Kralın Laneti
Will HeinrichYazar:
Will Heinrich
Tahmini Okuma Süresi:
5 sa. 26 dk.
Sayfa Sayısı:
192
Basım Tarihi:
2016
İlk Yayın Tarihi:
2003
Yayınevi:
Olvido Yayıncılık
Orijinal Adı:
The King's Evil
ISBN:
9786056663703
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
İnsan yolculuktur. Merhamet kimi zaman yolculuğun herhangi bir durağı kimi zaman da tüm hayatı etkileyecek saplantılı bir ilerleyişe dönüşebiliyor. Kitapta duygu değişimlerinin haklı-haksız gerekçelerini okurken insanın masumiyetinin nasıl değişebileceğini de şaşırtıcı bir şekilde okuyorsunuz.
Müthiş bir psikolojik yolculuk ele alınmış. İçe kapanık bir bireyin hayata tutunmak isterken merhameti ile başlayan ve bunu acıma, şiddet, hayranlık, aşk vb temalara dönüştürüp içsel çatışmaları çok başarılı bir şekilde ele alıp okuyucuyu içine çekiyor. Baştan sona nefes kesici bir işleyiş ve olay örgüsüyle okuyucuyu sözcüklere kilitleyebilen başarılı bir kitap. Özellikle karakter psikolojilerini tahlil etmeyi sevenler için paha biçilmez bir konuya sahip. Keyifli okumalar.
10/10
2021 18. kitabı
TANRININ LÜTFU MU, CEZASI MI? İKİSİ ARASINDA BİR FARK VAR MI?
Sabahtan beridir ne yazacağımı bilemeden, "illa ki yazacağım bir şeyler" diye diretip duruyorum. Yazdıkça beğenmeyip siliyorum. Herhalde kahramanımız Joseph'in, Mondrian'ın resimlerini gördüğünde kapıldığı hisse kapıldım. Böylesi güzel bir kurgu üstüne ben ne desem eksik kalacak diyerek doğru dürüst cümle bile kuramadım.
Eksik de olsa birkaç cümle kuralım bakalım.
Joseph'in, tutkunu olduğu resim sanatından, Mondrian'ın resimlerini gördükten ve hipnotize olduktan sonra "asla onun kadar iyi bir ressam olamam" diyerek el çekmesi, gençlikte gelip geçici heveslerle bezeli oluşumuza mı yorulmalı yoksa genç de olsa erdemli bir resim sevdalısının haddini bilmesi olarak mı yorumlanmalı bilemedim doğrusu. Yine de ilk şıkka daha yakınım. Aşağıya Joseph'in görünce hipnotize olduğu ve resme tövbe etmesine sebebiyet veren iki resmi sırayla ekleyeyim: wikiart.org/en/piet-mondria... wikiart.org/en/piet-mondria...
Sonrasında gelen o, dünyayı değiştirmek çabasındaki genç adamdan dünyanın yutup posasını çıkardığı yetişkine dönüşme evresinde bir meşgale daha edinir kahramanımız: tüberküloz. Bu ilginç hastalığı araştırmaya kendini kaptırır. Fakat bu hastalığa dair en dikkat çekici detayları, kahramanımız bu konuya eğildiği sıralarda değil, kitabın sonlarına doğru alıyoruz. Komple alıntılamak istediğim bir kısım oldu o kısım bu arada, söylemeden edemeyeceğim.
Buraya kadar değindiğimiz kısımları girizgah kabul etmemiz pekala mümkün. Çünkü kahramanımız hatırı sayılır bir mirasa konup münzevi bir hayata yelken açtığında dananın kuyruğu kopuyor. Ama ne kopuş... Tolstoy, bu kopuş için de o meşhur sözünü söylerdi herhalde: “Tüm muhteşem hikayeler iki şekilde
Heinrich, sorgulanması için ne tuhaf bir kurgu yaratmış. Ahlaki davranışların doğuştan mı? yoksa sonradan öğrenilebilir şeyler mi? olduğunu sorgulatan bir kurgu. Tuhaf bir değerlendirmem var kurgu konusunda sevdim mi bilemedim ama nasıl bittiğini de anlayamadığım kadar dikkat kesildim.
Resim yapmaya başlayan ama Mondrian’ın resimlerini görünce onun kadar iyi bir ressam olamayacağına karar verip, resim yapmaktan vazgeçen Joseph Malderoyce hukukçu olmaya karar verir ve küçük bir köye yerleşir. Bir sabah, evinin önünde uyuyan, dövülmüş, kimsesiz ve yardıma muhtaç olan bir çocuğu, Abel’ı bulur. Sonrası son derece rahatsız edici durum ve diyalogların geçtiği, bu kitabı okumaya nasıl karar verdiğimi düşünürken, öte yandan sonunun nasıl geleceğini de bilmek isteyip, hemen bitsin diye şaşkınlıklar içinde ilerleyen, tuhaf bir okuma oldu. Yazdığım bir önceki cümlenin uzunluğundan anlayın, kitabı sindirmem çok zaman alacak gibi.
Spinoza, iyi-kötü ve ahlak karşısında etik sorunsalıyla uğraşırken ‘İyi-kötü, doğada var olmaktan çok, bizdedir. Eğer şu ya da bu kötü bir şey yaptıysa, bu, onların özlerinden ayrı düşünülemez.’ der. Yetişkinler ve çocuklar için iyi-kötü eylemini farklı değerlendiririz. Fakat Abel karakterini tanırken Spinoza’nın Etika’sında bazı noktalara adeta bir referans olduğunu düşünüyorum.
Yaşamın insan psikolojisindeki inceliğini sorgulatan olaylarla ve her biri zihninizin kapısını dinamitleyen, orada sanki tamiri mümkün olmayacak boşluklar açan, duygu değişimleri yaşatan farklı bir türdü.
Okurken sinir krizi geçirmek, kitabı kemirmek istiyorsanız tavsiye ederim. Neyse konusu ilginç, dili akıcı bir kitaptı.
İyilikten doğan maraz, her çocuk masum değildir, anahtar kelimeler.
İpucu
Joseph küçük bir kasabada kendi halinde yaşayan, bekar, maddi durumu iyi olan bir adam. Bir gün kapısında uyuyan bir erkek çocuk buluyor ve ona bakmaya başlıyor. Çocuk ergenlik çağlarında. Adı da Abel. Abel sıcak bir yuva buldum, minnet duyayım diyeceğine, Joseph'e aşırı saygısız davranışlar göstermeye başlıyor. Adamın anasına sövüyor, sayısız hakaret ediyor, tahrik ediyor. Joseph zaman zaman dayanamayıp dövüyor ama gene de evinde kalmasına izin veriyor. Bir gün çocuk, adamın sevgilisi Diana 'ya yargıç tokmağı ile tecavüz ediyor. Bu olaydan sonra bile evde tutuyor çocuğu. Çocuk en son adamın ineğini öldürüp ahırı yakınca, adam onu ormana götürüp öldürüyor. Diana ile evleniyorlar. Şehre taşınıp hayatlarına devam ediyorlar.
İlginç ve çarpıcı konusuyla rahatsız edici , merak uyandırıcı, sarsıcı, fazlasıyla düşündüren ve sorgulatan elimden bırakmak istemediğim harika kurgulu ve çokca öğrendiğim entelektüelite dolu bir kitaptı.
"Meleğin kazandığı zafer yalnızca şeytanın acı çekmesine neden olmaz: Çünkü ona tesadüfen acı çektirmez, acı çekmesi gerektiği için acı çektirir. Zaten başka türlü var olamazdı. Tıpkı bir zafer kazanmadıkça diğer tarafın acı çekemeyecek olması gibi. Meleğin iyiliği nasıl bir iyilik ki kötülük barındırması gerekir? Mikail hangi suçu yüzünden şeytanı cezalandırır ya da hangi suçu işlemesine engel olmak için onu işler? Şans verilseydi belki şeytan da ona aynısını yapardı. Öyleyse ikisinin arasında ne gibi bir fark var? Bence mızrağı saplayan ya da mızrağı yiyen diye bir şey yok; sadece saplamak var."
...
Kralın Laneti okuduğum en ilginç kitaplardan biriydi. Her okuyanın başka duygulara kapılabileceği yoruma açık kısımlar bulunuyordu. Bana göre bu kitabın ana teması iyilik ile kötülüğün arasındaki ince çizgi hatta ikisinin bir bütün olması. Kitap boyunca şeytanı ve Mikaili temsil eden iki karakter görüyoruz. İkisinin birbiri ile mücadelesini gerilimle okuyor insan. Eserin son kısımları ise çok çarpıcı. Şeytan meleğin suç işlemesine sebep olabilmek için bilerek mi kötülüğünü yayar ve onu da sezdirmeden kendinden biri yapar yoksa melek adaleti yerine getirdiği için yaptığı eylemden muaftır ve şeytanı durdurmak için işlediği suça rağmen mutlak iyi ve kazanan mıdır? Bu soruları sorduran eser, en sonunda kendi sorularını cevaplıyor. Varılan sonuç ise ikisi de birbiri için var olmuştur ve aslında her iki eylem de anlamsızdır. Bu kitaptan sonra bahsi geçen meleğin şeytanı bıçaklama sahnesini anlatan resim artık benim için farklı bir yere sahip oldu:)
Kitabın ilk yarısı sıradan bir hikaye olsa da
askıda kalan, merakımı uyandırıp
tahminler yürüttüğüm alıntılar oldu.
İkinci yarı tahminlerimin üstüne çıktı hatta benim için fazla ürkütücü oldu
ki; içinde çocuk ve şiddet geçen her şey ürkütür beni, diyorum ve kitabın konusuyla ilgili de hiç bişey yazmıyorum, galiba okumanızı istiyorum.
HEMEN OKUYUNDünya Edebiyatı
OFFF TAM DAMAK ZEVKİM.
Harika bir eser, sorgulamaları ve bende bıraktığı o iz..
İsmine de bir türlü anlam verememiştik, sonunda öğreniyoruz.
Bir tablodan eserin sonunda bahsediyor, onu da gidip alıp ofiseme asasım geldi.
Ceza işi yaparken aklıma gelsin diye.
Psikolojik bir roman..Duyguları, karakterleri, karakterlerin tepkilerini gerçekten güzel işlemiş. O duygu yoğunluğunun içinde buluyorsunuz kendinizi..Resmen sinirlerim bozuldu okurken, nasıl etkilediğini böyle anlatabilirim
Meraklısı için başarılı bir psikolojik roman ama benden uzak dursun
Keyifli okumalar
Selamlar, çok beğendiğim bir kitap olunca incelemesini daha çok betimlemek istiyorum. Okumanızı önereceğim son derece sarsıcı ve merak ettiren bir kitap olduğunu ifade edeyim. Kitabın ana karakteri kasabada yaşayan sakin, normal birisi. Ansızın bir gün kapısında 10 yaşlarında bir çocuk buluyor ve hayatı yeniden başlıyor.
Kitabın rahatsız edici yanı öyle çok ki. Kitaba başlamadan önce incelemelerini okurken bu yorumları çokça görüp iyice merak ettim. Alışılmışın dışında olan konular beni her zaman daha çok çeker. Bu yorumlardan etkilenip okumaya karar verdim ve iyi ki de okudum. Okurken rahatsız hissettiğim ve tam olarak sarsıldım diyeceğim yerler oldu. 40. sayfalardan sonra başlıyor kitap benim için. Ondan sonrası bitene kadar kitabı elimden düşürmek istemedim.
Kitabı okumak isteyenler için rahatsız edici yönünü bilmeli, huzursuz hissettirebilir. Ama tüm duyguları yaşayacağınız bir kitap olacağına eminim. Herkese iyi okumalar.
Yazar Hakkında
Will HeinrichYazar · 0 kitap
Will Heinrich New York'ta doğdu ve erken çocukluğunu Japonya'da geçirdi. New York Times için galeri sergilerini, müze sergilerini ve sanat fuarlarını eleştiriyor, sanatçı ölüm ilanları yazıyor ve ayrıca New Yorker, New York Observer, Hyperallergic, Art in America, Jewish Currents ve Nation için yazılar yazdı. 2003'te Scribner tarafından yayınlanan romanı The King's Evil, 2004'te PEN/Robert Bingham Bursu kazandı ve en son romanı The Pearls, 2019'da Elective Affinity tarafından yayınlandı. Columbia'dan Japonca alanında lisans derecesi ve Bard College'dan MFA derecesi aldı.
