iyi insan yoktur Loriana, inan bana yoktur. Henüz sana
kötülük yapmamış milyonlarca insan vardır sadece..
Tüm bunları az önce öğrendim.
Her şey olabildiğince bencil, herkes gibi, her his gibi...
Mesela özlemek birini, birini özlüyor olmak bencillikten.
Birinin elini tutmasını, saçını okşamasını, birinin sana güzel cümleler kurmasını istemek... Bunlar seni mutlu edecek olan
şeyler ama karşındaki tüm bunları yaparken yani elini tutarken
senin, ne hissettiğini umursamazsın bile.
Gitmesini istemezsin yalnızca. Kendin için, o'nu özlememek
için, acı çekmemek için, ağlamamak için... Baksana şu insanlara!
Benim bir adım var buralarda, benden korkuyorlar. Benden
korkmalarının tek sebebi, benden güçsüz olmaları değil. Benim
onların, beni nereden vurabileceklerini tahmin edebiliyor olmam.
Beni düşürmeye kalkarlarsa eğer onları da kendimle birlikte aşağı çekeceğimden eminler.
Onlara güvenmiyorum çünkü ve hep tetikteyim.
Onlar da bana güvenmiyor Loriana, bu bana huzur veriyor.
Kötü insan olmak istiyorum, çok kötü. Yaptığım hiçbir iyiliğin akıllardan çıkmayacağı kadar kötü...
Ben bu hale gelmek için çok bedel ödedim. Kilolarca uyuşturucu içmek zorunda kaldım, avuçlarımın arasında kırılan bardaklar gibi parçalanmak zorunda kaldım.
Küfür etmek...
Bazen Loriana, bazen hayallerimden vazgeçmek, bazen çok
büyük karanlıklar düşlemek zorunda kaldım ben
Uykusuz gecelerim oldu benim, gözyaşlarımın tuzu yanaklarımı eritecek sandığım vakitler.
Vakitsizliklerim de oldu elbet, erken dediklerim, geç kaldıklarım. Boş verdiklerim, boş verilmişliklerim.
Benim sokaklarım var Loriana, çamurlu sokaklarım var.
Şimşekler düşer o sokaklara; o sokaklar yıkılır, yıkılır, yıkılır...