İrem
@ireemtunca
Öğrenci
17 okur puanı
Temmuz 2018 tarihinde katıldı
Şükrü Erbaş kalemini, inceliğini ve kendisini çok merak ettiğim bir şairdi; fakat okumak bir türlü kısmet olmamıştı. Bağbozumu Şarkıları Şükrü Erbaş’tan okuduğum ilk kitap oldu ve ben bu zamana kadar kendimi bu güzel şairden ve kaleminden neden mahrum bıraktım bilmiyorum. Neyse ki geç olsun ama güç olmasın değil mi? Okurken içinizi sıcacık yapan, türlü incelikler ile dolduran ve okuduğunuz satırlarda dakikalarca düşündüren muazzam şiirler. Ben, her şiire ayrı ayrı kalbimi bıraktım diyebilirim. Hiç kimsenin zevklerinin birbiriyle aynı olmadığını tabi ki biliyorum fakat bu şairde ortak bir noktada buluşabileceğimize inanıyorum. İyi ki tandım seni güzel şair iyi ki! Başka şiirlerinde, denemelerinde buluşmayı sabırsızlıkla bekliyorum!
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bu kadar popürlerliğine rağmen Stefan Zweig’den okuduğum ilk kitap oldu Clarissa. Yazarın yaşamına son vermesi sebebiyle yarım bıraktığını ve yazarın kaleme aldığı son eseri olduğunu kitabı aldıktan sonra öğrendim. Aslında bir yazarla tanışmaya son kitabından başlamaktan pek hoşlanmıyorum ama bu kitaba olan merakım beni ele geçirdi. Kitap Birinci Dünya Savaşı’nın etkilerini, insanların davranışlarını, katı kuralları olan ve mesleğine gönülden bağlı yüzbaşı olan babasını genç bir kadının gözünden çok güzel bir şekilde aktarıyor. Kitapta psikolojik tahlillerin bu kadar yoğun işlenmiş olması beni çok heyecanlandırdı. Fakat beni hayal kırıklığına uğratan bir durum vardı ki o da yazarın noktalama işaretlerini rastgele kullanmış olması. Bu durum kitabı okurken odaklanmamı fazlasıyla zorlaştırdı. Onun dışında kitap gerçekten çok güzeldi. Tamamlanmış olmasını ve bu şekilde bitmemesini çok isterdim. Yazarın diğer kitapları için de çok heyecanlıyım. En kısa zamanda okunsun.
Emrah Serbes, Müptezeller. Üç gün önce başladığım, dün sabah bitirdiğim, yüzüme tokat gibi çarpan, okuduğum ilk Emrah Serbes kitabı. Yeraltı Edebiyatının en sevdiğim yazarı olan Hakan Günday’dan sonra Emrah Serbesten de beni allak bullak eden, birçok şeyi sorgulamama neden olan bir eser okuduğum için çok mutluyum. Kitabı okumadan önce bir tane yorum görüp çok fazla önyargı ile dolmuştum fakat kitap tüm önyargılarımı aldı götürdü. Beni kitapta tek rahatsız eden şey fazla küfür içermesiydi. Onun dışında çok çok sevdiğimi söyleyebilirim.
Kötü alışkanlıkların batağına düşmüş, kurtulmaya çalıştıkça daha da dibe batan bir genç. Onun kendini hiçbir yere ait hissedemeyişine, kötü alışkanlıklarının altında boğuluşuna, yalnızlığına, çaresizliğine, her seferinde “bu kez düzlükteyim” derken daha sert bir şekilde yere çakılmasına şahit oluyorsunuz. Kitap beni tümüyle içine aldı diyebilirim. Dayak yemiş etkisi isteyenler için çok güzel kitaplardan biri olduğunu düşünüyorum.
Güneş Ülkesi, Campanella’nın ütopik bir eseri. Siyaset Sosyolojisi dersinde hocamızın okumamızı istediği kitaplardan biriydi. Campanella, yaşadığı zamanın toplum görüşlerine karşı olarak kendi düşüncelerini, kendi toplum görüşlerini içeren bu eseri yazmış. Kitapta sevdiğim yerler dışında sevmediğim, beni rahatsız eden yerler de vardı. Her şey gibi kadınlarında ortak olması, çocukların doğar doğmaz ailelerinden alınması, ailelerin hiçbir zaman düzgün çocuklar yetiştiremeyeceği düşüncesi beni çok rahatsız etti. Onun dışında herkesin mutlaka bir işle uğraşıyor olması, boş vakitlerini eğlenceli ve sağlıklı aktivitelerle geçiriyor olmaları, çocuklara eğitimin teorikten çok pratik olarak verilmesi yüzümü güldürdü :) Bence Güneş Ülkesi farklı görüşleri de görmek adına okunması gerek bir kitap.
Sevip sevmediğimi pek anlayamadığım bir kitap oldu. bu kadar kapalı bir üsluba alışık olmadığımdandır muhtemelen. Şiirlerin çoğunu bi türlü anlamlandıramadım ama bu beni kendine daha çok çekti. Başka bir zamanda tekrar okumam gerektiğini düşünüyorum.
