Protestanlık
Martin Luther’in aforoz edilmesi Kuzey Avrupa’da bir süredir kaynamaya başlayan bir hareketin katalizörüydü. Almanya, İsviçre, Hollanda ve İngiltere’de reform çağrıları yapılmıştı. Yolsuzluğun sona ermesinin yanı sıra reformcular körü körüne ve batıl inançlarla geleneği takip etmek yerine inançlarını İncil’den alan daha bilgili bir halkı savunuyorlardı. Luther’in dediği gibi; “Yalnızca onun inayetiyle, sadece kutsal metinlere dayanan safi iman yoluyla.”
Ayrılan Protestanlar inancın bu yönü üzerinde hemfikir olsa da başka birçok fikir ayrılığı vardı. Reformlar birleşik bir Protestan kilisesinden ziyade benzer inançlara sahip bir dizi farklı Protestan grubu yarattı. Bunların arasında Lollardlar ve Hussiler (ilk reformcu John Wycliffe ve Jan Hus’un takipçileri), John Knox’un Presbiteryen hareketi ve John Calvin’in (yan sayfada) katı Kalvinizm’i bulunuyordu. Yine de Protestanlık gelişti ve bugün Hristiyanların neredeyse yüzde 40’ı Protestan kiliselerinin mensubudur.
Reenkarnasyon ya da eskiden yaşamış olabileceğimize dair Kur’an’da kesin bir bilgi yok. Doğu inanışlarında ve Kabala’da reenkarnasyondan söz ediliyor. Hristiyanlık’ta ise MS 530 yıllarından sonra reenkarnasyonla ilgili pasajlar İncil’den çıkartılmış. Yalnız üç yerde reenkarnasyona ait bölümler gözden kaçmış. Bu pasajların en ünlüsü İsa’ya kör doğan bir bebek hakkında yöneltilen sorunun bulunduğudur. ‘Kim günah işledi de bu bebek kör olarak doğdu? Bebeğin babası mı yoksa kendisi mi?’ İsa’nın gayet normal karşıladığı bu soru, İncil’deki reenkarnasyona ait alıntılardan biridir.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Şu’arâ Suresi 196. Ayet Açıklaması
Lafzen: “öncekilerin yazılarında/sayfalarında”. (Zubura verdiğimiz mâna için bkz: 16:44, not 48). Bunlar Tevrat ve İncil’den öte -ki onlar zaten adlı adınca zikredilmektedir- başta Eski Hind, Eski Mısır ve Eski İran dinî metinleri olsa gerektir. Bu tezimizi M. Hamidullah’ın verdiği şu emek mahsulü bilgiler teyit eder: “Müfessirler resim ve heykellere tapmayı reddeden, “övülen” ve “herkese rahmet” sıfatlarını taşıyan bir zâtın geleceğini önceden haber veren Zerdüştlerin kitabına (Zend-Avesta, Hacht 13, XXVI-II, 129) göndermeler yaparlar (Bu konuda Avesta ve Dasâtîr’in başka pasajları da vardır). Brahman Hinduların Pourâna ve Vedalar’ı da çölden çıkacak, adı “övülmeye değer: Muhammed” olan bir bilgeden ve onun arabasının göğe değeceğini (Miraç); devleri bulunan bir bilge (Bkz: İşaya, 21:6-7); biri üç yüz diğeri on bin kutsanmış kişiyle gerçekleştireceği iki zaferini (Bedir Savaşı ve Mekke Fethi) haber vermektedir. Başka yerde, Kalınki Pourâna’da babasının “Allah’ın kulu” (Abdullah’ın tam karşılığı) annesinin ise “güvenilir” (Amine’nin tam karşılığı) olduğu yer almaktadır. Yine kumlu bir memlekette dünyaya geleceği ve doğduğu şehrin kuzeyine hicret edeceği vs. belirtilmektedir. Hemen belirtelim ki Pourâna kelime anlamıyla “Eskilerin Yazıları/Suhufu’l-Evvelîn” anlamına gelir ki, bu âyette bu ifade aynen yer almaktadır. Yine bilinmektedir ki, Guatama Buda da “Metteya” veya “Maitreya”nın (âlemlere rahmetin) kendi işini tamamlamak için geleceğini önceden haber vermiştir [Bkz: aynı yer, IX, 128; XX, 107] (Aziz Kur’an, İstanbul-2000).
Şeytanın İncil’den alıntı yapması gibi, politikacılar ve siyaset uzmanları da muhalif kıyaslamaları aynı duruma örnek göstermek için tarihten alıntılar yapabilirler. 
Jo’nun mektubu, İncil’den bir yaprak kadar iyi geldi bana..
Sayfa 248
…o fincan ben bir yudum almadan önümden kalkmayacak.*
*İncil’den
