Aynalar
"Ben hatırlama takıntısı olan bir insanım," diyor Eduardo Galeano.
Dünya tarihini; zorbaları, mazlumları, zenginleri, fakirleri, işçileri, işverenleri, kadınları erkekleri...
Yazarları, heykelleri, resimleri, ağaçaları nehirleri..
Avrupa'yı, Asya'yı, Amerika'yı Afrika'yı...
Keskin dili, vicdanı ve cesaretiyle anlatıyor.
İkinci defa okuyorum kitabı, muhtemelen bir daha okuyacağım.
Kitapta bir sayfayı aşan herhangi bir olay göremezsiniz. Tarihsel olayları kısa kısa ve ayrı ayrı başlıklar halinde şiirsel bir dille anlatmış. Herhangi bir tarih aralığında okumanıza gerek yok, normal bir kitap okurken yanında ek olarak okunabilecek güzel bir kitap. İsterseniz bir ay boyunca okumayın, sonra gelip kaldığınız yerden devam edebilirsiniz.
Eduardo Galeano, tarihin şairi gibi...
Ben dünyadan ziyade kafamın içinde yaşayan bir insanım.Düşünce
Kürk Mantolu Madonna, kalabalıklar içinde yapayalnız kalmış, anlaşılamamaktan yorulmuş ve bu yüzden kendi içine kaçmış herkesin kitabıdır. Eğer hala okumadıysanız, ruhunuzun derinliklerine yapılacak bu hüzünlü yolculuğu daha fazla ertelemeyin derim.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Kor gönül
Puan vermedi
Bir Hıçkırık duydunmu o benim işte senin duymadığın senin elinin tersiyle itip geçtiğin
Yüz üstü bıraktığın herşeyiyle arkada bıraktığın o insanım ben senden Sevgi istedim
Kibrit verdin senden mutluluk istedim köz verdin sonra elimi tutup bizi sen yaktın
Bu hayatta yaptığım tek suç seni sevmek oldu.
Eğitime Adanmış Bir Hayat
Öncelikle kitabın yazarı Emin Işık ve kitaba konu olan Nurettin Topçu 'yu ilk kez tanıdım. Ve bence geç bir tanışma oldu. Özellikle de Nurettin Topçu için.
Kitabı çok sevdim. Dili, anlatımı asla sıkmıyor hatta okurken okuyucuyu kendine bağlıyor. Tabi ki bunda sadece dil değil konunun yani Nurettin Topçu 'nun hayatının büyük etkisi var.
Hayatını tam anlamıyla eğitime ve İslâm'a adamış, gittiği her yerde , görev yaptığı , tanıştığı , konuştuğu her insanda büyük etkiler bırakmış biri. Okurken bir yandan kendi hayatımı sorguladım; bir öğretmen olmasam da nihayetinde bir evlat, bir eş , bir anneyim... Her şeyden önce insanım. Yani aslında her birey bir eğitimci. Öyleyse bizler de en az onun kadar gayretli olmalı, yaşamımızda ne kadar engel çıksa da pes etmemeli kendimiz ve insanlık için elimizden geleni yapmalıyız. Neye , ne kadar gücümüz yetiyorsa...
Ayrıca Nurettin Topçu'nun kendi eserlerini de mutlaka okumalı, onu daha yakından tanımalı ve hayatını, gayretini örnek almalıyız.
Bir de bu kitaptan hemen önce yine hayatını eğitime ve İslam'a adamış bir eğitimci olan Mahir İz'i okumuş ve tanıştım ki onunla da arkadaş olduklarını öğrendim. Ve tabi Saadettin Ökten ile de.
Aslında onunla ilgili daha yazacak pek çok şey var ama en güzeli herkes okusun ve tanısın...
Kitaptaki testi yapıp, şemaları tek tek okumama rağmen hiçbir şema tanımını kendimde gözlemleyemediğim kitap. Testteki bazı sorulara yüksek puanlar vermeme rağmen şemalar çok kapsamlı ve yaşadıklarım bunları içermiyor.
Acaba ben mi çok sorunsuz bir insanım diye düşündürten kitap bence.
10/10
2026 70. kitabı
Kitap elime geçtiğinde eski Roma imparatorunun notları diye pek bir şey beklemiyordum açıkçası. Ama okudukça içime işledi, hâlâ da arada açıp rastgele bir sayfa okurum.
Kitap aslında Marcus Aurelius'un kendine yazdığı, yayınlanmak için değil, kendi aklını toparlamak için tuttuğu notlardan oluşuyor.Dışarıdaki her şeyin (şöhret, para, acı, zevk) kontrolümüz dışında olduğunu, ama kendi tepkilerimizi, yargılarımızı ve karakterimizi kontrol edebileceğimizi tekrar tekrar hatırlatıyor.
En sevdiğim yanlarından biri, Marcus’un kendini kandırmaması. İmparator olmasına rağmen ben de insanım, ben de hata yapıyorum, öfkelenebiliyorum, yoruluyorum diyor. Mesela -sabah kalkmak istemediğinde kendine 'bu yaptığım iş bir insan işi, onun için kalkıyorum' diye hatırlat- tarzı cümleler var. Çok basit ama çok etkili. Günlük hayatta sinir bozucu bir durumla karşılaştığımda aklıma sık sık geliyor.
Eleştirecek olursam: Tekrarları fazla. Aynı fikri 3-4 farklı şekilde söylüyor. Ama bence bu da kitabın gücünden geliyor; çünkü hayat da aynı dersleri bize defalarca veriyor, biz unutuyoruz.
10 puan verdiğim nadir eserlerden.
Keyifli okumalar.
