meryem
@innerchiId
Şu anda okuduğu kitap
Yıllar geçtikçe kalbimin derinliklerinde biriken keder tortuları, içimi ağırlaştırıyor, nefes alamıyorum. Üzerime çöken karanlık, ruhumu eziyor, acı hatıraların izleri hafızama bütün keskinliğiyle kazınıyor. Dostumun ölümü de karanlık gölgeli harflerle oraya yazıldı. Benim kaderim de bu acı hayatın içinde yaşamak. Kaderime isyan etmek istiyorum; ne yazık ki, bütün uğraşmalarıma rağmen bu karanlık havayı üstümden atamıyorum, silkinip doğrulamıyorum. Benim de herkes gibi kaygısız, sevinç dolu bir yaşantıya hakkım yok mu? diye soruyorum. Ben de herkes gibi günlük sevinçlerin, heyecanların akışına kapılıp gidemez miyim? Neden olaylar, benim üzerimde silinmez izler bırakıyor?
Reklam
Zihnimin içine veba mikrobu gibi yayılan derin bir yorgunluk vardı.
yine gülsen, gülüversen,
ben böyle saymazdım
çarşafımdaki kırmızı gülleri o zaman.
sayıyorum, sayıyorum
hiç bitmiyor güller,
sensiz hiç bitmiyor zaman.
Reklam