Aşk her şeyden evvel hissi bir alışkanlıktır.Gözlerimiz belli bir güzelin yüzüne alışır;muhayyelemiz belli bir hava içinde sarılı kalır; kalbimiz yalnız bir sesin, bir ismin tiryakisi olur ve işte,bunu değiştirmek zorunluluğu başgösterince insan kendisini çırılçıplak soyulup evinden sokağa atılmış kimsesiz,avare yaşamaya mahkum olmuş hisseder.