Gafi BakaçAlıntı
Safinin derdi gafil imiş;
Kalın buz kılıfı havuzunda.
Dikliği yürür, eğriliğe tevazu der;
Boynu dağı aşar, gönlü hep demdeme.
İlişti sanır kendini cübbenin yamasına;
Ayağında adım dengi eşsiz.
Her kulaç ulu bir kıskaç;
Sular ondan kaçar, o ise benli bir sarkaç.
Salın aş ocağını havuza;
Ilıkça bir imbik sızarsa,
Kalp darp yerini terk eder;
Safi idrak, gözün menbaına saplanır.
Ahsen Tosun
Ömrüm boyunca etkileşimi, iletişimi, konuşmayı, anlatmayı, anlamayı, dostluğu, arkadaşlığı, sosyalliği savunup bu güne geldiğimdeyse omuzlarımdaki yorgunluğun tek şifasının aradığım, istediğim, özlediğim, beklediğim bütün her şeyden feragat edip sessiz adım bir tecerrüt olduğunu anlamış olmam kırkıncı yılımın mı aydınlanması?
Evet!
Kırk yaşım hayatıma tokat gibi perde perde, imbik imbik iniyor.
Kırk satır da kırk katır da benim sırtımda.
Başımı yaslayacağım, tatlı terennümlerle anacağım hatıralarım yok…
Kendi ellerimle silip yok etmek için uğraştığım geçmişim içimde bir hicran yarası değil. Ah ettiğim bir vuslatım da yok, yolunu gözlediğim kurtarıcım da…
Coğrafyamın sözüm ona manevîyatı rehber edinen bir lokma bir hırkacı münzevîlikleri, ya da metafiziğin yerine bir şey koyamadıkları için boyuna saçmaladıkları sahil kasabalı bohem yaşantıları huzur mu, tiksinti mi?
Bu topraklarda taklit edebileceğim, örnek alabileceğim, öykünebileceğim huzurlu bir yaşam örneği yok.
Kırk yaşım daha gelmeden beyni bulanıyor.
Kırk yaşım sayfa sayfa kusarak kendini haber veriyor.
Kırk yaşım bu beni de istemiyor, bu hayatı da.
“Her şeyin bir zamanı var” diyen şarkı “Benim dermanım yok.” mısrasıyla bitiyor.
Sara, Kasım/2024
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
İMBİK
Ve erken kalktı adam, çayı
sürdü, ince bir dilim limon
yedi, uzun uzun karanlık suya
baktı - doludingin bir gün için
güç topladı önce, radyoda dalgın,
inatçı bir ezgi buldu sonra,
sırtını yelken direğine dayayıp
eline bir kitap aldı.
Kadın uyandığında şiir
okuyordu hâlâ - sırtını kurtarıp
ona bakarken bilge bir sevgi
yayıldı gözünde: Sabah ve şiir
yaşamın tohuma döndüğü
o sonsuz imbikte toplanıyordu.
Omuriliğin (Sushumna) tabanında konus medullaris bulunur: astral güç konisini içeren ters çevrilmiş bir cadı şapkası. Burada Shakti (Uyuyan Güzel) uyuyor ve Shiva'yı (Yakışıklı Prens) bekliyor. Shiva'nın bilinç öpücüğü onu transtan kurtarabilir ve onların medulla oblongata'ya yükselmesine izin verebilir.
!aJla 'Yoga: "'PsJlchic Merkezleri
("dikdörtgen küp" veya Mason'un "Ashlar") . Anatomistler tarafından "talamus" (Yunanca "yatak odası" anlamına gelir) olarak adlandırılan kraniyal evlilik odası içinde tamamlanırlar.
Shakti bir duldur (Isis); bir bakire (Pamuk Prenses yedi çakra tarafından hizmet eder, uyanmamış olanlarda "cüce kalır").
O, şöminede (kanda) gizli simya ateşiyle ilgilenen, bacayı (Sushumna) alevlendiren kun dalini olarak tutuşmaya her zaman hazır olan gelin Cinderella'dır (yani "Közlerin Hanımı").
O gölün hanımıdır, saçlarını (cauda ekina) sürekli olarak simyasal su (beyin omurilik sıvısı) dolu bir sarnıçta yıkar ve bir gün Arthur tarafından kabul edilmek üzere Excalibur'u yukarı doğru itecektir. Bu hem eski Vedik at kurbanına hem de Yogi'nin gizli kasılmalarına bir göndermedir.
Shakti yalnızca bir dul, bir bakire ve bir gelin değil, aynı zamanda bir eş, anne ve boşanmış bir kadındır: insanlık, vücut tapınağının kutsal sakrum temeli içindeki imbik'i unutmuştur. Bu mikrokozmik fırın, kükürtten altını, cıvadan gümüşü çıkarır, güneşi ve ayı, kırmızı gülü ve beyaz gülü birleştirir (boyunduruklar), ilkelerden tentür, elementlerden özü damıtır ve "Filozof Yumurtası"nı yavaşça ısıtır. kafatasının Athanor'unda, sonuçta Lapis Philosophorum'u tezahür ettiriyor.
Engraving of the "De Narrendoktor" from Theodor de Bry's Emblemata Secularia (Frankfurt, 1596).
Gravürde Narrendoktor, simyasal bir imbik kullanarak bir adamın kafasından deliliği veya çılgınlığı damıtırken, ortağının onu aptalca mizahından arındırmak için bir adamın midesinde bir tıkaç açtığı bir resmi içeriyor. İlginç bir şekilde, bu versiyon gerçek damıtma teknolojisine daha yakından dikkat edildiğini gösteriyor çünkü aynı zamanda fare şeklinde yere düşen katı bir damıtma ürününü de gösteriyor. Latince başlık şu şekilde tercüme edilebilir: "Benim sanatım bilgelik dışında her türlü bilgi olabilir."
Eşlik eden bir Latince epigram, başarılı olan Paracelsan doktorlarının övünmeleriyle dalga geçiyor:
"Quod non Hipokrat,
noverat ante Galenas,
Arte mea cerebri
fatuos incido etus."
"Ne Hipokrat'ın ne de Galen'in başaramadığı şey:
Sanatımla
aptalların beyinlerinin yollarını yeniden eğitiyorum."