İnsan ruhunun siyah yüzü
*Polisiye sevenlerden farklı bir kitap arayanlar kitaba bir şans verebilir.
*Psikolojik derinlik+sadakat+adalet ... titizilikle incelenmiş
*Zihin açan
*İnsan ruhunun siyah yüzü
*Filme uyarlanması gereken bir kitap
*İlk 30 sayfayı rahat atlatamayabilirsiniz, hemen pes etmeyiniz
Ana karakter Yeongju, toplumun ondan beklediği her şeyi kusursuzca yerine getirmiştir: İyi bir eğitim, saygın bir kariyer ve düzenli bir evlilik. Ancak yaşadığı ağır tükenmişlik sendromu (burnout) sonrası radikal bir karar alarak her şeyi arkasında bırakır ve Seul'ün sakin bir mahallesinde Hyunam-Dong Kitabevi'ni açar. Zamanla bu küçük dükkan; işsiz bir baristadan, evliliğinde mutsuz bir kahve kavurucusuna kadar hayatın koşturmacasında yönünü kaybetmiş birçok insan için bir sığınak ve iyileşme merkezi haline gelir.
Reklam
Bu güne kadar her yaştan milyonlarca insan onların dokunaklı hikayesini okudu; tıpkı Budapeşteli çocuklar gibi herkes Boka’nın cesaretine hayran oldu, Nemecsek’in ürkek ama kahramanlığı karşısında gözyaşlarını tutamadı.
Şimdi artık Pal Sokağı Çocuklarının Arsa’sında kocaman çok katlı evler var. Ama be gam! Dünyanın bütün çocukları PAL SOKAĞI’ndadır.
insan yürekli tanrıça: Kirke
bu yıla her ay en az bir kitap bitirme hayalleriyle girdim ama nisan ayında ben kirke'yi elime almam ile bütün bu hayallerim suya düştü. fakat isin tuhaf kısmı kitap kötü olduğu için değil aksine fazla fevkalade ve sindire sindire okunulması gereken bir kitap olduğu için bir türlü bitiremedim. öğrenci olduğum için (camdan atlicam) kendimi gündelik hayatımdan (ve ülkemizin sikik eğitim sisteminden) soyutlayıp tam anlamıyla bir kitaba verme fırsatım pek olmuyor. ancak ben kirke'de belli bir noktaya ulaştığınızda kendinize yalnızca siz ve kirkenin kalacağı bir alan, bir zaman dilimi oluşturmanız gerekiyor. kitap siz ona dikkatinizi verdiğinizde su gibi de akıyor zaten. fakat ben kirkeye ne doğru düzgün bir zaman ayırabildim ne de alan. bu sekilde okuyamadığım ve kirkenin sahane hikayesi sürekli akademik hayatımın arasında kaynadığı için de biraz üzülüyorum acikçası.
kitaba gelirsekkk,
mitoloji ile ilgilenen biri olarak ünlü figür ve kahramanların hikayelerinin kirkenin hikayesi ile kesismesi bence hos olmus. tanıdığım mitolojik karakterler ile karsilastikca keyiflendim, bu sebeple de bu kitabı okuyacak sahislar mitoloji hakkında az biraz bilgiye sahip olursa kitabı daha cok takdir edebilirler diye düsünüyorum. peki mitoloji hakkında hiçbir sey bilmeden de okuyabilir misiniz? tabi. yunan mitolojisinin temel yapısı hakkında iki üç dakikalık bir arastırmayla cok da keyif alarak okuyabileceğinize inanıyorum. zaten kitabın sonuna madeline miller küçük bir mitolojik karakter sözlüğü de eklemis. okurken anlamakta pek zorlanacağınızı zannetmiyorum, okumadığınız takdirde de cok sey kaciracağınızın altını cizmek isterim.
bu kitapla ilgili beni en cok etkileyen sey incelenen temalar ve kirkenin ölümlü yasama iliskin düsünceleri oldu sanırım. bir tanrıçanın gözünden ölüm, gelişim
Merhaba sevgili okur,
Selçuk Baran okumalarında Haziran ayında payıma düşen “Haziran” isimli öykü kitabı oldu. Yirmi bir kısa öyküden oluşan kitap, yazarın ilk öykü kitabıymış. İlk kitap olduğu için acemilik beklemek büyük hata olur çünkü ustalık kazanmış bir yazar elinden çıkmış gibi.
Selçuk Baran’ın çok özel bir yanı var, mekana ve eşyalara olan dokunuşunun yanında öyle bir hikaye anlatımı var ki, çok az yazarda rastlanır. Hiçbir olaydan bahsetmeden yaşanan durumu okura sezdiriyor. Hikâyeler çoğunlukla sıkışmış hayatlar yaşayan insanların özgürleşme ve hafifleme yolculuğundan oluşuyor.
Kitaba puanım tabii ki 10/10
Öykülere kısaca değineyim efenim.
*Odadaki: Yüreğimin derinliklerinde hissettiğim bir yas öyküsü; atlatılamayan ve asla atlatılamayacak olan bir yas. Hiç gelmeyecek olan bir beklenene ağıt.
*İhtiyar Adam ve Küçük Kız: İhtiyar bir adamın ve küçük bir kızın hayatlarının kayışının kısacık hikayesi. İhtiyar adamın gittiği yer mecburi güzergah olsa da küçük kızın elinden tutup, gitme, diyip onu gün ışına geri getirebilmeyi çok isterdim.
*Konuk Odaları: Tanıdık yaşantılardan beklenmedik bir hikaye.
*Kavak Dölü: Geçkin bir kız kurusunun anlık duygularının anlatısı.
*Anne: “Annem dolabın çekmesinden örgüsünü aldı. Örgü örmeyi öyle severdi ki, örgü örerken mutlu olurdu. Şişler o ince, küçük tıkırtılarla ilmeklere girip çıkarken her şeyi unuturdu annem.
Yorgunluğunu, yoksulluğunu, onmazlıklarını, her şeyi... her şeyi..”
*Ceviz Ağacına Kar Yağdı: Hayatın bütün yükünü göğüsleyen ve herkesin bir şeyler beklediği bir insan olmanın ağırlığında ezilirken, tüm kararlılığıyla özgürlüğü seçmenin verdiği hafiflemenin hikayesi. Hikayede yapılan seçim doğru mu yanlış mı bilemem efenim ama insanda hafifleme hissi bıraktığı kesin.
*Kent Kırgını: Kendisi de kent kırgını
Rüzgar gibi geçti İnceleme 2
Scarlett, baştan beri Ashley'in sevgisini yüreğinde taşımaktaydı. Ama Ashley kendi değerleri doğrultusunda; şeref, haysiyet gibi etik unsurlarla hareket edip(!) Scarlett'e aşık olsa da eşi Melanie'ye ihanet etmemektedir. Ashley'in tutarsızlıkları o kadar fazla ki ve karakteri bir o kadar da sönük...
Scarlett'in güçlü duruşu, hiçbir zaman boyun eğmeyişi, o kadar güzel ki...
Sadece sevmediğim yönü ise para için adeta sevmediği adamlarla olması. Savaş ortamı ya da bulunduğu koşullar bir yere kadar ama bir yerden sonra onun karakteri ortaya çıkıyor. Nasıl ki güçlü duruşu hiçbir zaman mücadeleden kaçınmayışı varsa, paraya da o denli tapışı da vardı Scarlett'in. Bu kitapta karakterini, duruşunu beğendiğim bir diğer insan ise Melanie oldu. Evet gerçekleri görüyordu ama hiçbir zaman duruşundan taviz vermedi ve en azından tutarlı bir hayat sundu kendisine ve etrafındakilere. Bu yüzdendir ki Ashley, bu iki güçlü kişiliğe sığındı. Ashley ahh ne çok istedim ve bekledim...
Scarlettle güzel bir hikaye ama olan bitenler hayal kırıklığı yarattı ben de.
Rhett namı diğer Kaptan Butler şu bizim de bildiğimiz politikacılara ne de çok benziyor değil mi?
Çalıp çırpıyor. Herkesin gözü önünde. Ama yine de Ashley'e oranla Scarlettle daha uyumlu olmuş, onun da kendince tutarlı bir insan olduğunu görüyoruz.
Bu kitap bir kez daha anlattı ki; toplumsal koşullar, büyük savaşlar, insanların hayatlarını derinden yaralar, yeni hayatlar sunar ve bazen hayatları yok eder ama hep ayakta olmak zorundadır insan; çünkü hala soluduğun bir hava vardır.
Reklam
Reklam