Kitabı gerçek bir hikaye diye çok büyük bi hevesle alıp okumaya başlamıştım ki yazılanların uydurma olduğunu öğrendim. Elbette okuduğumuz herşey bir kurgu ama keşke yazar önce bunlar gerçek sonra uydurma diye bişey yapmasaydı insanın kitapta yazılanlara olan saygısını ve inancını zedeliyor. Her neyse bu yazarın kendi ayıbı diyelim. Kitabın kurgu olduğunu düşünerek yorumlarsak; Aborijinler hayat amacı, yaşayış tarzı, insan olmanın gereklilikleri ve doğaya olan bakış açılarıyla biz insanlara adeta ders vermişler. Kitapta onlardan “gerçek insanlar” diye bahsedilmiş ve oldukça yerinde olmuş. Bizler doğaya saygıyı unutup, insanlarla olan ilişkimizi çıkarlarımız doğrultusunda yönlendirerek “gerçek insan” olmayı unutmuşuz. Verdiği mesajlarla insanı kendine getiren bir kitap.
Başka bahçelere gönül indirmemiş tanrı
Dünyanın bütün çiçekleri gamzende açıyor.
Gamze ışık. Gamze koku. Gamze şarkı.
Gamze su. Gamze yaprak. Gamze arzu.
Rüzgarın baş dönmesi.
Denizin gülüşü.
Toprağın uykusu.
Sevmenin bütün halleri gamze.
İyi ki başka bahçelere gönül indirmemiş tanrı.