Sonunda bitirdim!
Bende mi terslik var emin değilim ama uzun süre sonra ilk defa bir kitabı bu kadar zor bitirdim. Hatta bir ara okurken okumaktan soğuttu diyebilirim; o süre zarfında hemen ara verip 2 farklı kitap okuyup yeniden ısındım. Belki de bana hitap etmiyor ama kesinlikle hiç beğenmedim. Bitirmek için çabalamamın sebebi okuduğum kitapları yarıda bırakmayı sevmiyorum.
Şimdi kitaba gelelim. Bu kitap hem her şeyden bahsediyor , hem de hiçbir şeyden. Nasıl oluyor bu derseniz inanın okumadan önce böyle bir kavram yoktu zihnimde. Kitapta; yazarın gençliği, cinselliğini, fakirliği, işsizliği, toplumu, sistemi eleştirmesiyle beraber en çokta içsel karmaşasından bahsediyor. Aslında bir olay yok. Kitap çoğu yerde kopuk ve bu sebeple yoruyor. Eleştirdiği sistemlerle ilgili bazı noktalara katıldığım oldu ama dediğim gibi dili çok yordu. İncelemem ancak bu kadar olabilir. Oğlak Dönencesi, bahsedilirken tek bir akıma oturtulamıyor bu sebeple araştırma gereğinde bulundum ve kitapta: modernizm, bilinç akışı tekniği ve ara ara varoşculuk etkisi , bazı yerlerde de gerçeküstücülük ile yazılmış bir eser imiş.
Sayın Henry Miller belki de bazı okurlar için çok güzel olan bu kitabın (ki bu sebeple puanı yüksek) bana asla hitap etmeyen bir kitap oldu. Seni tanıdığım bir kitap oldu ve dilerim ki son olur.