Melis ımrak
@imrakmelis
Kitabı ilk okumaya başladığımda beklentim yüksekti. Çünkü onlarca kez okunduğunu, incelendiğini görmüştüm. Samimi söylüyorum, kitabın ilk bölümünde Alex ve arkadaşlarından neffret ettim. Kitabı yarım bırakma huyum olsa kesinlikle devamını getirmezdim fakat iyi ki okuyup bitirmişim.
Kitabın ilk bölümünde Alex ve çetesinin insanlara çektirdiği zulümleri ve iğrençlikleri okuyoruz. Daha sonra 15-16 yaşlarındasınız siz ne yapıyorsunuz? Diyerek ilk bölümü bitiriyoruz.
İkinci bölümde ise Alex’in deyimi yerindeyse yediği “dost kazığından” sonra hapse düşmesini. Hapiste yaşadıklarını, yaşattıklarını.. Kendisiyle yüzleşmesini,, Devlet, Alex’e 2 haftalık bir tedavi (!) uygulayarak onu iyi bir insan haline getirip topluma kazandırmayı amaç ediniyor. İşte burada Alex’e yapılanların doğru mu yanlış mı olduğuna okuyucu olarak siz karar veriyorsunuz. Kötülük içten mi gelir yoksa sonradan da iyi insan olunabilir mi?
Aslına bakarsanız, psikolojik yönüyle bakıldığında, insan üzerinde yapılan deneyler ve sonuçlarının gözlemlenmesi konusunu başarılı ve ilgi çekici buldum. Sonlara doğru yeni bir olay patlar mı konu iyice irdelenir mi diye bekledim açıkçası ama sonu gayet normal bitti.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Kitabı bir yıldır elime alıp alıp bırakıyordum. Sindire sindire okumak istediğim bir kitaptı bir sürü not alarak okumaya devam ettim. Ben kitabı sosyal politikacı gözüyle okuduğum için hem çalışma hayatımda hemde okul hayatımda bakış açımı geliştirdiğini düşünüyorum. Ancak edebi gözlede okunduğunda size eminim bir şeyler katacaktır.
Kitap Fransız kapitalizmini ve dönemin çalışma koşullarını deyimi yerindeyse yerin dibine sokarak anlatmaktadır.
Kitap aslında tembellik yapmanın bir hak olduğunu, günde 12-14 saat çalışarak yapılan bir işin küçük bölümlere ayrılarak aynı işi 10 saatede yapılabileceğini, gelişen teknolojinin işçilerin aleyhine değil lehine kullanılması gerektiğini açık açık anlatmaktadır.
Proletarya ve kapitalizmin eleştirilerek makina çağının her şeyi düzeltebileceğini savunan yazar, teknolojinin gelişmesiyle üretilen makinelerin insan gücünün yerini alarak onları rahatlatması gerekirken işçilerin neredeyse makinelerle yarışarak onları geçmeye çabaladıklarını gözler önüne seriyor. Ne yazık ki günümüz dünyası hala buna bir çare bulamamıştır.
Uzun saatler boyu çalışan işçilerin kendi hayatlarını yaşamaya dair bir şey kalmamakta. Ülkenin refah seviyesini yükseltmeye çabalayan işçilerin kendi refahları sağlanamamaktadır. Böylece zengin gözüken ülkelerin halkı fakirdir, üstelik bu zenginliği işçi kesimi sağlıyordur.
Son olarak beni en çok etkileyen gerçeği paylaşmak istiyorum. Kitabımızın yazarı “Paul Lafargue” Karl Marx’ın damadıdır ve yazar eşi ile beraber bu sistemde dönen bir dünyada yaşayamayacaklarını düşünerek intihar etmişlerdir.
Beyaz Geceler
Bu kitabı ilk duyduğumdan beri kafamın içinde “ah geceler sensiz geceler” çalıyor arkadaşlar. Nastyenka’yı Seda Sayan’ın sesiyle okudum ilk bölümde. Bu şarkıdan kurtulmam pek kolay olmadı
Kitabımız 5 bölümden daha doğrusu 5 kısa öyküden oluşuyor. Yazar “hayalperest” ismini verdiği kahramanımızın başından geçen olayları anlatmış bu kitapta. Kitaba ismini veren ilk öykümüzde Hayalperest’in, 4 beyaz gece boyu Nastyenka ile geçirdiği günleri konu almakta. Kahramanımız, Nastyenka’ya neredeyse ilk gördüğü anda aşık oluyor fakat Nastyenka 1 senedir başka bir adamı sevmekte ve beklemektedir. İşte bu üçlü arasında olaylar gelişmiştir. (Daha fazla yazarsam okumanıza gerek kalmayacak ) Dosto bu kitabında birçok toplumsal olaya değinmiş. O zamanlar yaşanılan olayların günümüzde devam etmesi içler acısı..
Beyaz Geceler’den farklı olarak Haysiyetli Hırsız öyküsünün beni epey etkilediğini söylemeden geçemeyeceğim. İnsanların kolay kolay değişmeyeceğini, ne yaparsa hep içerde bir yerde kendi benliğinin yaşadığını yazar açık açık anlatmış. Astafiy Ivaniç,, sen iyi bir adamsın.
Genç Werther’in Acıları
Bu kitabın seveni olduğu kadar sevmeyeni de oldukça fazla. Bu kitap yayımlandığında kitabın etkisinde kalıp intihar edenlerin oranı oldukça fazlaymış bu yüzden bir dönem bu kitabın satılması yasaklanmış. Yine aynı etkilenişten dolayı bir dönem herkes Werther gibi, sarı pantolon ve mavi ceket giymeye başlamış.
Kitaptan bahsedecek olursak Werther yaşadıklarını arkadaşına mektup yolu ile anlatmaktadır. Nişanlı bir kadına aşık olan Werther'in yaşadığı buhranlar ve Charlotte'nin Werther'e olan aşkına rağmen nişanlısı ile evlenmesiyle olaylar gelişmektedir.
Ben kitabın ortalarına kadar pek olayın içine giremedim aslında. Belki beklentimin yüksek oluşu belki de çeviriden dolayı bilemiyorum. Sonlara doğru, - o malum son- u hissetmeye başladığımda gerçekten kitabın içindeydim. Bi rüyanın içinde gibiydim, ölümün böyle betimlenmesi beni etkilemişti. Yazar sizi ölüme giden bir adamın yerine koymanızı istiyor sanki.
Ruhi MücerretRoman
Kitabımız Coca Cola Treni ve Pepsi Gemisinin çarpışması ile başlıyor... Evet duyduklarınız doğru. Kemerlerinizi bağladıysanız yolculuğa başlıyoruz.
Yolculuğumuz Ruhi Mücerret'in arkadaşının ölmeden önce ona Masum Cici'yi öldürmesini vasiyet etmesi ile başlıyor. 100 yaşındaki İstiklal Savaşı gazisi Ruhi Mücerret hayatındaki tek dostunun son isteğini yerine getirmek için her şeyi yapmaya hazırdır.
Ruhi Mücerret ve Civan Kazanova tanıştıktan kısa bir süre sonra dost olurlar. Ruhi Mücerret son kurtuluş savaşı gazisi olduğu için sürekli şehirlerin kurtuluş günlerine gider ve orada konuşma yapar. Konuşma yaptığı sırada kendisine düzenlenen suikastte kurşuna dizilir fakat yaşamaya devam eder. Bu olay onu dünyaca ünlü bir adam yapmıştır.
Kitabın bölümlerinde aynı olayları önce Ruhi Mücerret daha sonra Civan Kazanova anlatıyor. Bu gerçekten harika ! Çünkü biri anlatırken diğerinin es geçtiklerine değiniyor, böylece detayları yakalıyorsunuz.
Peki Masum Cici kim? İnsanların beynini delip oraya çip yerleştiriyor ve beynine çip yerleştirenler iradeleri dışında söyledikleri cümlelerin arasına marka isimlerini yerleştiriveriyorlar. Bu kurbanlardan biri de 100 yaşındaki Ruhi Mücerret!