Bir Akhilleus ağlıyordu sevgili dostunu ana ana, tutmuyorrlu onu tekmil canlıları yenen uyku.
5 Bir o yana dönüyordu, bir bu yana, özlüyorrlu Patroklos'un insanlarla kavgada soylu gücünü, olgun diriliğini, zorlu denizler geliyordu gözünün önüne, orda çektikleri çileler geliyordu aklına, paylaşnkları dertler geliyordu, acılar. Bunları bir bir geçirirken aklından gözyaşı döküyordu tane tane.
Yana yatıyor, yüzükoyun uzanıyor ya da sırtüstü. Sonra kalkıp dolaşıyordu deniz kıyısında deli gibi. Şafak sökünce denizin, kıyılannda üstünde, assaat koştu hızlı atiarım arabasına,
sürüklemek için bağladı Hektor'u arabanın arkasına. Menoitiosoğlu'nun ölüsü gömülü mezarın çevresinde üç kere dolaştırdı Hektor'u, sonra döndü yine barakasına,