İnanç Eti
@innmania
Adana
59 okur puanı
Kasım 2024 tarihinde katıldı
Edgar Ellen Poe şiirlerini ve özellikle Kuzgun’u daha önce İngilizce edebiyatı dersinde inceleme fırsatı bulmuştum. İlk öyküsünü şu anda okumak biraz geç oldu. Zekası ve çözümleme yeteneği ile yazarın ilgisini çekip sonrasında dostu olduğu Dupin ile polislerin çözemediği bir cinayetin nasıl çözüldüğünü okuyoruz. Aslında polisiye ve dedektif roman türlerini sevsem de çok fazla şans vermediğimi görüyorum. Bu bir başlangıç olacak benim için, çünkü içinde zeka ve ipuçlarının olduğu yazınları seviyorum. Gerçek yaşam da biraz böyle gizem çözmeyi gerektirmez mi? Dilerim her olayın sonu bu öyküdeki gibi şaşırtıcı ve masum (?) çıksın.
Reklam
Yalnızca adına bakarak hiç bir bilgim olmadan aldım Gökhan Yılmaz’ın Hevesin Kaçış Yönü 
Hevesin Kaçış Yönü kitabını. Bir öykü kitabı olduğunu bile bilmiyordum. Sonra 13 öykü tıpkı kitabın adının benim yaşamımda karşılık bulması gibi buldu karşılıklarını. Bırakamadım elimden bitirdim hepsini, hem diliyle hem anlatısıyla hem kurgusuyla hem detaylarıyla hem de beni duygudan duyguya fırlatmasıyla kitap kendine bağladı. Hevesi çoktan kaçmış biri olarak…Derinlerde kelime oyunlarıyla, alegorilerle, kafiyelerle, tekrarlarla, zeka pırıltılarıyla son zamanlarda beni en çok etkileyen eser oldu. Üstelik öyküler birbiriyle ilintili olmasa da. Ah bazı yaşantıların yansıması kalbimin ta içini titretti, ayna oldu, gözlerimin kurumuş pınarlarını yeniden yeşertti, hayatta hala bazı duyguları bilen-hisseden insanlar varmış dedirtti. Bu kitaptaki öyküler sanırım sizde bir yansıması varsa anlamlı olacaktır. O duyguya sahip olanlar duyumsayabilir bazı öyküleri…
İyi ki okudum, iyi ki tanıştım 
Gökhan Yılmaz , keşke gerçek yaşamda da yakınımda olsa dedim böyle bir kalp ve beyin…Özellikle İnsanlar İkiye, En Büyük Ortak Bölen, İkimiz Bir Figanın ve Onmaz Olsun öyküleri beni en çok etkileyenler oldu.
Bu öyküleri gerçekten insanlık deneyimini anlayabilecek cesarette olan, kendi değerinin ancak diğer insanları gözeterek ve onlara değer vererek artıracağını bilen dostlara mutlaka önereceğim.
Hevesin Kaçış Yönü kitabını. Bir öykü kitabı olduğunu bile bilmiyordum. Sonra 13 öykü tıpkı kitabın adının benim yaşamımda karşılık bulması gibi buldu karşılıklarını. Bırakamadım elimden bitirdim hepsini, hem diliyle hem anlatısıyla hem kurgusuyla hem detaylarıyla hem de beni duygudan duyguya fırlatmasıyla kitap kendine bağladı. Hevesi çoktan kaçmış biri olarak…Derinlerde kelime oyunlarıyla, alegorilerle, kafiyelerle, tekrarlarla, zeka pırıltılarıyla son zamanlarda beni en çok etkileyen eser oldu. Üstelik öyküler birbiriyle ilintili olmasa da. Ah bazı yaşantıların yansıması kalbimin ta içini titretti, ayna oldu, gözlerimin kurumuş pınarlarını yeniden yeşertti, hayatta hala bazı duyguları bilen-hisseden insanlar varmış dedirtti. Bu kitaptaki öyküler sanırım sizde bir yansıması varsa anlamlı olacaktır. O duyguya sahip olanlar duyumsayabilir bazı öyküleri…
İyi ki okudum, iyi ki tanıştım Gökhan Yılmaz , keşke gerçek yaşamda da yakınımda olsa dedim böyle bir kalp ve beyin…Özellikle İnsanlar İkiye, En Büyük Ortak Bölen, İkimiz Bir Figanın ve Onmaz Olsun öyküleri beni en çok etkileyenler oldu.
Bu öyküleri gerçekten insanlık deneyimini anlayabilecek cesarette olan, kendi değerinin ancak diğer insanları gözeterek ve onlara değer vererek artıracağını bilen dostlara mutlaka önereceğim.
Puan vermedi·80 syf.··
Beğendi
·2025 29. kitabı
·6 günde okudu
·Okunma: 04 Ağustos 2025 12:31
Phil’in dehşet verici kısa saltanatı
Bu aralar üst üste postmodern edebi eserlere denk geliyorum. İlk defa George Saunders okudum, son olmayacak.
Kitap eleştirel bir paradigmayla hükmetme, güç, vatandaşlık, insan hakları gibi meseleleri gerçeküstü bir biçimde sunuyor.
Uzun süre ne olduğunu anlayamasam da sonlara doğru, hala günümüzde bir kaç devletin sınırlarını genişletmek ve kendilerini üstün ırk olarak görme eğilimiyle çok örtüştürdüm. Bitmeyen bir dava, baştaki yöneticiler değişse de ülke politikası ve zihniyeti değişmedikçe bitmiyor.
Kitap yine beni başta rahatsız etti ama sonrasında mutlu etti.
Puan vermedi·96 syf.··
Beğendi
·2025 28. kitabı
·4 günde okudu
·Okunma: 30 Temmuz 2025 20:04
Kendisini bir anlatı psikoloğu olarak tanıtan Claire ve Emekli öğretmen Julien bir sinema çıkışında karşılaşır ve üst üste bir kaç buluşma ile yaşamları kesişir. Claire, Julieni arayan bir danışanı olduğunu ve Julienin hayat hikayesini anlatması karşılığında onu yıllar sonra arayan kişinin kim olduğunu bulacağını söyler.
Derken Claire ortadan kaybolur ve Julien eski lisesindeki dostunu bulur ve böylece 68 kuşağının yaşamına, Fransız tarihine ve toplumsal değişime bizzat şahitlik etme şansımız olur.
Bu kısa roman bana başta bir dedektif hikayesi gibi gelse de sonlara doğru değişen odağıyla biraz dikkatimi dağıttı. Özellikle Aşk-Dostluk ve Aile kavramlarına vurgu yapan kitapta geçen çok güzel ifadelerleau 
Marc Auge
pek çok duyguma ve yaşantıma da tercüman oldu.
Marc Auge
pek çok duyguma ve yaşantıma da tercüman oldu.
Mostar’dan Saray Bosna’ya 2 saatlik bir tren yolculuğu süresinde okudum 
Jack London Jack London’ın Oyun 
Oyun romanını. Öyküsü kısa, canlı, sürükleyici ve bir o kadar da anlamlı.
İki aşık, Joe ve Genevieve, en saf, en temiz, en umut dolu iki genç onlar! Biri güzel ama sadece güzelliğiyle değil, yüreğiyle de hayattaki duruşuyla da… Diğeri güçlü, ama sadece bedeniyle değil karakteriyle de tutkularıyla da…
Öyle içten bir sevgi ki yazılan, dokunmaya kıyamıyor, gözünden sakınıyor adeta sevenler birbirlerini. Ama Joe’nun, tutkusu, kendi emeği ve çabasının ürünü, diğerlerinden onu farklı kılan adanmışlığı, boks, bu iki sevgilinin arasındaki en büyük sorun.
Genevieve’in yüreği kaldırmıyor Joe’nun yiyeceği yumrukları; ama Joe vazgeçmiyor, para da kazanması gerek ne de olsa evlenecekler, ev bakıyorlar aşklarına…
Son bir Oyun’a izin veriyor kız istemeye istemeye, Jack London da şahitlik etmemizi istiyor bizden bu oyuna. İlk defa bir boks maçını okudum, üstelik nefessiz bir şekilde. İşte kalemin gücü bu!
Oyun, işçi sınıfından iki gencin, gençliğin ve tek başına hayat mücadelesi vermenin, kendini inşa etmenin zorluğunu akıcı bir dil ve zeki bir kurguyla yansıtıyor.
Kitabın arkasında yer alan, çevirmen Levent Cinemre tarafından eklenen açıklamalar mutlaka okunmalı, kitaba, bitiminden sonra daha farklı bir anlam kazandırıyor.
Jack London Jack London’ın Oyun Oyun romanını. Öyküsü kısa, canlı, sürükleyici ve bir o kadar da anlamlı.
İki aşık, Joe ve Genevieve, en saf, en temiz, en umut dolu iki genç onlar! Biri güzel ama sadece güzelliğiyle değil, yüreğiyle de hayattaki duruşuyla da… Diğeri güçlü, ama sadece bedeniyle değil karakteriyle de tutkularıyla da…
Öyle içten bir sevgi ki yazılan, dokunmaya kıyamıyor, gözünden sakınıyor adeta sevenler birbirlerini. Ama Joe’nun, tutkusu, kendi emeği ve çabasının ürünü, diğerlerinden onu farklı kılan adanmışlığı, boks, bu iki sevgilinin arasındaki en büyük sorun.
Genevieve’in yüreği kaldırmıyor Joe’nun yiyeceği yumrukları; ama Joe vazgeçmiyor, para da kazanması gerek ne de olsa evlenecekler, ev bakıyorlar aşklarına…
Son bir Oyun’a izin veriyor kız istemeye istemeye, Jack London da şahitlik etmemizi istiyor bizden bu oyuna. İlk defa bir boks maçını okudum, üstelik nefessiz bir şekilde. İşte kalemin gücü bu!
Oyun, işçi sınıfından iki gencin, gençliğin ve tek başına hayat mücadelesi vermenin, kendini inşa etmenin zorluğunu akıcı bir dil ve zeki bir kurguyla yansıtıyor.
Kitabın arkasında yer alan, çevirmen Levent Cinemre tarafından eklenen açıklamalar mutlaka okunmalı, kitaba, bitiminden sonra daha farklı bir anlam kazandırıyor.
Reklam