Ama, başlı başına bir doğruluk ve eğrilik vardır. Her ikisi de, Tanrılar ve insanlar görsün görmesin, insanın içindedir. Hiçbiriniz, ne şiirle ne sözle bunları ele alıp birinin içimizdeki en büyük bela, ötekininse en büyük nimet olduğunu yetesiye belirtmediniz. Genç yaşımızda buna inandırılmış olsaydık haksızlığı önlemek için birbirimize bekçilik etmezdik. İnsan belaların en büyüğüyle bir çatı altında bulunmaktan korkar, kendi kendinin bekçisi olurdu.
Anlatılamayacak kadar garip bir hayat başlamıştı ve korkunç bir hızla akıp gidiyordu... Bana, iyi yürekli, ama katı, acımasız gerçekliği yumuşatmaya kalkışmayan yetenekli bir sanatçının anlattığı bir masalı anımsatıyor...
Sayfa 15 - İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu
Gözlerime bakma, yangını görürsün,
İçinde saklı binlerce yarım cümle…
Dilim sustukça yüreğim anlatır,
Adın yankılanır gecenin en sessiz yerinde.
Bırak cahil kalsın dilim,
Ben senin yanında her şeyi öğrenirim.
Aşkın öğretir bana en güzel kitabı;
Bilmediğim tek şey gözlerindir.
geliyorum, geliyorum, geliyorum
saçlarımda uzantısı yeraltı kokularının
gözlerimde tecrübesi yoğun karanlığın
duvarın öte tarafındaki ağaçlıktan
topladığım çalılarla geliyorum
geliyorum, geliyorum, eşik aşkla doluyor
ben eşikte o sevenlere
ve şimdi orada aşkla dolu eşikte
duran kıza yeniden
selam vereceğim