İrem Oğuz
@iremoguzz
Yaşayarak yazıyorum.
Lakin yazmam duygularıma ötenazi yapamamamdan değil...
Livaneli 'yi Huzursuzluk kitabı ile tanıdım ve bir sonraki adımım
"Serenad" da yazar bir kadının sesiyle yazıyor kitabını. Son zamanlarda karşı cinsin ağzından yazılar yazmanın ne kadar zor olabileceğine ilişkin bir düşünce içerisindeyken bu kitabı okumam çok iyi oldu.
Kurgusu harika bir o kadar da tarih hakkında bilgilendirici bir eser olmuş,sonu beklediğim gibi bitmesede bu kitabı sevmeme engel olamadı tabii ki...
Ayrıca ne zaman daralsam
"Bu dünyada sana kötülük yapmak isteyenler insanlara gidecekler, ama unutma ki iyilik yapmak isteyenler de gidecekler. Kimi ruhunun yüreği karanlık, kimininki kulağıdır. Geceyle gündüz gibi! Dünyanın kötülerle dolu olduğunu düşünüp küsme, herkesin iyi olduğunu düşünüp hayali tehlikeye maruz kalması! Kendini koru ..., insanlara karşı kendini koru!"
Bölümünü açar tekrar tekrar okurum Kendi kendime..
İyi okurlar :)
Dünyanın tüm çocukları Pal sokağındandır. Çünkü Pal sokağı çocukları temizdir. Saftır. Diğer tüm dünyadaki çocuklar gibi. Bir parça merhamet, bir parça sevgi ve bir tutam dostluk neyimize yetmiyor o çocuklara yeterken? Bu kadar bencil olmayı nasıl becerebiliyoruz o çocuklar sevgilerini paylaşırken? Acaba bizde hala saf mıyız? Boka gibi arkadaşımızı sabaha kadar bekler miyiz evinin önünde ya da sevmediğiniz birini düşmanınız olsa dahi sırf cesaretinden dolayı tebrik eder miyiz? Biz belki yapmayız ama çocuklar yapar. Cidden bizden daha cesur ve daha temizler. Bu kitap çocukluğa özlem büyümeye de hafiften bir öfke taşıttı bana. Yaşlılık da ne olacağı bilinmez ama. Son durak sanırım dostlarınız ve sevdiklerinizle geçirdiğiniz hatıralar. Onların kıymetini de hatırlattığı için bu kitaba sonsuz teşekkürler…
'Büyük bir şairimizin dediği gibi
ölüm bile insanlara adaletli davranmıyor oysa...'
