irem
@iremdd6
10 okur puanı
Aralık 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Galiba 1,5-2 aydır benimle her yere geldi Unutma Beni Apartmanı. Otobüste, metroda, trende okudum. Bazen 2 sayfa bazen 2 bölüm. Süreyya ve hayatındaki tüm griler de benimle yaşadı 2 ay boyunca. Ben de son zamanlarda korkar oldum hayattan. Yarım bir hayatı yaşıyor olmaktan, hiç tamamlanamayacak gibi hissetmekten, bir yere ait olamamaktan. Süreyya belki yapabilecekken yapmayıp, sonrasında pişman olduğu şeylerle dolu 40 küsur ömrüyle kitabın son sayfasında kaldı ama ben 24 küsur ömrümle hayatımı kendime göre şekillendirmeye devam edeceğim. En azından deneyeceğim. Bu da benim hayatım olacak sonuçta, kendi doğrularımla, kalıplara uymayan.
Belki kitabı okuyup okumamak isteyenler için aydınlatıcı bir inceleme olmadı ama kitap bitince kafamda bunlar oluştu. Serinin diğer kitaplarında da burdaki bazı karakterlere yer verilmiş sanırım bir incelemede öyle bir şeye rastlamıştım ama tam emin değilim. Diğer kitapları okurken kimlerle karşılaşacağımı merakla bekliyor olacağım. Elimde Nermin Yıldırım'ın tüm kitapları var arayı fazla acmadan, ufak farklılıklar ekleyerek tüm seriyi ard arda okumayı planlıyorum.
Kitapla ilgili olarak kapsamlı bir incelemede bulunamayacağım. Uzun bir süre elimde süründü aslında. Bazen kendimi kitaba tam olarak veremedim. Bazen de okuma isteğim olmadığından ilerleyemedim.
Ama kitapla ilgili tek bir yer var ki beni derinden etkiledi.
SPOILER
O da Agness'ın Hamnet'e olan özlemi, yası. Bilemiyorum belki de ben de aynı durumda olduğum bir zamanda okuduğum için bu kadar etkilendim. Birebir kendi içimde hissettim o acıyı.
Genel olarak da ara vererk okuduğum için kopukluklar yaşadım. Bu yüzden de ne iyiyidi ne de kötüydü diyebilirim. Ama o bahsettiğim kısımlar... Belki abartıyorum ama paramparça etti beni.
"Ah keşke, keşke ay dile gelse;
Güneşi ve geçmiş günleri yansıtan.
Cesurca arkanı dön yorgun kurdum.
Kanatlarını aç minik kuşum,
Meleğim, bir tanem."
Kitabı o kadar beğendim ki doğru kelimeleri seçemiyorum. Az önce bitirdim sıcağı sıcağına yazmak istedim. Kütüphanede kitap bakarken değişiklik olsun rastgele bir kitap seçeyim dedim. Cep boy gibi durduğu için bu kitaba karar verdim. Konusunu türünü hiç bilmeden sadece arka kapağıbilgimi çektiği için okumaya başladım.
Kitap sanırım çocuk kitapları kategorisine giriyor. Benim okuduğum İş Bankası yayınlarından çıkan bir versiyonu. Burdaki yorumlarda ingilizcesinin kolay okunur olduğu yazılmış ama kütüphanede onu bulamadım.
Yaşanan olayların birbiriyle bağlantılı olması, arada 1 bölüm geçmiş 1 bölüm günümüz(kitaptaki yani) olarak ilerlemesi ve daha bir sürü şey o kadar hoşuma gitti ki. Yaşanan üzücü olaylar da beni derinden sarstı. Kısacası sıkılmadan kitaptaki tüm olayları dibine kadar kadar yaşayarak okudum. Eğer denk gelirseniz bir şans verebilirsiniz. Her kitabın herkese önerilmediği gibi bunu da herkese öneremem ama "çocuk kitapları" kategorisindeki kitapları seviyorsanız bakabilirsiniz.
Gerçekten çok beğendim. Acaba ne oldu, kim yaptı, neden yaptı diye düşündüm kitap boyunca. O klasik sözü de söyleyim sonu hiç beklemediğim şekilde bitti Tavsiyede ederim çok sürükleyici hikayeden kopmuyosunuz
Kitabı sonunda bitirebildiğime seviniyorum. Mental açıdan beni çok yordu açıkcası. Sanki o mahzende ben de kitliymişim de hafiften sıyırmaya başlıyormuşum gibi hissettim. Çok sürükleyiciydi, ilk başta bende merak da uyandırdı ama 1. bölümün sonlarına doğru sıkılmaya başladım. Miranda'nın günlüklerinin olduğu kısım olmasaydı yarım bırakacaktım. O delikten sonunda kurtulabilecek mi diye çok merak ettim.
Frederick gibi psikopat manyakların aramızda olduğunu bilmek çok ürkütücü açıkcası.
*********SPOILER**********
Kitap ismiyle çok uyumlu gerçekten, "Koleksiyoncu". Tek bildiği yaşayan güzel şeyleri öldürüp biriktirmek olan hasta bir koleksiyoncu Frederick, Ferdinant veya Caliban. En çok üzüldüğüm şey Miranda'nın yaşamak için çırpınması ama sonunun kader ortağım dediği kelebekler gibi olması... Ama en azından mahsende ölmediği için sevindim. Gerçekten Caliban'ın yaptığı sevmek değil biriktirmek. Miranda belki de ilk kurbanıydı, koleksiyonun en nadide parçası, ama son olmayacağı kesin maalesef. En sonunda Caliban'ın yakalanmasını ve akıl hastanesine yatırılmasını çok istiyordum. Belki tedavi edilebirdi en azından kimseye zararı olmazdı.-Miranda'nın son isteğini bile yerine getirmedi!- Bir de Miranda'nın G.P.'ye ve ailesine kavuşmasını çok istemiştim. Sürükleyici ve kesinlikle çarpıcıydı. Ne dediğimi/diyeceğimi gerçekten bilemiyorum, çok karışık anlatım farkındayım. Az önce bitirdim ve duygularım çok yoğun. Ama yazarın diğer kitaplarını da okuyacağım mutlaka
