ZARAR VERECEKSİN
.
@kochamdi kalemini çok merak edip hala tanışmamış olmama hayıflandım şu anda. İyiki @burcununseckileri birlikte okuyalım dedi de #zararvereceksin ile kırdım şeytanın bacağını .
Madem biliyorsun, neden öğretmekten kaçıyorsun?
Kitabı okurken benim en çok dikkatimi çeken cümlelerden biri, Sümerlilere ait şu söz oldu:
"Biliyorsun, neden öğretmiyorsun?"
Bu cümleyi okuduğumda aklıma hemen günümüz geldi. Belki de bugün bu sözü şöyle güncellemek gerekiyor:
"Madem biliyorsun, neden öğretmekten kaçıyorsun?"
Bilginin bu kadar erişilebilir olduğu, fakat paylaşmanın giderek azaldığı bir dönemde yaşıyoruz. Aynı şekilde birçok güzel değerin anlamını yitirdiğini düşündüğümüz zamanlardan geçiyoruz. Yine de inanıyorum ki hâlâ bir yerlerde iyi kalpli insanlar var.
Üreten insandan, çalışan insandan, saygılı ve sınırlarını bilen insandan zarar gelmez. Aksine, onlar topluma ve vatana en çok fayda sağlayan, kıymeti bilinmesi gereken insanlardır.
Daha fazla ipucu vermek istemiyorum ama ufkunuzu genişletecek, düşündürecek ve bazı konulara farklı açılardan bakmanızı sağlayacak bir kitap arıyorsanız, bu kitaba mutlaka bir şans verin.
Reklam
Kitabı elime alırken Orta Çağ'dan kalma bir metnin beni bu kadar saracağını pek tahmin etmiyordum açıkçası. Petrus Alfonsi’nin Âlimin Eğitimi eseri, mesafeli duran eski kütüphane havasını
Billy, on yaşındayken en yakın arkadaşı Ethan ile birlikte kaldıkları çadırdan kaçırılır. Polis, Billy’nin kim tarafından, neden kaçırıldığına ya da sonrasında ona ne olduğuna dair en ufak bir ipucu bile bulamaz.
Aradan otuz yıl geçtikten sonra Ethan, baba evine geri döner. Billy’nin kaçırılışının ardındaki gerçeği öğrenme isteği onu derin bir araştırmaya sürükler.
Kitap boyunca okurun zihnini zorlayan bilmeceler, yıllar sonra aydınlatılmayı bekleyen bir kayıp ve her çözdüm sandığınızda ortaya çıkan yeni gelişmeler, merak duygusunu sürekli canlı tutuyor.
Yazarın insanın içindeki kuyuyu ne kadar iyi tarif ettiğini, o kokuşmuş sularda nasıl ustalıkla gezindiğini önceki eserlerinden biliyordum; ama yine de bu kadar karmaşık duyguları böylesine açık, net ve sahici anlatabilmesi beni bir kez daha hayran bıraktı. Bazen yaşarken adını koyamadığımız duyguların, bir başkasının kaleminde bu kadar isabetli şekilde dile geldiğini görmek, insana hem şaşkınlık hem de hayranlık veriyor.
Sonuç olarak; kitap tek solukta okunacak kadar akıcı ve temposu çok dengeli. Düğümler çözüldükçe heyecan giderek artıyor. Uzun zamandır bir kitabı bitirmenin hazzını özlediyseniz, bu eser size o duyguyu yeniden yaşatabilir. Sürprizleriyle, akıcılığıyla ve merak uyandıran kurgusuyla gerçekten çok başarılı bir kitaptı.
Lisa Gardner - Saklambaç1000Kitap
Lisa Gardner – Saklambaç
Lisa Gardner'ın okuduğum ikinci kitabı oldu. İlk okuduğum "Tek Başına" gibi, "Saklambaç" da sürükleyiciliğini ilk sayfadan son sayfaya kadar koruyan başarılı bir polisiye-gerilim romanı.
Konu
Terk edilmiş bir akıl hastanesinin bahçesinde bulunan mumyalanmış cesetlerle başlayan hikâye, Dedektif Bobby Dodge ve ekibini yıllardır gizli kalmış karanlık sırların peşine sürüklüyor.
Kurgu
Yazar, geçmiş ile günümüz arasında kurduğu bağlantılarla merakı sürekli canlı tutmayı başarıyor. Her bölümde yeni bir ipucu ortaya çıkarken olaylar beklenmedik şekilde derinleşiyor.
Karakterler
Karakterlerin psikolojik yönleri oldukça başarılı işlenmiş. Özellikle Dedektif Bobby'nin olaylara yaklaşımı ve soruşturmanın ilerleyişi hikâyeye ayrı bir heyecan katıyor.
Tempo
Kitap boyunca tempo neredeyse hiç düşmüyor. Sayfalar ilerledikçe gizem büyüyor ve son bölümlere doğru gerilim iyice artıyor.
Değerlendirmem
Polisiye ve gerilim türünü sevenler için keyifle okunabilecek bir eser. Sürükleyici kurgusu, başarılı karakterleri ve merak duygusunu sürekli canlı tutan anlatımıyla benden tam not aldı.
#LisaGardner #Saklambaç #KitapYorumu #Polisiye #Gerilim #KitapÖnerisi #NeOkudum
Agatha Christie’nin 1936 yılında yazdığı Briç Masasında Cinayet, okurken sürekli “Tamam katili buldum galiba…” deyip birkaç sayfa sonra fikrimi değiştirdiğim bir kitap oldu. Bir ara benim için herkes katildi gerçekten…
Kitapta Bay Shaitana adlı gizemli ve zengin bir adam evinde bir briç partisi düzenliyor. Ama bu sıradan bir davet olmuyor tabii… Çünkü gecenin sonunda ev sahibi Bay Shaitana öldürülüyor ve briç masasındaki dört kişi; Bayan Lorrimer, Anne Meredith, Geoffrey Roberts ve Binbaşı Despard şüpheli hâline geliyor.
Kitapta Hercule Poirot, Müfettiş Battle, Albay Race ve Ariadne Oliver birlikte olayı çözmeye çalışıyor. Açıkçası bu kadar farklı soruşturmacının aynı kitapta olması çok hoşuma gitti. Bir de kitaptaki, polisiye kitaplar yazan kadın yazar Ariadne Oliver karakterini çok sevdim. Agatha Christie’nin bu kadın karakter üzerinden kendi bazı kitaplarına göndermeler yapması çok hoşuma gitti. Eğer o bahsedilen kitapları, Briç Masasında Cinayet kitabını okumadan önce okuduysanız o küçük nükteleri hemen farkediyorsunuz ve yüzünüzde tatlı bir tebessüm oluşuyor. En azından benim öyle oldu.
Agatha Christie’nin dili her zamanki gibi çok akıcıydı. Sayfalar hızlı ilerledi ama aynı zamanda sürekli ipucu verdiği için dikkatli okumak gerekiyor bence. Sürekli “Aman bir şeyi kaçırmayayım” hissiyle okudum. Ben kitap boyunca sürekli değişik değişik teoriler kurdum ama yine ters köşe oldum.
Polisiye sevenlere kesinlikle öneririm. Özellikle kapalı ortam gizemi, bol şüpheli karakter ve zekice kurgulanmış olayları seviyorsanız bu kitap tam o hissi veriyor.
Reklam
Reklam