Sorgulanmamış bir hayat yaşamaya değmez; Sokrates'in bizlere söylediği gibi. Bu nedenle yeniden doğmayı arzulamak, yaşamaya değmeyecek bir hayat üzerine son derece düşük olasılıklarla kumar oynamaktır.
Zamanımızın oldukça önemli bölümünü çalışarak, çalışarak tükettiğimiz gücü geri toplayarak veya iş bulmak, işe hazırlanmak ve tutunmak adına gerekli olan binlerce mecburi görevle meşgul olarak harcadığımızı göz önünde bulundurunca, *vaktimizin ne kadarının gerçekten bize ait olduğunu söylemek giderek zorlaşıyor.*
Modern insan zihni nasıl oluyor da kesin analizler yapabilirken aynı zamanda en küçük bir mantıklı incelemeyle unufak olabilecek dini inanışlara izin verebiliyor?