demek istiyorum sizde okumalısınız çok güzel bir klasik
Kitabın adı:Janet Eyre
Yazarın adı:Charlotte Brontë
Sayfa sayısı:470
Yazarın kendi deneyimlerinizi,yaşadığı çoğu acı olayların üzerine kurulmuştur.
İki kızlardeşini küçük yaşta veremden kaybeden kahramanımız (Jane Eyre) Bürüksel'deki pansiyon Heger'de aşık olduğu öğretmenini,Asıl iki yüzlü burjuva ahlakı üzerine kurulu sosyal çelişkilerle dolup taşan Victorian çağı İngilteresinin biçimselleştirdiği ilişkilerin imkânsız kıldığı birbaikı buluruz.
Herkese merhaba. Lütfen toplanın, çünkü hem ilginç bilgiler vereceğim sizlere yani bilgilendirici bir inceleme olacak, hem de oldukça eğlenceli...
İşin bilgilendirici kısmından başlayalım. Bu yaz İngiltere Edebiyatı'na bir hayli aşina olmaya başladım, özellikle Victoria Dönemi diye geçen 19.yy kitaplarına. Bu dönemde en göze çarpan özellik, toplumda kadınlara oldukça kötü ve sıradan gözlerle bakılması. Dönemin düşünce anlayışına göre kadınlar sadece yemek yapar, çocuk yapar, iş yapar ama asla kitap falan yazamazlar. Kadınların arka plana dahil atılmadığı bir dönemde bir kadın olarak kitap yazmak kulağa imkansız gibi geliyor elbette.
Neyse ki Virginia Wolf, Jane Austen, Mary Shelley gibi kadın yazarlar her şeye rağmen ellerine kalemi almışlar ve yüreklerindeki cesaret ateşiyle kağıtlara bir şeyler karalamışlar. Bronte Kardeşler de kısacık ömürlerine rağmen başyapıt olacak birer eser bırakmışlar İngiliz Edebiyatına.
Emily Bronte'un Uğultulu Tepeleri ve Charlotte Bronte'un Jane Eyre'i.
Bronte Kardeşler o dönemde bir şiir kitabı çıkarmışlar ancak kadın oldukları için ve dolayısıyla kimsenin okumayacağını düşündükleri için kitabın yazar kısmına erkek isimleri koymuşlar ve isimlerini baş harfleri aynı kalacak şekilde Currer, Ellis ve Acton olarak değiştirmişler. Bu enteresan durum beni gerçekten çok etkiledi, üstüne şiir kitaplarının da başarıyla yorumlandığını öğrendiğim zaman iki kat mutlu oldum.
Bu dönemin kitaplarında sizin de dikkatini çekti mi bilmiyorum ama benim dikkatimi en çok çeken şey, muazzam mekan tasvirleri. Malikaneler, konaklar, bağlar bahçeler, ovalar, dağlar, ağaçlar o kadar güzel ve özenle anlatılıyor ki, kitabı okurken sanki Claude Monet tablosuna bakıyor gibi oluyoruz. Neden Monet dedim, çünkü özellikle doğa teması kitaplarda muhteşem işleniyor ve
Hilekârların Arasında Tutunan Cesur Bir ÇocukCharlotte Brontë ’nin klasikleşmiş eseri 
Jane Eyre , sadece bir aşk hikâyesi değil, aynı zamanda güçlü bir karakter gelişiminin, ahlaki sorgulamaların ve bireysel özgürlüğün romanı. Kitap boyunca, Jane’in çocukluk yıllarından yetişkinliğine uzanan zorlu yolculuğuna tanıklık ediyoruz. Hilekârların, zorbalıkların, adaletsizliklerin arasında büyüyen bir çocuk olarak Jane, pes etmek yerine kendi ahlaki pusulasına sıkı sıkıya bağlı kalarak dimdik duruyor.
Jane karakteri ağırbaşlı, saygılı ve dikkatli biri. Onu iyi bir sırdaş yapan, sağlam bir zihne sahip olması. Net çizgileriyle, değerlerinden ödün vermeyen bir kadın. Onun iç dünyası, yalnızca bir karakter olarak değil, edebi bir figür olarak da hafızamda yer edindi. Bundan sonra kitap dostlarımla konuşurken mutlaka anacağım, örnek göstereceğim karakterlerden biri oldu.
Bay Rochester ise tam anlamıyla bilmece gibi bir karakter. Onun diyaloglarını anlamak için yüksek konsantrasyon gerekiyor. Gururlu, alaycı, kalitesiz tavırlara sabrı olmayan ve bir o kadar da karamsar biri. Onunla birlikte geçirdiğimiz her sayfa, karakterin derinliğini ve karmaşıklığını daha iyi anlamamı sağladı.
Kitabın hikâyesi oldukça sürükleyici olsa da bazı bölümler gereğinden uzun tutulmuş. Daha kısa olsaydı, temposu çok daha güçlü olabilirdi.
Ayrıca, kitabı Storytel üzerinden dinledim ve 21 saatlik bir uzunluğu vardı. Ancak 1000 kitapta Zeplin Yayınları’nda 208 sayfa olarak gösteriliyor. Burada bir hata olabilir; okurların bu durumu dikkate almasını öneririm. Diğer Yayınlardan yapılan alıntıları incelediğimde Zeplin yayınlarının içeriğin daha derin ve duygu yüklü olduğunu fark ettim. Kitabı okumak isteyenler için bu da göz önünde bulundurulması gereken bir detay olabilir.
Sonuç olarak Jane Eyre, güçlü bir kadın karakterin, hayata karşı verdiği mücadelenin
Charlotte Brontë ’nin klasikleşmiş eseri Jane Eyre , sadece bir aşk hikâyesi değil, aynı zamanda güçlü bir karakter gelişiminin, ahlaki sorgulamaların ve bireysel özgürlüğün romanı. Kitap boyunca, Jane’in çocukluk yıllarından yetişkinliğine uzanan zorlu yolculuğuna tanıklık ediyoruz. Hilekârların, zorbalıkların, adaletsizliklerin arasında büyüyen bir çocuk olarak Jane, pes etmek yerine kendi ahlaki pusulasına sıkı sıkıya bağlı kalarak dimdik duruyor.
Jane karakteri ağırbaşlı, saygılı ve dikkatli biri. Onu iyi bir sırdaş yapan, sağlam bir zihne sahip olması. Net çizgileriyle, değerlerinden ödün vermeyen bir kadın. Onun iç dünyası, yalnızca bir karakter olarak değil, edebi bir figür olarak da hafızamda yer edindi. Bundan sonra kitap dostlarımla konuşurken mutlaka anacağım, örnek göstereceğim karakterlerden biri oldu.
Bay Rochester ise tam anlamıyla bilmece gibi bir karakter. Onun diyaloglarını anlamak için yüksek konsantrasyon gerekiyor. Gururlu, alaycı, kalitesiz tavırlara sabrı olmayan ve bir o kadar da karamsar biri. Onunla birlikte geçirdiğimiz her sayfa, karakterin derinliğini ve karmaşıklığını daha iyi anlamamı sağladı.
Kitabın hikâyesi oldukça sürükleyici olsa da bazı bölümler gereğinden uzun tutulmuş. Daha kısa olsaydı, temposu çok daha güçlü olabilirdi.
Ayrıca, kitabı Storytel üzerinden dinledim ve 21 saatlik bir uzunluğu vardı. Ancak 1000 kitapta Zeplin Yayınları’nda 208 sayfa olarak gösteriliyor. Burada bir hata olabilir; okurların bu durumu dikkate almasını öneririm. Diğer Yayınlardan yapılan alıntıları incelediğimde Zeplin yayınlarının içeriğin daha derin ve duygu yüklü olduğunu fark ettim. Kitabı okumak isteyenler için bu da göz önünde bulundurulması gereken bir detay olabilir.
Sonuç olarak Jane Eyre, güçlü bir kadın karakterin, hayata karşı verdiği mücadeleninYazar Hakkında
Charlotte BrontëYazar · 25 kitap
Charlotte Brontë, 1816 doğumlu İngiliz yazar. İngiliz Edebiyatı'nın klasikleri arasına yerleşmiş eserleriyle tanınan 3 kardeşin (Charlotte Brontë, Emily Brontë, Anne Brontë) en büyüğü. En ünlü eseri 'Jane Eyre', bir asırdan fazla geçmişiyle halen büyük ilgi görüyor. Ayrıca ailenin kısa ve acıklı hayat hikâyesi de birçok esere konu oluyor.
Charlotte Brontë, 21 Nisan 1816da Yorkshire, İngilterede doğdu. Annesi Maria Branwell idi. Babası Partick Brontë, İrlandalı bir rahipti. Charlotte Brontë, çiftin 6 çocuğundan 3. olanıydı. Nisan 1820'de aile Haworth'a taşındı. Anneleri Maria, 15 Eylül 1821de kanserden ölünce, 5 kız ve bir erkek çocuğuna bakma görevi teyzeleri Elizabeth Branwelle düştü. 1824 yılında 3 kız kardeşiyle birlikte 'Clergy Daughters' adlı okula başlayan Brontë, buradaki sağlıksız koşullar dolayısıyla okuldan hiç hoşlanmadı. Yazarın sağlığı bozuldu, hatta kardeşleri 1814 doğumlu Maria'yı ve 1815 doğumlu Elizabeth'i de okuldaki koşullar yüzünden 1825'te tüberküloza kurban verdi. Bir yıl sonra okuldan ayrıldı. Gençlik yıllarında, sağ kalan 4 kardeş; Charlotte, Branwell, Emily ve Anne, babalarının kütüphanesinde bolca vakit geçirmeye başladılar. Kurgusal krallıklar kuruyorlar ve bu krallıklarla ilgili hikâyeler ve şiirler yazıyorlardı. Edebiyata karşı ilgileri de bu yıllarda başlamış, hayal güçleri kardeşlerin tümüne ileride geliştirecekleri araçlar sunmuştu.
Brontë, eğitimine Mirfielddaki Roe Head adlı okulda devam etti. 1831 ve 1832 yıllarında burada okudu ve bu okul, en iyi arkadaşları Ellen Nussey ve Mary Taylor ile tanıştığı yer oldu. Eğitimini tamamladıktan sonra bu okula öğretmen olarak döndü ve 1835-1838 yılları arasında burada öğretmenlik yaptı.
1839da Yorkshire'daki birçok ailenin evinde mürebbiyeliğe başladı ve 1841e kadar bu işle uğraştı. 1842de kardeşi Emily'yle Brüksel'e, Constantin Heger ve karısı tarafından işletilen okulda Almanca ve işletme dersleri almaya ve çalışmaya gitti. Önceleri öğrenci olarak katıldıkları okulda daha sonra bir miktar para ve kalacak yer karşılığında Brontë İngilizce, Emily de müzik öğretmenliği yapmaya başladı. Ancak Brüksel'de yeni kurdukları bu hayat, teyzelerinin ölümüyle yarıda kesildi. 1842'de bu yüzden İngiltere'ye döndüler ancak Brontë, 1843'te tekrar Brüksel'e gitmeye karar verdi. Brüksel'deki serüveninin 2. yarısı yazar için pek de iyi geçmedi. Yalnız kalmıştı, evine ve kardeşlerine karşı büyük bir özlem duyuyordu ve okulun sahibi Constantin Heger'e aşık olmuştu. Burada geçirdiği günleri, kitapları 'The Professor' ve 'Villette'ye ilham kaynağı oldu. Yazar, Ocak 1844'te İngiltere'ye geri döndü.
1846'da 3 kız kardeş Charlotte, Emily ve Anne, 'Currer Bell', 'Elise Bell' ve 'Acton Bell' isimlerini kullanarak ortaklaşa 'Poems by Currer, Elise and Acton Bell' isimli bir şiir kitabı çıkarttı. Kitap sadece 2 adet satarak büyük bir hayal kırıklığı yaratsa da kardeşler yılmadı ve ilk romanlarını yazmak için kolları sıvadı. Charlotte Brontë, ilk iki romanında 'Currer Bell' ismini kullanmaya devam etti.
Ailenin tek oğlu olan Branwell, 1848'de bronşit yüzünden öldü. Aynı yıl Emily Brontë ve 1849'da Anne Brontë tüberkülozdan hayatını kaybetti. Charlotte Brontë, babasıyla kalmıştı. Jane Eyrein gördüğü büyük ilgi üzerine bir yayıncı, yazarı sık sık Londraya davet ediyordu. Bu ziyaretler sırasında Brontë geniş bir sosyal çevre edinmiş, Harriet Martineau, Elizabeth Gaskell gibi isimlerle tanışmıştı. Ancak sürekli olarak yaşlı babasının yanında olmak istediğinden Londra seyahatlerini birkaç haftadan daha uzun tutmadı.
Haziran 1854'te Charlotte Brontë, babasının yardımcısı Arthur Bell Nicholls'la evlendi. Hamileliğinin dokuzuncu ayında, 31 Mart 1855'te öldü. Ölüm nedeni tam olarak bilinmese de tüberküloz, tifüs ya da hamileliğin ilk safhalarındaki bir rahatsızlıktan dolayı öldüğü sanılıyor. Brontë'nin eserleri halen büyük ilgi görüyor ve İngiliz Edebiyatı'nın klasikleri arasında sayılıyor. Aynı zamanda 'On the Death of Anne' ve 'Brontë' isimli iki şiir kitabı bulunuyor.
