Tuba

Tuba
@ils_sont_eux
Tüm ölü kuşakların geleneği, yaşayanlar üzerine bir kabus gibi çöker.
O VAR
Gözlerimizin önünde İlginç bir yaşam sürdürdü. Anlattı, dinledi, güldürdü, Ölümü düşünmüyorduk, Düşündürdü.
Sayfa 16·Kitabı okuyor
Şiir
Reklam
... sevdiğimiz birinin acı çektiğini gördüğümüzde, yüreğinin alev alev yandığını hissettiğimizde, onlara karşı ördüğümüz duvar yıkılır.
Edebiyat
İvmelenmiş hayatın sürüklediği bizlerin hız kazanmaması ne denli mümkün?
Bizler biliyoruz Yüce Tanrım, ömrümüzün sonbaharı çok yakınındadır ilkbaharının, yazı ise hiç uzun değildir; bu nedenle böyle bir sabırsızlık çalkalanır kanımızda, bu nedenle büyük bir açlıkla uzanır elimiz sevdiğimizi almaya ve fani şeylere bile hemen sevinmeye; zaman geçtikçe yaşlanırken, beklemeyi nasıl öğrenelim, bir gecede ölüp giderken nasıl sabredelim, zaman sönmeyen ateşiyle peşimizdeyken nasıl yanmayalım, ölüm arkamızdan koşarken nasıl acele etmeyelim?
Edebiyat
İlkbahardaki bir nehir gibi hızla akıp gidiyor ömrümüz, akıp giden ise geri gelmiyor.
Edebiyat
Tanrı'nın öfkesi ve kini o kadar büyük, o kadar şiddetliydi ki, gürlemesini sadece canlılar değil, mezarlarındaki ölüler de duydu ve ölülerin ruhları ebedi uykularından korkuyla uyandı.
Edebiyat
Reklam